Morgunblaðið - 24.11.2000, Side 58

Morgunblaðið - 24.11.2000, Side 58
. 58 FÖSTUDAGUR 24. NÓVEMBER 2000 MORGUNBLAÐIÐ HESTAR Samstaða o g gæði lykilorð við markaðssetninguna Samstaða og gæði virðast lykilorð þegar framtíð markaðssetningar íslenska hestsins á Bandaríkjamarkaði er rædd. Þessi orð heyrðust oft á samráðsfundi Fagráðs í hrossarækt sem haldinn var um síðustu helgi. Ásdís Haraldsdóttir sat fundinn og fylgdist með málefnalegum umræðum. Morgunblaðið/Ásdís Haraldsdóttir Myndin er tekin eftir sýningu á íslenska hestinum á stórri hestasýningu í Bandaríkjunum, en eftir slíkar sýningar safnast jafnan mikill hópur fólks í kringum hestana til að svala forvitninni og fá að snerta þá. FRUMMÆLENDUR á fundinum voru þau Helga Thoroddsen, Sigur- björn Bárðarson og Ólafur Hafsteinn Einarsson. Sigurbjörn Bárðarson sagði að markaðssetning á íslenska hestinum í Bandan'kjunum hefði fram að þessu gengið út á að hver ynni í sínu homi. Með þessari aðferð hafl ekki náðst sá árangur sem vonast var til. Pó muni starf þessara aðila koma til góða við áframhaldandi markaðssetningu. Hann nefndi að til þess að markaðs- setning í Bandaríkjunum geti orðið markviss þurfi aukið fjármagn að ;oraa til sögunnar, einnig frá hinu jpinbera. Hann minntist á að Sam- bandið hafi á sínum tíma verið ómet- anlegur bakhjarl við markaðssetn- ingu á íslenska hestinum í Evrópu. Nokkur gagnrýni kom fram á styrkveitingar frá útflutnings- og markaðsnefnd og sagði Sigurbjörn að styrkir þaðan hafi verið of smáir og þeim hafi verið veitt án teljandi ,tstefnu og hafi þeir vart dugað fyrir ferðakostnaði viðkomandi. Hann lagði til að fjármagninu yrði frekar beint í færri, stærri og hnitmiðaðri verkefni. Markadssetning á einu svæði í einu Á fundinum kom sterklega fram sú skoðun að beina ætti markaðssetn- ingunni að einu ákveðnu svæði í einu á þessum markaði og var New York- fylki og nágrannafylki þess greini- lega sá kostur sem flestir höfðu áhuga á. Sigurbjöm sagði að kostim- ir við þetta svæði væm þeir að flogið er beint til New York vikulega með hross, fólk á þessu svæði væri upp- lýst um Island og þar byggi einnig meira efnafólk en víða annars staðar. Þótt svæðið væri þéttbýlt væri samt sem áður nægt pláss til að halda hross. Þama væri þegar kominn nokkuð sterkur hópur áhugamanna um íslenska hestinn og vegna þess hve þéttbýlt svæðið er væri auðveld- ara að ná til stærri hóps fólks. Annað atriði nefndu framsögu- mennimir að væri mikilvægt en það er að koma upp þjónustumiðstöðum til að fylgja markaðsátakinu eftir. Sigurbjörn sagði að þar ættu að vera fagmenn sem gætu aðstoðað fólk bæði með reiðkennslu og upplýsing- um. Þá væri mikilvægt að aðstoða við að stofna hestaklúbba og félagasam- tök og hvetja til að halda ýmsar upp- ákomur svo sem mót og sýningar. Þó taldi hann að þátttaka í stómm hestasýningum hafi ekki alltaf skilað nægilega miklu. Þær hrifu í augna- blikinu, en oft ekki meira. Að lokum benti hann á að Banda- ríkjamenn væm lengur en Evrópu- búar að gera upp hug sinn þegar þeir hygðust kaupa hest, en væru ekki eins bundnir hefðum í sambandi við hestamennskuna. Á þennan markað þyrfti að senda fjölbreytta hesta, allt frá þægum, ganggóðum fjölskyldu- hestum upp í góð kynbótahross. Gott geðslag og fallegt útlit hrossanna væri undirstaðan. Niðurstaðan væri sú að til þess að markaðsstarf í Bandaríkjunum skilaði sér þyrfti að beina í það nægu fjármagni, beina kröftum á minna svæði í einu, byggja upp þjónustu við kaupendur, fá fram hagræðingu og lækkun flutnings- kostnaðar og fá fellda niður sóttkví. Efnaðir kaupendur með mikla tölvukunnáttu Ólafur H. Einarsson var að mörgu leyti sammála Sigurbimi. Hann sagði að fyrirspurnum um hesta á þennan markað fjölgaði greinilega. Markaðurinn væri lítill en færi stækkandi. Hann sagði að söluferlið væri oft langt þar sem Bandaríkja- menn gæfu sér góðan tíma til að ákveða sig þegar kæmi að kaupum á hestum. Hluti af þeim hrossum sem Ólafur hefur selt á Evrópumarkað eru hryssur sem eru áfram í umsjá hans. Þær eru tamdar og sýndar hér á landi og notaðar í hrossarækt. Nú hafi einn viðskiptavinur frá Banda- ríkjunum bæst í þann hóp. Ólafur nefndi einnig að bandarískir kaup- endur hrossanna væru oftast notend- ur þeirra líka og væri ekki eins mikið um að milliliðir keyptu hross til end- ursölu eins og á Evrópumarkaði. Eitt af þeim vandamálum sem menn hafa rekið sig á í Bandaríkjun- um er að karlmenn telja hestinn vera of lítinn og efast um að hann geti bor- ið fullorðinn karlmann. Þetta sé því í þeirra augum oft á tíðum hestur sem er fyrir konur og börn. Ólafur telur möguleikana á Banda- ríkjamarkaði mikla. Þar gangi nú yf- ir „náttúrubylgja" en lögð hefur ver- ið áhersla á að íslenski hesturinn sé alinn upp við náttúrulegar aðstæður. Kaupendur eru frekar efnaðir, komið hefur í ljós að tölvunotkun þeirra er mikil og benti Ólafur á að mikil sam- skipti ættu sér stað í gegnum Netið og það ættu íslenskir hrossabændur og seljendur að hafa í huga. Aðstæður í þessu stóra landi eru mjög misjafnar eftir svæðum en Ól- afur sagði að íslenski hesturinn virt- ist aðlagast ótrúlega fljótt og vel. Gæði fyrst og fremst Framtíðina taldi Ólafur eins og Sigurbjöm byggjast á því að tekin verði fyrir ákveðin svæði í markaðs- setningunni. Þó benti hann á að sinna þyrfti persónulegum viðskiptasam- böndum jafnframt. Hefja þyrfti al- mennt kynningarstarf á þessu ákveðna svæði og fylgja því eftir með því að hafa framboð af hestum á svæðinu og gæta þess að flytja ein- ungis út hross sem henta markaðn- um. Fólk þurfi að geta prófað hross. Þá sé mikilvægt að taka þátt í hesta- sýningum. íslendingar þurfi að vera á svæðinu og miðla þekkingu sinni, en samstarf við heimamenn sé mikil- vægt. Fólk þurfi að fá kennslu og hafa greiðan aðgang að þjónustu. Ólafur taldi einnig mikilvægt að hið opinbera komi að málinu til dæm- is með því að semja um niðurfellingu á sóttkví, veita fjármagni til rann- sókna og menntunar fagfólks. Annað fjármagn gæti hugsanlega. komið frá Hestamiðstöð íslands og Átaksverk- efni í hrossarækt. Þá telur hann að kynna eigi ís- lenska félagskerfið í hestamennsku og íslenska hestamenningu, keppni, reglur og dóma. Sameina þurfi krafta og stofna fyrirtæki um útflutninginn til þess að hann verði hagkvæmari. Það sé dýrt að selja hross á þennan markað og því þörf fyrir stórar og sterkar einingar. Þjónustumiðstöðv- ar þar sem fagfólk getur aðstoðað, kennt og veitt upplýsingar, sé það sem koma skal. Lykillinn að markaðsstarfi í Bandaríkjunum í framtíðinni sé því framsækni og skipulagning. Þangað fari vel tamin hross og hæft fólk sé til staðar. Settar verði á fót öflugar ein- ingar til að sjá um markaðssetningu og veittur verði stuðningur til að koma upp félagskerfi. En fyrst og fremst þurfi að hafa gæði að leiðar- ljósi. Áhyggjur af bakgarðsræktun Helga Thoroddsen tók nokkuð annan pól í hæðina. Hún sagði að ís- lenski hesturinn væri dýr og fólk sem eignaðist slíkan hest í Bandaríkjun- um þyrfti að vera nokkuð efnað. Þetta taldi hún að útilokaði stóran hóp áhugasamra sem engan veginn hafi efni á að kaupa og halda íslensk- an hest. Hún sagði að þetta muni ef- laust leiða til þess að fólk reyni að rækta eigin hesta og selja á lægra verði en hesta sem koma frá Islandi. Hún benti á hættuna á að þessi hross verði ekki eins góð því margir freist- ast eflaust til að nota hross sem lítt eru fallin til kynbóta. Hætta er á að slík hross yrðu alin upp í bakgörðum sem gæludýr og því muni fylgja ýmis vandamál. Það sé hinsvegar hags- munamál fyrir íslenska hrossarækt- endur og útflytjendur að hross sem sjást séu eðlisgóð og vel tamin. Hún sagði fulla ástæðu til að hafa áhyggj- ur af slíkri þróun. Helga benti á mikilvægi þess að veita upplýsingar um íslenska hest- inn. Hún lagði til að hverjum hesti sem færi úr landi fylgdi handbók sem innihéldi upplýsingar um sögu hests- ins, ræktunarmarkmið, fóðrun og hirðingu, járningar og hófhirðu, al- menna meðhöndlun, gangtegundim- ar, reiðmennsku og tamningar á ís- lenskum hestum, nafna- og heimilisfangaskrá. Hún taldi skort á upplýsingum þegar vera mikið vandamál hjá eigendum íslenskra hesta í Bandaríkjunum. Til að auka útflutning íslenskra hesta til Bandaríkjanna sagði hún að nauðsynlegt væri að ná til breiðari hóps. Nefndi hún karlmenn á öllum aldri, ungt fólk og börn og þjálfara og tamningamenn annarra hestakynja. Hún sagði að reiðmenn annarra kynja væru mun fljótari að aðlagast. Nauðsynlegt væri að sannfæra fólk að íslenski hesturinn geti hentað öll- um. Hún sagði að varast bæri að það orð festist við íslenska hestinn að hann væri fyrst og fremst hestur fyr- ir „gamlar kerlingar", því þurfi að sjást verulega spennandi og góðir hestar á sýningum og í hestamið- stöðvum. Helga sagði að vilji íslendingar kynna hestinn á nýjum markaði fyrir nýjum hópum sé sterkasta markaðs- setningin að væntanlegir kaupendur og eigendur íslenskra hesta komi til íslands og kynni sér af eigin raun þær aðstæður sem hér ríkja við hestahald. Góð leið væri að setja saman stuttar náms- og skemmti- ferðir til íslands og bjóða upp á vand- aða og persónulega kynningu til að opna augu fólks og kenna því að skfija bakgrunn og aðstæður ís- lenska hestisns. ímyndin andstæð notkun hestsins á Islandi Að hennar áliti ber íslendingum skylda til að rækta allan markaðinn og veita þeim þjónustu sem eiga eða hafa áhuga á að eignast íslenskan hest, hvar sem þeir búa í Bandaríkj- unum. Hún segir að ef hesturinn verði markaðssettur einungis sem hestur fyrir fræga, ríka og fína fólkið sé verið að búa til ímynd sem er í andstöðu við það hvernig hann er notaður hér á landi, þ.e. af öllum, stórum og smáum. Hún sagði að ís- lenskir útflytjendur ættu að hjálpa til við að stofna virk hagsmunasamtök og geta þannig haft meiri áhrif á þró- un mála í framtíðinni á þessum mark- aði. Margir aðrir tóku til máls á fund- inum. Meðal annars benti Hulda G. Geirsdóttir á að þegar verið væri að tala um að Islendingar þyrftu að vera til staðar á þessum markaði til að kenna, temja, járna og aðstoða bæri að hafa í huga að mjög erfitt væri að fá atvinnuleyfi í Bandaríkjunum. Út frá því spunnust umræður um að fá bandaríska tamningamenn til að koma hingað til lands og læra og flytja út þekkinguna. Meðal annars nefndi Hulda að einn frægasti hesta- maður í Bandaiíkjunum, John Lyons, hefði lýst yfir áhuga sínum á að koma til íslands í þessum erinda- gjörðum. Það þyrfti bara að bjóða nokkrum slíkum mönnum hingað til lands. Svanhildur Hall frá Hestamið- stöðinni á Gauksmýri sagðist þar með bjóða John Lyons til dvalar þar kæmi hann til landsins. Framleiða lítið fyrir mikið - ekki mikið fyrir lítið Athygli vakti erindi Baldvins Jóns- sonar frá átaksverkefninu Áformi. Áform hefur meðal annars hefur staðið fyrir markaðssetningu land- búnaðarafurða í Bandaríkjunum í nafni hreinleika, hollustu og gæða. Baldvin sagði Bandaríkjamarkað erfiðan og þar væru jafnvel settar reglugerðir sem gengju þvert gegn gerðum samningum. Þetta hefðu þeir mátt reyna sem gert hefðu samninga um sölu á lambakjóti á þessum markaði. Hann sagðist halda að mikilvægast væri fyrir þá sem ætluðu sér á þenn- an markað að standa saman. Islensk- ir hestaútflytjendur ættu að taka höndum saman með öðrum útflytj- endum landbúnaðarafurða og taka þátt í að stofna útflutningsmiðstöð landbúnaðarins. Þá þótti honum það góð hugmynd að setja á stofn hesta- miðstöð í New York-fylki í samstarfi við bandaríska aðila. íslenskir hrossabændur og ríkið gætu verið hluthafar í slíkri miðstöð. Þar ættu að vera til góð hross á lager og bjóða ætti upp á fræðslu- og þjónustudeild og gistiaðstöðu fyrir þá sem sæktu námskeið. Jafnvel væri boðið upp á íslenskan mat. Þarna yrði þjálfunar- stöð fyrir tamningamenn og þjálfara og ferðaskrifstofa fyrir þá sem vildu fara í hestaferðir til íslands eða hestakaupaleiðangur. Fyrst og fremst yrði slík miðstöð rekin með viðskiptasjónarmið í huga og hægt væri að hugsa sér þetta sem þróun- arverkefni til nokkurra ára. Ef vel gengi yrði hugað að því að setja á fót samskonar miðstöð á öðru svæði og unnið á grundvelli þeirrar reynslu sem fengist hefði. Baldvin sagði að ekki mætti hnika frá því að tengja nafn íslenska hests- ins við gæði. Um væri að ræða há- gæðahest og stefnt væri að því að ná hæsta mögulega verði. Þar sem markaðurinn er griðarstór gætum við aldrei fyllt hann og í því sambandi sagðist hann engar áhyggjur hafa þótt karlmenn vildu ekki íslenskan hest. Konurnar í Bandaríkjunum væru nógu margar. Hugsunin þyrfti að breytast og verða sú að framleiða lítið fyrir mikið en ekki mikið fyrir lítið. Spurt var á fundinum hvort rækt- unarmarkmið íslenska hestsins sam- ræmdist kröfum Bandaríkjamarkað- ar um íslensk hross. Frummælendur voru sammála um að svo væri. Hins vegar benti Sigurbjörn á að tamn- ingaaðferðir hér á landi hafi ekki ver- ið nógu góðar. Enn mætti gera betur á því sviði þó margt hafi batnað. Ný bók um hestaferðir REIÐLEIÐIR um ísland eftir Sig- urjón Björnsson prófessor kemur út hjá bókaútgáfunni Máli og mynd í dag, föstudag. Sigurjón Björnsson hefur stundað hestaferðir lengi og í bókinni er þessum ferðum lýst með ítarlegum leiðarlýsingum, myndum og kortum. Sigurjón sagði í samtali við Morgun- blaðið að hann hafi á ferðum sínum jafnan haldið dagbækur. Þegar hann kom heim úr ferðunum skrifaði hann síðan eftir þeim samfellda frásögn. Á þessum frásögnum byggir hann bók- ina. Hann sagðist hafa reynt að hafa þær þannig að auðvelt væri að átta sig á reiðleiðunum fyrir þá sem hugsa sér að fara um sömu slóðir. Hann sagði að þessar ferðasögur væru auðvitað svolítið persónulegar því sagt er frá stemmningunni meðal manna og hesta í ferðahópnum en einnig er náttúrunni lýst og rifjaðar upp sögur tengdar þeim stöðum sem riðið er um. I lok bókarinnar eru birt viðtöl við fjóra ferðafélaga Sigur- jóns, þá Marinó Sigurpálsson, Guðbrand Kjartansson, Agnar Ól- afsson og Jan Jansen. Vandað er til útlits bókarinnar. Hún er litprentuð og í henni eru um 300 ljósmyndir auk fjölda korta af reiðleiðum.

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.