Morgunblaðið - 16.03.2003, Qupperneq 14

Morgunblaðið - 16.03.2003, Qupperneq 14
14 SUNNUDAGUR 16. MARS 2003 MORGUNBLAÐIÐ ureyri og skila í Reykjavík og öfugt, en við munum auðvitað þann tíma eins og margir aðrir að vegurinn á milli Akureyrar og Reykjavíkur var hreinlega lokaður þrjá til fjóra mánuði á ári; það var ekkert hugsað um halda opnu,“ segir Skúli. Allt byggðist því á sumartraffíkinni, en í dag er Bílaleiga Ak- ureyrar með útibú á Ísafirði, Sauðárkróki, Egilsstöðum, Höfn í Hornafirði og Vest- mannaeyjum, auk Reykjavíkur. „Við erum mjög þakklátir Reykvíkingum hversu vel þeir tóku okkur strax; við höfum alltaf átt mikil og góð viðskipti við bæði fyr- irtæki og einstaklinga í Reykjavík,“ segir Vil- helm. Síðasta sumar var Bílaleiga Akureyrar með yfir 550 bíla til taks. „Það segir sig sjálft að mikil fjárfesting er í slíkum flota og sú stað- reynd að ekki þarf nema helminginn af þess- um bílum í átta mánuði ársins gerir rekst- urinn mjög sveiflukenndan, eins og allur ferðaiðnaðurinn er. En engu að síður er þetta orðinn fastur þjónustupunktur sem menn geta treyst á og við erum með mikið af föst- um viðskiptum og búnir að vera lengi þannig að ég held að nýir eigendur taki við rótgrónu og góðu fyrirtæki,“ segir Skúli og Vilhelm bætir við: „Okkur finnst þeir taka við góðu búi.“ Skúli leggur áherslu að nýju eigendurnir þekki reksturinn vel „og ég er klár á því að þeir munu nýta tækifærin vel og spjara sig. Ég er viss um að fyrirtækið mun frekar efl- ast í þeirra höndum. Það sáum við hinsvegar að myndi ekki gerast í okkar höndum. Það var því bara komið að þessum lokapunkti, ef svo má segja.“ Villi kann ýmsar sögur sem líklega hefur ekki verið hlegið að á sínum tíma. Þessi er sögð þegar hér er komið samtals okkar: Rangur Range „Ég man þegar útlendingur einn fékk leigðan hvítan Range Rover inni á flugvelli, setti dótið sitt í bílinn og keyrði burt. Hann var á leið austur í Mývatnssveit. Eftir smá stund kemur maður grátandi og er að leita að Range Rovernum sínum sem líka var hvítur; þá hafði útlendingurinn farið á vitlausum bíl. Við náðum honum austur í Ljósavatns- skarði!“ Bræðurnir brosa að þessu núna og Birgir segir: „Á þessum árum skildu menn lyklana eftir í bílunum sínum.“ Vilhelm rifjar líka upp að stundum hafi bílar verið yfirbókaðir „og útlendingur var jafnvel búinn að sitja hér hjá okkur frá morgni og alveg fram yfir hádegi þegar við gátum loksins reddað einhverjum bíl handa honum. Einu sinni man ég eftir því að mikill vinur okkar hjá Jarðborunum kom til að fá bensín á bílinn, en á meðan við gáfum honum kaffi var bíllinn þveginn í hvelli og leigður út- lendingi sem hafði beðið nokkuð lengi! Mað- urinn frá Jarðborunum sat hins vegar áfram hjá okkur langt fram á kvöld þangað til við áttum annan bíl til að láta hann fara á!“ Birgir segir að nefndur vinur þeirra hafa bara sagt: „Æ, ég mátti til með að bjarga honum Villa mínum.“ Vilhelm segir Land Rover bílana hafa verið bilanagjarna á fyrstu árum leigunnar og oft hafi þurft að bjarga málum þegar bíll bilaði einhvers staðar uppi á fjöllum. „Þá kom flug- vélin í góðar þarfir; Skúli reyndi að lenda á melkolli einhvers staðar nálægt með viðgerð- armenn til að laga brotinn gírkassa eða hvað sem var.“ Hann rifjar upp að eitt sumarið hafi þeir bræður verið orðnir mjög þreyttir á því hve Land Rover bílarnir biluðu mikið, „og sér- staklega voru Þjóðverjarnir þjösnalegir, þeir voru að bakka með með kerrur og brutu jafn- vel bakkgírinn. Ungu mennirnir hlæja að því í dag þegar þeir finna í skúffunni hjá mér límmiða sem á stendur, á þýsku: Achtung, Achtung, bannað að bakka nema í neyð- artilfellum.“ Hvað nú? Skúli varð sextugur í síðasta mánuði, Birg- ir er á sextugasta og fjórða ári og Vilhelm tveimur árum eldri. Hvað ætla bræðurnir svo að fara að gera núna, þegar þeir hafa selt Höld? „Þetta er góð spurning,“ segir Skúli á með- an hann hugsar sig um. Bætir svo við: „Við höfum engar áhyggjur af Bigga. Hann er lærður verkfræðingur og heldur áfram að teikna, hefur nóg að gera. Menn eru hér í röðum að bíða eftir teikningum.“ Vilhelm tekur þá við og segir: „Ég hef aft- ur á móti slakað á undanfarið, ungu menn- irnir eru svo ágætir að þeir hafa tekið yfir þessi daglegu störf. Ég fer í sumarbústaðinn, planta trjám í meira mæli og svo má ekki gleyma því að við erum mikið í íþróttum; til dæmis golfi, og skallabolta æfum við þrjú kvöld í viku.“ Birgir tekur svo við: „Skúli ætlar líka að reyna að komast fyrr í golf á daginn en hing- að til.“ Skúli segist gjarnan hafa farið upp á golf- völl klukkan fjögur á daginn en „nú getur maður kannski byrjað enn fyrr; jafnvel klukkan tvö. Annars óttast ég ekki að við finnum okkur ekki eitthvað til að dunda við.“ Þegar bræðurnir eru spurðir hvað hafi ver- ið skemmtilegast að fást við í gegnum árum eru þeir sammála um að allt hafi verið gam- an. „Þetta hefur verið langt og strangt og ekk- ert hefur gerst af sjálfu sér. En við getum verið þakklátir að þegar við vorum að byrja voru tækifæri sem eru ekki fyrir hendi í dag; nú er allt gjörbreytt,“ segir Skúli. Hann legg- ur áherslu á að þeir hafi alla tíð verið mjög samhentir. „Það hefur aldrei verið neinn ágreiningur um hvort einn ynni meira en annar, það hefur verið okkar gæfa frá byrjun hve samhentir við erum og hve góðan hóp starfsfólks við höfum haft með okkur. Þegar við vorum að byrja var ekki allt miðað við fjölda klukkustunda; þegar þurfti að vinna ákveðin verk sameinuðust menn bara um það.“ Birgir leggur áherslu á að starfsfólk Hölds hafi alla tíð verið mjög meðvitað um að ef fyr- irtækið ætti að lifa þyrftu allir að leggja mik- ið á sig yfir sumarmánuðina. „Við gátum farið á snjósleða og leikið okkur á veturna, en sumarið varð að skipuleggjast vel; fyrirtækið lifði á því að nýta sumarið á fullu.“ Skúli segir augljóst að þegar reksturinn er jafnsveiflukenndur og raun ber vitni – þegar ’ Mikill vinur okkar komtil að fá bensín á bílinn, en á meðan við gáfum hon- um kaffi var bíllinn þveg- inn í hvelli og leigður út- lendingi sem hafði beðið nokkuð lengi! ‘
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.