Morgunblaðið - 29.10.2005, Qupperneq 50

Morgunblaðið - 29.10.2005, Qupperneq 50
50 LAUGARDAGUR 29. OKTÓBER 2005 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR ✝ Fríða DagmarSnorradóttir fæddist í Bolungar- vík 22. mars 1944. Hún lést á Fjórð- ungssjúkrahúsi Ísa- fjarðar miðvikudag- inn 19. október síðastliðinn. For- eldrar hennar voru Snorri H. Jónsson, f. í Skálavík 8. apríl 1911, d. 9. nóvember 1990, og Þorbjörg J. Magnúsdóttir f. í Hnífsdal 25. desem- ber 1913, d. 1. maí 1970. Systkini Fríðu eru Hörður, f. 14. janúar 1934, kvæntur Margréti K. Jónas- dóttur, þau eru búsett í Bolung- arvík; Rannveig, f. 9. október 1937, gift Jóni Valgeiri Guð- mundssyni, þau eru búsett í Bol- ungarvík; Jóna Guðmundína, f. 24. mars 1941, gift Jóni S. Árnasyni, þau eru búsett á Akureyri; Magn- ús Þórarinn, f. 29. júlí 1946, kvæntur Friðgerði Pétursdóttur, þau eru búsett í Ólafsvík; Jónína Maggý, f. 4. júní 1949, í sambúð með Henning Guðmundssyni, þau búa í Hafnarfirði; og Lára Kristín, f. 20. mars 1952, d. 31. október 1957. Hinn 30. október 1965 giftist Fríða Dagmar Daða Guðmunds- syni, f. 16. mars 1943 í Bolungar- vík. Foreldrar hans eru Guðmund- ur Einarsson, f. 1. júní 1911 í Bolung- arvík, d. 6. janúar 1979, og Daðey S. Einarsdóttir, f. 26. júlí 1919. Börn Fríðu Dagmarar og Daða eru Hálfdán, f. 10. nóvember 1959, kvæntur Kristínu Skúladóttur; Ingi- gerður Lára, f. 9. nóvember 1963, gift Guðvarði Jakobs- syni; Daðey Stein- unn, f. 23. desember 1964; Ólafur Jens, f. 26. febrúar 1966, kvæntur Hrönn Sigurðar- dóttur; Halldór Brynjólfur, f. 16. maí 1967, kvæntur Öldu Þöll Vikt- orsdóttur; og Björg Hildur, f. 27. júní 1973, í sambúð með Jakobi Valgeiri Flosasyni. Barnabörn Fríðu Dagmarar og Daða eru 14. Fríða Dagmar og Daði hófu bú- skap 1963 og bjuggu lengst af í Hlíðarstræti 12 í Bolungarvík. Með húsmóðurstörfunum vann hún um árabil í frystihúsi Einars Guðfinnssonar en síðari ár á Heil- brigðisstofnun Bolungarvíkur. Hún var virkur félagi í Kvenfélag- inu Brautinni í Bolungarvík. Einn- ig var hún í Drymlu, félagi hand- verksfólks í Bolungarvík. Útför Fríðu Dagmarar verður gerð frá Hólskirkju í Bolungarvík í dag og hefst athöfnin klukkan 14. Elsku mamma mín hefur fengið hvíldina eftir margra ára baráttu við mjög erfiðan sjúkdóm. Mamma lét aldrei sjá sig öðruvísi en vel til fara og vel til höfð þótt hún þjáðist mikið og hún vildi lítið tala um líðan sína, hún sagði bara „þetta lagast“ ef mað- ur spurði hana. Ef ég hugsa um mömmu á bernskuárum mínum, þá finnst mér hún hafi verið kraftmikil, dugleg, vandvirk, samviskusöm, áreiðanleg, snyrtileg en jafnframt hógvær og hlédræg. Hún sagði oft við mig að það væri best að ljúka þeim verkefnum strax sem maður tæki að sér fyrir aðra eða það sem manni þætti erfitt, heldur en að humma það fram af sér. Mamma var mikil prjónakona og notaði hún hverja stund sem hún hafði til að sinna því áhugamáli. Ég man eftir því þegar ég kom einu sinni til hennar, við sátum inni í stofu og töluðum saman, þá varð mér allt í einu um, þegar ég áttaði mig á því að hún var ekki að prjóna. Ég spurði hana að því hvort eitthvað væri að eða af hverju hún prjónaði ekki, svo vön vorum við því, að hún væri að vinna eitthvað í höndunum. Hún var aldrei aðgerðalaus. Mamma var alltaf til staðar ef maður þurfti á því að halda, einnig var hún mjög góð amma og veitti mínum börnum mikla hlýju. Daði Valgeir sonur minn sóttist mikið eft- ir nærveru ömmu sinnar og hún veitti honum mikla ástúð og hlýju sem hann hefur þurft mikið á að halda. Honum þótti gott að skríða upp í rúm til ömmu sinnar og við fundum hann þar oft sofandi þegar við vorum búin að leita að honum um allan bæ. Mamma talaði oft um það hvað henni þætti vænt um að hann leitaði svona mikið til hennar og spurði um hann ef hann sleppti ein- um degi úr. Mamma var viðstödd fæðingu yngsta sonar míns Flosa Valgeirs og hef ég oft gantast með það að hún hafi merkt hann, svo líkur er hann henni í útliti. Margt hef ég lært af mömmu í sambandi við að halda heimili og annast börnin mín en ekki hef ég verið svo lánsöm að hafa erft frá henni föndurhæfnina og hannyrðirnar en sýnist mér Brynja Dagmar nafna hennar ætli að halda því á lofti. Ég var mjög háð þér, mamma mín, þegar ég var lítil en ég tel að þér hafi tekist vel að gera mig sjálfstæða. Ég var aðeins tíu ára gömul og þú aðeins 41 árs þegar ég fór að hafa áhyggjur af því að fara missa þig og spurði þig hvort þú værir ekki hrædd við að deyja. Ég hef oft hugsað um það hvort ég hafi fundið þetta á mér eða hvort einhver hafi verið að undirbúa mig. Mamma, mér fannst þú eiga eft- ir að gera svo margt fyrir sjálfa þig því þú varst alla tíð að hugsa um svo marga aðra. Ég hugsa oft um það hvernig allt líf þitt hefur verið og hversu miklu auðveldara það hefur verið hjá mér. Ég þakka þér fyrir allar stundir sem ég hef fengið með þér og allt sem þú hefur gefið mér og nú skil ég svo sannarlega orð tengdapabba míns sem ég hef oft heyrt hann segja: „Mamma er það besta sem maður á.“ Guð geymi þig, elsku mamma mín. Þín Björg Hildur. Margs er að minnast, margt er hér að þakka. Guði sé lof fyrir liðna tíð. Margs er að minnast, margs er að sakna. Guð þerri tregatárin stríð. (V. Briem.) Elsku mamma mín. Mikið sakna ég þín sárt. Þú ert búin að standa þig eins og hetja í veikindum þínum. Ég er svo stolt af þér. Þú varst alltaf svo fín og flott, elsku mamma mín. Ég þakka þér innilega fyrir allt sem þú gerðir fyrir mig. Ég kveð þig með sárum söknuði. Guð geymi þig, elsku mamma mín. Þín dóttir Inga Lára. Elskuleg tengdamóðir mín er lát- in. Það er dapurt til þess að hugsa að geta ekki farið oftar í heimsókn til hennar vestur til Bolungarvíkur þar sem hún bjó alla tíð. Fríða var mikill Bolvíkingur. Henni fannst líka mjög gaman að skreppa suður til fólksins síns og seinni árin voru þau Daði, ásamt vinum þeirra, dugleg að fara í sólarlandaferðir þar sem Fríðu leið svo vel. Henni fannst svo notalegt að vera í sólinni og hlýjunni. Fríða var einstaklega ljúf og elskuleg kona. Það fór alltaf mjög lít- ið fyrir henni og vildi hún aldrei láta á sér bera. Hún var sérstaklega myndarleg og smekkleg, alltaf svo fín og hafði gaman af að punta sig. Hún var einstaklega dugleg og hand- lagin og vakti það alltaf undrun mína hversu afkastamikil hún var í öllum verkum. Handverk hennar eru orðin mörg og öll eins og unnin hafi verið í vél því frágangur hennar á þeim var ótrúlegur. Peysurnar, húfurnar, sokkarnir, vettlingarnir að meðtöld- um teppum og fleiru, þar með talið allt föndrið hennar, eru dýrgripir okkar. Ég vildi helst aldrei nota þessi fallegu föt nema þegar ég puntaði börnin mín því mér fannst ekki að nota ætti þau hversdags. Það fannst henni ekki rétt því hún gerði þau fyr- ir börnin svo þeim yrði hlýtt. Fötin voru bara svo fín og flott að mér fannst að aðeins ætti að nota þau til spari. Alltaf tók Fríða vel á móti okkur þegar við komum vestur og var þá búin að baka og elda svo borðin svignuðu undan kræsingum. Hún var einstök húsmóðir í alla staði. Vinnu utan heimilis stundaði hún einnig alla tíð þó svo að hún ætti fullt hús af börnum. Oft velti ég því fyrir mér hvernig hún kæmist yfir allt það sem hún gerði. Hún var einstaklega skipulögð og rösk til verka og virtist alltaf hafa nægan tíma. Fríða settist aldrei niður án þess að vera með handavinnu við höndina, hún hrein- lega kunni það ekki. Við eigum eftir að sakna þess mjög að heyra í henni af og til og fá hana í heimsókn til okkar. Einnig veit ég að það verður tómlegt án hennar fyrir vestan og börnin mín eiga eftir að sakna þess mjög að geta farið vestur til ömmu í fríum. Elsta dóttir mín naut þess að dvelja hjá ömmu sinni sem kenndi henni að hekla og prjóna og ekki má gleyma sameiginlegu áhugamáli þeirra, spilamennskunni, sem Fríða amma kenndi henni og hún býr enn að. Sonur minn naut þess sérstaklega að fara vestur til að vera með öllum frændunum og frænkunum sem hann hefur, vegna natni ömmu sinnar, fengið að kynn- ast svo vel. Mér þykir það einnig mjög sárt að litla dóttir mín nær ekki að kynnast ömmu sinni betur og eiga með henni meiri tíma. Undanfarin ár hafa verið Fríðu erfið því hún greindist með sjúkdóm sem hún barðist við af ótrúlegum dugnaði og krafti svo að furðu vakti. Ég óska þess að heimkoma Fríðu á æðra tilverustig hafi verið henni líkn. Ég þakka henni sérstaklega vel fyrir allt gott í minn garð og barna minna. Daða tengdaföður mínum og börnum þeirra óska ég Guðs blessunar og óska þess að þau fái styrk til að vinna úr þeirra miklu sorg. Ég sendi þér kæra kveðju, nú komin er lífsins nótt. Þig umvefji blessun og bænir, ég bið að þú sofir rótt. Þó svíði sorg mitt hjarta þá sælt er að vita af því þú laus ert úr veikinda viðjum, þín veröld er björt á ný. Ég þakka þau ár sem ég átti þá auðnu að hafa þig hér. Og það er svo margs að minnast, svo margt sem um hug minn fer. Þó þú sért horfinn úr heimi, ég hitti þig ekki um hríð, þín minning er ljós sem lifir og lýsir um ókomna tíð. (Þórunn Sig.) Guð blessi minningu elskulegrar tengdamóður minnar, Fríðu Dag- marar. Kristín Skúladóttir. Elsku tengdamamma, það vakna margar góðar minningar um sam- verustundir okkar þegar ég sest nið- ur til að kveðja þig hinni hinstu kveðju. Það er sárt að horfa á eftir konu á þessum aldri sem hafði svo mörg plön um framtíðina sem ekki gátu orðið að veruleika sökum veik- inda. Þú sagðir mér frá áformum þín- um um ferðalög um heiminn og fé- lagsstörfum sem þú varst ákveðin í að taka þátt í þegar þú hefðir náð til þess aldri en nú hafa örlögin gripið í taumana og þú ert ekki lengur á meðal okkar. Minningar mínar um þig ná aftur til þess tíma þegar við Halldór fórum að vera saman, en síðan eru liðin mörg ár. Þú varst alltaf ungleg og glæsileg kona sem hafðir gaman af því að punta þig, eins og þú sagðir sjálf, þegar tilefni var til. Eina minn- ingu á ég um þig þegar boðið var til stúdentsveislu minnar og fáir af ætt- ingjum mínum höfðu á þeim tíma haft tök á að kynnast þér. Þeir voru hins vegar sammála um að þetta hlyti að vera elsta systir Halldórs og lýsir vel unglegu yfirbragði þínu. Hógværðin og lítillætið var það sem einkenndi þig alla tíð og jafnvel háði þér á köflum, en þannig varst þú! „Ég hef það bara fínt,“ varstu tilbúin til að segja þó að líðanin væri ekki upp á marga fiska. Þetta var síðan eitt af því sem ég lærði að þekkja í fari þínu og þegar fram liðu stundir talaðir þú um að ég þekkti þig orðið of vel til að þú gætir hagrætt sann- leikanum um líðanina. Prjónaskapurinn var þínar ær og kýr og eru ófáar flíkurnar sem þú hefur galdrað fram á met tíma fyrir ættingja þína og eru nú gulls ígildi þeirra sem þær eiga. Það var alltaf notalegt að koma inn á heimili þitt sem bar merki þess að þar byggi húsmóðir sem ávallt var á tánum. Bakkelsi bakað af húsfrúnni á fimmtudögum var ávallt til taks og heimilisstörfunum sviptir þú fram úr annarri erminni án þess að nokkur hefði veitt því athygli svo röskleg voru vinnubrögðin. Þú varst hlý og góð manneskja og þannig mun ég ávallt minnast þín. Þessar minningar mínar um þig eru aðeins brot af því sem fram kem- ur í huga mér á þessari stundu. Með þessum orðum vil ég fá að þakka þér fyrir allt, en ég fæ líklega aldrei þakkað nóg. Elsku tengdapabbi og aðrir ætt- ingjar sem eiga um sárt að binda á þessari stundu, megi guð vera með ykkur og styrkja í sorginni. Nú legg ég augun aftur, ó, Guð, þinn náðar kraftur mín veri vörn í nótt. Æ, virst mig að þér taka, mér yfir láttu vaka þinn engil, svo ég sofi rótt. Ég fel í forsjá þína, Guð faðir, sálu mína, því nú er komin nótt. Um ljósið lát mig dreyma og ljúfa engla geyma öll börnin þín, svo blundi rótt. (Þýð. S. Egilsson) Þín Alda Þöll. Elsku besta amma nú ertu burtu kvödd, við ætíð munum þína minning geyma. Í hugarfylgsnum okkar við heyrum þína rödd, og höldum því að okkur sé að dreyma. Í hjörtu okkar sáðir þú frækornum fljótt, og fyrir það við þökkum þér af hjarta, en þó í hugum okkar nú ríki niðdimm nótt, þá nær samt yfirhönd þín minning bjarta. Nú svífur sál þín, amma, á söngvavæng um geim, svo sæl og glöð í nýja og betri heima, við þökkum fyrir samveruna, þú er komin heim og við biðjum guð að blessa og geyma. (Una S. Ásmundsdóttir.) Elsku amma, við þökkum þér fyrir allt sem þú hefur gert fyrir okkur, við gleymum þér aldrei. Þín, Sigurður Páll og Helena. Elsku amma, þú varst svo góð og hafðir alltaf tíma fyrir okkur. Það var svo gott aðskríða upp í heitapottinn þinn, rúmið þitt. Ljúfar voru stundir er áttum við saman. Þakka ber Drottni allt það gaman. Skiljast nú leiðir og farin ert þú. Við hittast munum aftur, það er mín trú. Hvíl þú í friði í ljósinu bjarta. Ég kveð þig að sinni af öllu mínu hjarta. (Maren Jakobsdóttir.) Takk kærlega fyrir allt sem þú hefur gert fyrir okkur. Þín ömmubörn Brynja Dagmar og Daði Valgeir. Elsku amma, okkur systkinin langar til að fá að kveðja þig með nokkrum orðum og þakka þér fyrir allar góðu stundirnar sem við höfum átt með þér. Það var gott að hafa þig hjá okkur þegar þú þurftir að koma til Reykjavíkur. Þannig kynntumst við þér enn betur en annars hefði orðið sökum þess að við bjuggum svo langt hvort frá öðru. Þrátt fyrir veik- indi þín gastu hugsað þér að vera hjá okkur, þessum litlu ærslabelgjum sem áttu ekki alltaf gott með að skilja að amma væri mjög veik. Alltaf þótti okkur jafn spennandi að sækja þig og fylgja þér á flugvöll- inn því stundum laumaðir þú að okk- ur góðgæti þegar þú heyrðir að við vorum að suða í mömmu, en freist- ingarnar eru margar á svona stöð- um. Elsku amma, við vitum að núna líður þér vel hjá Guði og erum viss um að þú ert engill á himnum sem fylgist með okkur. Dagmar Þöll og Hildimar Daði. Ég vil kveðja ástkæra svilkonu mína og góða vinkonu hana Fríðu Snorradóttur, sem ég hef þekkt alla ævi, með nokkrum fátæklegum orð- FRÍÐA DAGMAR SNORRADÓTTIR ÚTFARARSTOFA KIRKJUGARÐANNA Vesturhlíð 2 • Fossvogi • Sími 551 1266 • www.utfor.is REYNSLA • UMHYGGJA • TRAUST Önnumst alla þætti útfararinnar Þegar andlát ber að höndum Arnór L. Pálsson framkvæmdastjóri Ísleifur Jónsson útfararstjóri Frímann Andrésson útfararþjónusta Svafar Magnússon útfararþjónusta Hugrún Jónsdóttir útfararþjónusta Guðmundur Baldvinsson útfararþjónusta Halldór Ólafsson útfararþjónusta Ellert Ingason útfararþjónusta
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.