Morgunblaðið - 22.11.1986, Síða 48

Morgunblaðið - 22.11.1986, Síða 48
48 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 22. NÓVEMBER 1986 Einar Eiðs- son — Minning „Þig faðmi liðinn friður guðs og fái verðug laun, þitt góða hjarta, giaða lund og göfugmennska í raun.“ (J6n Trausti) Þann 14. nóvember sl. lést á Landspítalanum Einar Eiðsson skipasmiður. Hann hafði átt í erfiðu veikindastríði, en barðist hetjulegri baráttu uns yfír lauk. Við kynnt- umst Einari fyrir mörgum árum og reyndist hann alltaf sannur vinur. Hann vildi öllum vel og var einstak- lega bamgóður. Bömum þótti mjög vænt um Einar, þar á meðal okkar bömum. Einar flíkaði ekki tilfínn- ingum sínum, en sjaldan var komið að tómum kofanum í umræðum. Sem dæmi um hve orðvar hann var nægir að nefna að aldrei heyrðist hann hallmæla nokkrum manni, tók ekki undir sleggjudóma, bar hins vegar samferðamönnum og vinnu- félögum vel söguna. Alltaf var jafn gott og gaman að koma á Seljabrautina og vel tek- ið á móti öllum sem þangað komu. Við hjónin og bömin okkar eigum sérstaklega góðar minningar með Einari og Qölskyldu á jólum. Þá buðu þau okkur alltaf heim til s(n. Einar var kvæntur Laufeyju Kristinsdóttur og eignuðust þau þijár dætur, Sigríði, Bimu og Ellen Maríu. Þeirra söknuður er mikill. Einar var góður heimilsfaðir. Sárt er til þess að vita að litla dótt- urdóttirin, Hildur, sem var auga- steinn afa sfns, fái ekki að njóta lengri samvista með honum. Elsku Laufey, dætur, bamabam, móðir og aðrir ættingjar. Við send- um ykkur okkar innilegustu samúðarkveðjur. „Guð blessi þig! Þú blóm fékkst grætt og bjart um nafii þitt er. Og vertu um eilífð ætíð sæll. Vér aldrei gleymum þér.“ (Jón Trausti) Kolbrún og Pálmi Það er mín ætlan að mági mínum, Einari Eiðssyni, væri það síst að skapi að langt mál yrði skrif- að við vistaskipti hans hér. Ég vil þó með nokkmm línum minnast hans ef vera kynni að seinnitíma ættingjar eða vinir vildu forvitnast um það, hvað okkur sam- ferðamönnum Einars þótti mest áberandi eðlisþættir í fari hans. Einar Eiðsson fæddist að Sæbóli í Grýtubakkahreppi, S-Þingeyjar- sýslu, 26. mars 1927, sonur hjón- anna Eiðs Ámasonar er lést þegar Einar var á áttunda aldursári og konu hans, Bimu Guðnadóttur, sem búsett er á Akureyri. Bima sér nú á bak Einari syni sínum 90 ára að aldri, en Þóm dóttur sína missti Bima fyrir fáum ámm. Fjögurra ára að aldri flytur Einar með foreldrum sínum og systkinum til Svalbarðseyrar og elst þar upp. Bemska Einars Eiðssonar er sígild, en þó umfram allt hin dramatíska saga sveitadrengsins á íslandi sem missir föður sinn í bemsku og hljóð- t Ástkær eiginmaður minn, faöir okkar, tengdafaöir, afi og langafi, ARI L. JÓHANNESSON, fyrrum verkstjóri hjá Flugleiöum, Neöstutröö 2, Kópavogl, lést að kvöldi 20. nóvember í Landakotsspítalanum. Ásgerður Einarsdóttir, Einar Arason, Karl Arason, Jóhannes Arason, Arnfrföur Aradóttir, Haukur Matthíasson, barnabörn og barnabarnabörn. t Útför eiginkonu minnar, LÁRU GUÐBJARTSDÓTTUR, fer fram í dag, laugardaginn 22. nóvember, fró Patreksfjarðar- kirkju kl. 14.00. Fyrir hönd aðstandenda, Helgi Jakobsson. t Hjartans þakkir sendum viö öllum er sýndu okkur samúö og hlý- hug við andlát og útför BJARGEYJAR STEINGRÍMSDÓTTUR frá Ekru, Eyjahrauni 9, Vestmannaeyjum. Guð blessi ykkur öll. Þóroddur Ólafsson, Erla Þóroddsdóttir, Sigrfður Þóroddsdóttir, Þóroddur Stefánsson, Bjargey Stefánsdóttir, Helga Ragnarsdóttir, Viktor Ragnarsson, Stefán Stefánsson, Ragnar Guðmundsson, Ásgeröur Garöarsdóttir, Gunnar Már Andrésson, Hjálmar Kristmannsson og barnabarnabörn. Legsteinar x ,, , Unnarbraut 19, Seltjarnarnesi, f'KmU ó.l. sími 91-620809 ur stendur, þriðji í röð fímm systkina ásamt með Bimu móður sinni. Ekki þarf að því getum að leiða að föðurmissirinn var sár og örlagaríkur fyrir Einar og fjölskyldu hans og sannarlega hefur kaldur gustur nætt um þessa norðlensku alþýðuQölskyldu árið 1935 þá Eiður faðir Einars verður úti. Þrátt fyrir kröpp kjör og föður- missi er hamingjan Einari gjöful og hliðholl, hann er þeirrar gæfu aðnjótandi að alast upp í hópi sinna systkina og í umsjá ágætrar móð- ur. Ungur að ámm verður Einar hlutgengur til allra starfa er til falla hveiju sinni. Sextán ára að aldri fer Einar í fyrsta sinn á vertíð til Vestmanna- eyja og vinnur síðan ýmis störf þar til hann hóf nám í Iðnskólanum í Reykjavík samhliða námi í skipa- smíði hjá Landsmiðjunni. Ávallt síðan hefur Einar starfað við skipa- og húsasmíði, nú seinni árin hjá Bátanausti í Reykjavík. Störf Einars mörkuðust öll af Hótel Saga Siml 1 2013 Blóm og skreytingar við ölltcekifœri vandvirkni og samviskusemi, ég hef raunar fulla vissu fyrir því að hann var vel liðinn og virtur fyrir ágæt störf og háttvísi við sína samstarfs- menn. Árið 1956 kvæntist Einar Lauf- eyju Kristinsdóttur, þau eiga þijár traustar og starfsamar dætur. Segja má að Einar hafí verið gæfumaður í sínu einkalífi, hann vildi hag fjölskyldu og heimilis sem bestan, hann var góður heim að sækja og vildi hvers manns vanda leysa er til hans leitaði. Einar var mjög heimakær og undi hag sínum best við störf og lestur góðra bóka á heimili sínu, hann var einarður og kjarkmikill, gekk ávallt mót nýjum degi vilja- fastur og bjartsýnn. Allir sem fylgdust með dauða- stríði Einars dáðust að því hversu karlmannlega og æðrulaust hann gekk í mót þungum örlögum. Von- andi hefur staðfesta konu hans og dætra við sjúkrabeð hans síðustu vikur og mánuði létt honum róður- inn. Nú er skarð fyrir skildi hjá Lauf- eyju systur minni og hennar dætrum, þungur harmur er að þeim kveðinn svo og móður Einars og venslafólki. Minningin um ágætan mann mun þó fyrst og fremst lægja öldur sorgar og trega. Hildur, dótturdóttirin unga, saknar nú vinar í stað. Hákon Kristinsson Það er margs að minnast þegar traustur vinur er kvaddur hinstu kveðju og ekki hægt að segja hug sinn í fáum orðum. Þó get ég ekki annað en þakkað Einari samveru- stundimar sem ég og fjölskylda mín áttum með honum og Qölskyldu hans síðastliðin 30 ár. Oftast voru þær samverustundir á heimili hans og vinkonu minnar Laufeyjar Krist- insdóttur enda gestrisni þeirra og hlýja slík að enginn glejrmir sem kynnst hefur. Raunsæi, tryggð og greiðvikni eru þau orð sem mér helst detta í hug þegar ég hugsa um Einar vin minn. Mikill skuggi hvílir nú yfír Selja- braut 46, þar sem húsbóndinn er allur. Trúin á að öll él birti upp um síðir mun styrkja Laufeyju, dætum- ar og dótturdóttir að takast á við erfíðleikana. Einar lifði fyrir fjölskyldu sína og það sem hann gaf þeim í vega- nesti mun lifa með þeim. Margrét Sæmundsdóttir Birting afmælis- og minningargreina Morgunblaðið tekur afmælis- og minningargreinar til birtingar endurgjaldslaust. Tekið er við greinum á rit- stjórn blaðsins á 2. hæð í Aðalstræti 6, Reykjavík og á skrifstofu blaðsins í Hafnarstræti 85, Akureyri. Athygli skal á því vakin, að greinar verða að berast með góðum fyrirvara. Þannig verður grein, sem birtast á í miðviku- dagsblaði að berast síðdegis á mánudegi og hliðstætt er með greinar aðra daga. f minningargreinum skal hinn látni ekki ávarpaður. Ekki eru tekin til birtingar frumort ljóð um hinn látna. Leyfilegt er að birta ljóð eftir þekkt skáld, 1—3 erindi og skal þá höfund: ar getið. Sama gildir ef sálmur er birtur. Meginregla er sú, að minningargreinar birtist undir fullu nafni höfundar. Við birtingu afmælisgreina gildir sú regla, að aðeins eru birtar greinar um fólk sem er 70 ára eða eldra. Hins vegar eru birtar afmælisfréttir með mynd í dagbók um fólk sem er 50 ára eða eldra. Mikil áhersla er á það lögð að handrit séu vel frá gengin, vélrituð og með góðu línubili. t Útför ELÍSABETAR OTTESEN MAGNÚSDÓTTUR, Hraunbraut 41 Kópavogi, sem andaðist 15. þessa mánaðar, fer fram frá Dómkirkjunni 24. nóvember kl. 15.00. Einar Valberg Sigurðsson og fjölskylda. Einar andaðist á Landspítalanum föstudaginn 14. nóvember 1986 og fer útför hans fram í dag frá Bú- staðakirkju. Einar fæddist á Sæbóli í Grýtubakkahreppi 26. mars 1927, sonur Eiðs Árnasonar og konu hans, Bimu Guðnadóttur, sem þar bjuggu. Árið 1931 fluttu þau á Svalbarðseyri við Eyjafjörð. Þar ólst Einar upp. Föður sinn missti Einar 14. desember 1935 þá aðeins 8 ára gamall og stóð þá móðir hans ein uppi með fímm böm og sjötta bamið fæddist 3 dögum síðar. Móð- ir Einars hélt heimilinu saman, ól bömin sín upp og þaðan fengu þau það veganesti sem best dugði þeim í gegnum árin, dugnað, trúmennsku og vinnusemi. Einar er sá þriðji af bömum hennar sem kveðurþennan heim. Um tvítugsaldurinn fer Einar suður til Reykjavíkur, lærði skipa- smíðar og lauk prófí frá Landsmiðp- unni 1949. Eftir það vann hann við skipasmíðar í Landsmiðjunni og Bátanausti og einnig mikið við húsasmíði. Þann 22. september 1956 giftist Einar Laufeyju Kristinsdóttur frá Skarði í Landsveit. Brúðkaup þeirra var í Skarðskirkju. Það var ánægju- legur dagur hjá fjölskyldunni í Skarði og þá eignaðist hún traustan vin sem aldrei brást. Heimili sitt reistu þau í Reykjavík og nú á Selja- braut 46, sameiginlega byggðu þau falleg og gott heimili. Trésmiðurinn sem smíðaði allt og húsmóðirin sem hafði fengið það veganesti að heim- an að heimilisstörf væru ofar öðm. Þangað var gott að koma því bæði vom þau mjög gestrisin. Þijár dæt- ur eignuðust þau, Sigríði, Bimu og Ellen Maríu og litla dótturdóttur, Hildi. Hér á Suðurlandi vann hann sitt ævistarf en móðirin og fjölskylda hans bjó fyrir norðan. Samt fann maður alltaf að hugur Einars var hjá móður hans líka. Gaman var þegar hann var að segja manni frá æsku sinni og dugmiklum ættingj- um og vinum fyrir norðan. Vinátta, kærleikur og traust vom aðalsmerki Einars. Umbúnaður og umtal var ekki að hans skapi, en þess betri var hjálparhönd hans og hlýhugur þegar á reyndi. Það fengu vinimir að reyna. Margar minningar koma fram í hugann á skilnaðarstund, hátíðar- dagar á heimili þeirra, þar naut hann sín vel. Alltaf var hann tilbú- inn að koma með fjölskyldu sína til ættingja og vina. Og í Skarðskirkju- garði verður hann lagður til hinstu hvíldar hjá ættingjum og vinum Laufeyjar. Þar sem stórbrotin nátt- úmfegurð heilsar syni sínum. Nú í dag hugsum við norður til móður Einars, þar sem hún háöldr- uð dvelur á heimili sínu og sendum henni innilegustu samúðarkveðjur og þakkir. Fjölskyldan frá Skarði og vinir senda Laufeyju og dætmn- um innilegar samúðarkveðjur og minnast Einars með ljóðlínum Ein- ars H. Kvaran: ^Já, ótal margs nú að minnast er og margsbreyttar kærleikans sýnir. Og brennandi þökk nú vér bjóðum þér öll böm þín og vinimir þínir." Sigríður Th. Sæmundsdóttir

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.