Morgunblaðið - 05.09.2000, Síða 49

Morgunblaðið - 05.09.2000, Síða 49
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 5. SEPTEMBER 2000 49 - MINNINGAR + Lovísa Þorvalds- ddttir fæddist að Laugarbökkum í Ölfusi 6. mars 1913. Hún lést á Vífils- stöðum þriðjudag- inn 29. ágúst síðast- liðinn. Foreldrar hennar voru Pálína Eyrún Þorleifsddtt- ir, húsfreyja í Hafn- arfirði, f. 14. sept- ember 1884 í Vatns- holti Villingarholts- hreppi, d. 15. mars 1951 og Þorvaldur Klemensson, útvegs- bdndi og smiður, f. 9. desember 1891 á Stað í Grindavík, d. 9. des- ember 1967. Þau voru ekki gift. Maki Pálínu og stjúpfaðir Lovísu var Einar Andrésson, verkamað- Svipmyndir úr bernsku okkar greipast misdjúpt í minnið. Sumum minningum fylgir alveg sérstök birta, jafnvel lykt og hljómar. Frá því ég var barn hafa iðulega komið mér í huga myndir sem tengjast heimsóknum Stefáns föð- urbróður míns, Lovísu konu hans og börnum þeirra, á æskuheimili mitt að Snorrastöðum. Tími eftir- væntingar hófst þegar frétt barst af komu þeirra. Svo renndi rauði Willysinn heim í hlað, oftast örlítið fyrir áætlaðan tíma. Ljúfur and- blær fylgdi þessum góðu gestum, þessum gleðistundum. Svo hófust lifandi og fróðlegar samræður um allt milli himins og jarðar. En þegar Lovísa opnaði töskuna sína náði eftirvæntingin hámarki. Með sínu elskulega viðmóti gaf hún á báða bóga allt það nýjasta og ur í Hafnarfírði, f. 14. febrúar 1890 í Njarð- vík, d. 21. ndvember 1970. Lovísa átti fimm hálfsystkini og einn uppeldisbrdður: Margrét Þorvalds- ddttir, f. 20. ndv- ember 1917; Tdmas Þorvaldsson, f. 26. desember 1919; Hall- ddra Þorvaldsddttir, f.15 júlí 1921; Guð- laugur Þorvaldsson, f. 13.oktdber 1924, d. 1996 og Valgerður Þorvaldsddttir, f. 7. apríl 1927. Uppeldisbrdðir Lovísu er Þorgeir Einarsson, f. 24 júní 1927. Maki Stefán Lýður Jdnsson skdlastjdri í Stykkishdlmi, síðar námsstjéri, f. 10. mars 1893 á besta sem á boðstólum var af ávöxt- um, sælgæti og gosdrykkjum. Hví- lík veisla. Svo kom þessi „sparilykt" sem ég vissi eiginlega aldrei hvort tilheyrði veitingunum, rauðu flauelissætun- um í bílnum þeirra eða því þegar Lovísa kveikti sér í sígarettu en sú lykt var nýstárleg á okkar heimili. Allt er þetta svo ljóslifandi í hug- skoti mínu og í miklum ljóma. Þessi góðu og vel gefnu hjón sköpuðu þetta andrúmsloft, hvort með sín- um hætti að því er virtist áreynslu- laust. A mínum æsku- og unglings- árum kom ég oft í Skeiðarvoginn og naut velgjörða þeirra í ríkum mæli. Með þeim fór ég fyrst í leikhús, á ýmis söfn og sýningar að ógleymd- um öllum bílferðunum. Fyrir rúmum þrjátíu árum varð Stefán bráðkvaddur. Lovísa bjó áfram í Skeiðarvoginum þar til hún Snorrastöðum Kolbeinsstaðar- hreppi, d. 9. desember 1969. Böm Stefáns af fyrra hjdnabandi: Bjarghildur Stefánsddttir, f. 28. maí 1920, gift Jdni Kárasyni f. 9. febrúar 1920; Davxð Stefánsson, f. 20. júlí 1926, kvæntur Inger Stefánsson, f. 7. ndvember 1930, börn Stefáns og Lovísu; Einar Páll Stefánsson, f. 13. mars 1948, kvæntur Guðfinnu Ingdlfsddttur, f. 15. desember 1944 búsett í Gautaborg og Sdlveig Stefáns- ddttir, f. 15. febrúar 1952, gift Snorra Loftssyni f. 30. ndvember 1945, búsett í Luxemborg. Lovísa vann á yngri árum á saumastofu Ingibjargar Guðjdns- ddttur í Bankastræti 11, við kúnstsaum, húllsaum og plíser- ingar. Hún bjd í Hafnarfirði þar til hún giftist Stefáni en þau bjuggu allan sinn búskap í Reykjavík, fyrst á Hringbraut og síðan í Skeiðarvogi. Útför Lovísu fer fram frá Graf- arvogskirkju í dag og hefst at- höfnin klukkan 15. flutti fyrir um átta árum að Snorra- braut 56 og bjó þar til æviloka. Lovísa var einstök kona sem vildi öllum vel og lagði alltaf gott til mál- anna. Hún var umburðarlynd, laus við fordóma, tók öllum vel og átti góð samskipti við fólk. Elskuleg- heitin streymdu frá henni og hún tók því sem að höndum bar með ró og skynsemi. En hún gat verið ákveðin, vissi hvað hún vildi, stýrði með sínum hætti öllu í kringum sig og vildi hafa hlutina eftir sínu höfði. Meðan heilsan leyfði fór hún, sér til mikillar ánægju, í heimsóknir til barna sinna, Einars Páls og Sól- veigar, sem bæði búa erlendis. Með þeim ferðaðist hún heilmikið á tímabili. Hún hafði góða eftirtekt og stálminni og hafði skýra mynd í huga sér af stöðum sem hún hafði komið til. Heilsteypt kona var Lov- ísa og alveg einstaklega jákvæð. Ég trúi að jákvæðni hennar hafi átt stóran þátt í því hversu ótrúlega vel hún náði sér af ýmsum kvillum og skurðaðgerðum í gegnum tíðina. Heilsa hennar var þó bágborin síðustu árin. Börn hennar, tengda- börn og barnabörn komu oft til landsins til að njóta samvista við hana. En þar að auki átti hún góða að. Hidda (Bjarghildur) dóttir Stef- áns og maður hennar Jón Kárason reyndust henni alveg einstaklega vel og eins vinkona Lovísu, Gulla og Jón maður hennar. Þeim öllum var hún óendanlega þakklát, eins henni Laufeyju sem kom yfir gang- inn a.m.k. einu sinni á dag. Þær heimsóknir veittu henni mikla ánægju. Einnig mat hún mikils um- hyggju læknisins síns og annarra er önnuðust hana. Mér eru mikils virði samskipti okkar Lovísu síðustu dagana sem hún dvaldi heima og þessa fáu daga sem hún var á sjúkrahúsi áður en hún yfirgaf okkur. Þótt líkamlegt þrek hafi verið þrotið var hugurinn skýr fram á síðustu stundu. Þegar ég fór frá henni nokkrum klukku- stundum áður en hún lést, reyndi hún af veikum mætti að hafa yfir fyrirbænir og kveðjur eins og hún var vön: „Blessun fylgi þér og börn- unum þínum, Stefaníu og Gísla Marteini, og fjölskyldum þeirra. Kær kveðja til Þorsteins með þakk- læti fyrir að ég fékk að hafa þig hjá mér“. Svona var Lovísa, hún mundi eftir öllum. En nú er komið að mér að þakka. Þakka fyrir bænir og blessanir, fyr- ir hlýju og hrós, fyrir kærleik og kossa, fyrir uppörvun og umhyggju fyrir mér og mínum alla tíð. Ég votta börnum hennar, fjöl- skyldum þeirra og öðrum aðstand- endum samúð mína. Guð geymi þig. Hafðu þökk fyrir allt og allt. Elisabet J. Sveinbjörnsddttir. Mig langar að minnast í örfáum orðum vinkonu minnar Lovísu Þor- valdsdóttur eða Lúllu eins og hún var ávallt nefnd. Ég kynntist Lúllu þegar ég flutti í kjallarann til hennar á Skeiðar- voginum árið 1983. Lúlla tók mér 4L opnum örmum eins og hennar var von og vísa. Sambúðin gekk mjög vel og hefur sá vinskapur sem þá hófst haldist æ síðan. Það sem mér fannst sérstaklega einkenna Lúllu var hvað hún var alltaf jákvæð menneskja, hún hallmælti aldrei nokkrum manni og vildi ekki að aðrir gerðu það heldur í hennar návist. Lúlla var mjög ættfróð og hafði kynnst mörgum á ferðalögum með manni sínum um landið. Það var því skemmtilegt þegar ég kynnti hana fyrir mannsefni mínu, hvað hún var fljót að rekja ættir hans, hún hafði meira að segja heimsótt oft gamlar frænkur hans norður á sléttu. Lúlla var mikil heimsdama og hafði gaman af að klæða sig upp á og punta sig. Þau voru ófá skiptin sem hún hélt tískusýningu fyrir mig þegar Sólveig dóttir hennar sendi henni nýja kjóla frá Lúxem- borg. Eg vil hér þakka Lúllu fyrir góð kynni í 17 ár og á ég eftir að sakna hennar og sérstaklega góðu stund- anna sem við áttum á Þorláks- messu ár hvert. Ég er mjög þakklát fyrir að hafa fengið að hitta þig kvöldið áður en þú kvaddir þennan heim. «*■ Ég og fjölskylda mín vottum fjöl- skyldu þinni og öðrum aðstandend- um okkar dýpstu samúð. Guð blessi minningu þína. Sofðu vært, sofðu rótt hina síðustu nótt, fyrir frelsara þinn fer þú vinurinn minn. Vafmn kærleika Krists átt í komandi vist. Sofðu vært, sofðu rótt hina síðustu nótt. (Sig. H. Guðm.) Helga. LOVÍSA ÞOR VALDSDÓTTIR ÓLAFUR PÁLSSON + Ólafur Marthin Pálsson fæddist 19. september 1916 í Bandaríkjunum. Hann lést 26. ágúst siðastliðinn. For- eldrar Ludvík og Olga Paulsen. Ólaf- ur fluttist fímm ára til Noregs með for- eldrum sínum. Systkini: Helena og Lillian. Helena er elst, síðan Ólafur og Lillian. Helena er búsett í Þýskalandi og Lillian í Skot- landi. Báðar á Iifí. Ólafur kvæntist Guðrúnu Björnsdúttur 13.12. 1941. Börn þeirra: 1) Björn, kv. Jóhönnu Guðnadóttur. Börn þeirra Guð- rún og Hilmar. 2) Gunnhild, gift Finnboga G. Kristjánssyni. Barn þeirra Elín Rósa. 3) Edda, gift Ágústi Þórðarsyni. Börn María og Martin. Ólafur lauk námi við Folkeskolen í Holt, Den Norske Maskinistskole London og Iðnskól- ann í Reykjavík. Stundaði sjó- mennsku frá 16 ára aldri til stríðsloka. Að stríðinu loknu fíuttist hann til ís- lands og lauk sveinsprófi í pípu- lögnum og starfaði við iðn sína allan sinn starfsferil. Gegndi Ólafur ýms- um trúnaðarstörfum fyrir Sveinafélag pípulagningar- manna, Skautafélag Reykjavík- ur og Bræðrafélag Bústaða- kirkju. Jafnframt var hann virkur félagi í Oddfellowregl- unni frá 1970. Útför Ólafs fer fram frá Bú- staðakirkju í dag og hefst at- höfnin klukkan 15. Elsku besti aíl minn. Ég hugsa til þín með miklum söknuðu en samt fallegu brosi. Mér finnst vera svo stutt síðan ég sat með þér og ömmu og borðaði uppá- haldsmatinn okkar. Það var alltaf svo gaman að koma í heimsókn til ykkar ömmu. Þú varst alltaf svo hamingjusamur og lífsgleðin geisl- aði af þér. Þrátt fyrir veikindi þín misstir þú aldrei kjarkinn og sagðir gjarnan „Það bítur ekkert á gamla manninn". Þú fékkst fólk til að brosa og gleyma amstri dagsins hvar sem við komum. Það var sannkallaður heiður að vera í fylgd með þér er við keyrðum um bæinn í alls kyns erindargjörðum. Þegar vinir mínir kynntust þér sögðu þeir allir það sama: „Afi þinn er góður maður“. Það tók þá ekki langan tíma að átta sig á því. Þeir hrifust af þessum afa sem vissi allt og var herramaður fram í fingurgómana. Við hlógum mikið þegar þú lést mig máta gömlu, fínu fötin þín. Þú gast ómögulega sagt hvort fötin færi þér eða mér betur. Við áttum eftir að hlæja enn meira nokkrum vikum síðar þegar ég gekk úr kii-kjunni með Eygló mér við hlið. Ég er viss um að það gerði þig stoltan að sjá „guttann" kvænast svona flottan í fötunum þínum. Söknuðinn er mikill hjá Daníel og Birni Andra litla. „Eigum við að fara til langafa“ sagði Björn Andri og klappaði saman lófunum. Það var erfitt að skýra fyrir þeim hvað hafði gerst og ég trúði því varla sjálfur. Ég hafði verið hjá þér kvöldinu áður og þá vöknuðu vonir um að þér mundi líða betur. Elsku afi minn, ég mun aldrei gleyma þessu síðasta kvöldi okkar saman. Það var eitthvað sem sagði mér að sitja lengur þetta kvöld. Ég vissi að þú mundir svara mér fyrr eða síðar því ég veit þú vildir segja mér svo margt. Þú fékkst snögglega aukinn kraft sem hlýjaði hjarta mínu svo innilega. Þú kreistir lófa minn þeg- ar ég skilaði kveðju frá Guðrúnu systir og þú steyttir hnefann á loft þegar ég talaði um fótboltann sem þú studdir mig ætíð í. Það var svo ánægjulegt að sjá þig brosa fallega til mín þegar ég sagði hve stórkost- legur þú værir og hve mikið þú hefðir gefið mér. Ég vil enn og aftur þakkar þér fyrir allar þær góðu stundir sem við höfum átt saman, þú átt svo sannarlega stóran hlut í hjarta mínu. Þar geymi ég allar góðu minningarnar sem við áttum saman, þannig fylgjumst við að í gegnum lífið. Elsku amma, við stöndum saman í þessari sorg og ég veit að Guð gef- ur þér aukinn styrk í gegnum þenn- an söknuð og sorg. Afi sagði alltaf að þú værir stóiá happadrættisvinn- ingurinn sinn og þú veist hve heitt hann elskaði þig. Hilmar. Elsku afi. Það er alltaf svo erfitt að kveðja og sérstaklega þá sem maður elsk- ar. Þú ert búinn að vera svo stór hluti af lífi okkar. Þú hafðir alltaf tíma til að hlusta á okkur, hvað við vorum að gera og á hverju við höfð- um áhuga. Ef við fórum eitthvað eða tókum þátt í einhvers konar keppni varst þú allaf fyrstur til að spyrja hvernig hefði gengið og hrósaðir okkur sama hvernig gekk. Að sitja með þér við eldhúsborðið á morgnana eftir að hafa fengið að gista og borða kornflögur, súrmjólk og púðursykur voru dýrmætar stundir og kornflögurnar smökkuð- ust aldrei jafn-vel annarsstaðar. Alltaf var til nóg af maltinu og þú þreyttist aldrei á að færa okkur það. Það eru níu ár á milli okkar systkinanna og ég man alltaf hversu stoltur þú varst þegar þú hélst á honum nafna þínum undir skírn og hann hefur allaf borið nafnið af stolti, þetta er jú nafnið þitt. Stundirnar sem við áttum með þér eru og verða alltaf dýrmætar minningar sem við þreytumst aldrei á að rifja upp. Við vitum að núna líð- ur þér svo miklu betur og núna get- ur þú alltaf fylgst með okkur og verndað eins og þú hefur alltaf gert. Við vitum að þú ert enn þá hjá okkur og ef við gætum heyrt í þér myndir þú örugglega segja eitthvað á þessa leið: „María og Martin, ekki gráta, við hittumst aftur“. Að hafa átt þig sem afa voru for- réttindi sem við erum þakklát fyrir. Guð geymi þig elsku afi. Þín barnabörn, María og Martin. Við kynntumst fyrir rúmlega 30 árum er við gengum saman okkar fyrstu spor í Oddfellow-reglunni. Síðan þá var það alltaf sama þétta handtakið og hlýja brosið sem mætti manni ef fundum okkar bar saman. Ólafur gekk í Oddfellow-regluna 21. nóvember 1969. Þar gegndi hann ýmsum trúnaðarstörfum af mikilli samviskusemi og áhuga. Eftir að Ólafur flutti til íslands í lok seinna stríðsins, lærði hann pípulagnir hjá Geislahitun hf. og starfaði við þá iðn allan sinn starfs- feril. Fyrir hönd okkar stúkubræðra í st. nr. 21, Þorláks helga I.O.O.F. er Guðrúnu og ættingjum færðar inni- legustu samúðarkveðjur og við biðj- um góðan Guð að blessa minningu Ólafs Marthins Pálssonar. Steinar Gunnarsson. Formáli minningar- greina ÆSKILEGT er að minning- argreinum fylgi á sérblaði upplýsingar um hvar og hve- nær sá, sem fjallað er um, er fæddur, hvar og hvenær dá- inn, um foreldra hans, systk- ini, maka og börn, skólagöngu og störf og loks hvaðan útför hans fer fram. Ætlast er til að þessar upp- lýsingar komi aðeins fram í formálanum, sem er feitletr- aður, en ekki í greinunum sjálfum. >\II/« Legsteinar í Lundi SOLSITBNiAB: við Nýbýlaveg, Kópavogi Sími 564 4566 Erfisdrykkjur ■*- P E R L A N Sími 562 0200 AlIIIIIIIIXIIIII <D ÚTFARARÞJÓNUSTAN # Persónuleg þjónusta ’■•» #> ]■ Höfum undirbúið og séð um útfarir fyrir landsmenn í 10 dr. ■ w Sími 567 9110 & 893 8638 RúnaiGeinnundsson S www.utfarir.is utfarir@utfarir.is útfararstjóri gurður Rúnarsson útfararstjóri ÍTTTTTTTT

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.