Morgunblaðið - 22.01.2000, Side 48

Morgunblaðið - 22.01.2000, Side 48
48 LAUGARDAGUR 22. JANÚAR 2000 moRgunblaðið MINNINGAR + Sigurlín Krist- mundsdóttir fæddist á Ási við Hjalteyri í Eyjafirði hinn 1. október 1913. Hún lést á heimili sínu, dvalarheimil- inu Dalbæ, Dalvík, 17. janúar sfðastlið- inn. Foreldrar henn- ar voru Kristmun- dur Jóhannsson, f. 2. júní 1877, d. 3. ágúst 1964, og Kristín Hallgrímsdóttir, f. 9. júlí 1876, d. 31. mars 1956. Sigurlín átti þrjá hálfbræður sammæðra sem nú eru látnir. Þeir voru Jón Sigtryggsson, Ragnar Sigtryggsson og Hreggviður Sveinsson. Eiginmaður Sigurlínar var Ól- afur Bjarnason frá Neskaupstað, f. 2.6. 1909, d. 2.9. 1947. Böm Sig- urlínar og Ólafs eru: 1) Kristín Elsku amma mín. Nú ertu komin á góðan stað þar sem ljósið mun ávallt skína á þig. Eg mun ætíð minnast þín vegna kærleikans og hlýjunnar sem þú gafst mér. í hvert skipti sem ég kom til þín þá réttir þú mér alltaf þinn opna og hlýja faðm, sem umvafði mig. Það er margt sem kemur upp í hugann á þessari stundu, t.d. allar glöðu og góðu stundirnar sem við átt- um saman. Þú varst ávallt tilbúin að ráðleggja mér og ég gat ailtaf leitað til þín, bæði með ánægjuleg efni og Hjálmveig, f. 21.12. 1938, d. 14.11. 1944.2) Hjálmar, f. 1.2. 1941, húsasmiður í Nes- kaupstað, kvæntur Birnu Bjarnadóttur og eiga þau þrjú börn, Bjarna Ólaf, Hjörvar og Hrönn. Sigurlín og Ólafur slitu samvist- um árið 1944. Dóttir Sigurlínar og Friðriks Árnason- ar, hreppstjóra á Eskifirði, er Vilborg Guðrún Friðriksdótt- ir, f. 4.10. 1946, hús- móðir á Dalvík, gift Jóni Hreins- syni, bifreiðastjóra og verktaka á Dalvík, en fyrri maður hennar er Stefán Guðmundsson, stýrimaður og eru börn þeirra, Kristmundur Sævar, Hanna Kristín, Sigurlín Guðrún og Stefán Friðrik. Sigurlín bjó í Eyjafirði fyrstu tíu ár ævi sinnar, en foreldrar hennar eins allt annað sem upp á kom. Og alltaf varstu jafn úrræðagóð, hafðir alltaf svör á reiðum höndum og gast ávallt ráðlagt mér það sem reyndist heilladrýgst. Elsku amma, þú varst svo yndisleg og mér alveg einstök. Brosið þitt og hlýja skapið þitt var alltaf þitt aðalsmerki og þú varst heil- steypt og einkar vönduð manneskja. Amma þurfti að fást við marga erf- iðleika og stóð ávallt teinrétt á eftir. Hún varð fyrir því mikla áfalli að missa litla dóttur sína unga að árum voru víða í vinnumennsku á þeini tíma. Árið 1923 flutti Sigurlín ásamt foreldrum sfnum og systk- inum til Eskifjarðar. Hún bjó einn- ig á Neskaupstað þar sem hún var vinnukona í nokkur ár. Hún flutt- ist aftur til Eskifjarðar árið 1944 og stundaði hún þar ýmis verka- mannastörf, einkum fiskvinnslu auk húsmóðurstarfa en hún hélt heimili með foreldrum sínum í Ási þar sem hún bjó til ársins 1967. Sigurlín starfaöi lengi í Verka- mannafélaginu Árvakri á Eski- firði þar sem hún var trúnaðar- maður og sat hún í vararstjórn þar um árabil. Sigurlín flutti til Akur- eyrar árið 1974 og starfaði þar með umönnun aldraðra á dvalar- heimilinu Skjaldarvík við Akur- eyri. Sigurli'n var dugleg kona og þótti sterk og heilsteypt í hverju því sem hún tók sér á hendur. Árið 1991 fluttist Sigurlín á dvalar- heimilið Skjaldarvík, þar sem hún hafði áður unnið í mörg ár. Árið 1998 fluttist hún á dvalarheimilið Dalbæ á Dalvík. Sigurlín verður jarðsungin frá Eskifjarðarkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 14.00. og bar þann missi ávallt innra með sér. Trúin hjálpaði henni mikið, amma var alltaf mjög trúuð og hún komst í gegnum allt með hana að leið- arljósi. Hún var ennfremur dugleg til vinnu og var ávallt einstaklega glæsi- leg á allan hátt. Hún reyndist okkur systkinunum einstaklega vel og var okkur hjarta- hlý og var ávallt sem klettur í hafinu fyrir okkur öll. Það er með þeim hætti sem ég mun ávallt minnast hennar. Vissulega er erfitt að kveðja en það er með virðingu og þökk sem við kveðjum þig nú hinstu kveðju, eftir farsæla samvist. Eg vil að lokum þakka starfsfólki Dalbæjar íyrir kærleiksríka umönn- un. Margs er að minnast, margterhéraðþakka. Guði sé lof fyrir liðna tíð. Margs er að minnast, margseraðsakna. Guð þerri tregatárin stríð. Farþúífriði, friður Guðs þig blessi, hafðu þökk fyrir allt og allt. Gekkst þú með Guði, Guð þér nú fylgi, hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt (V. Briem.) Elsku amma mín, guð blessi þig alla tíð. Þinn Stefán Friðrik. Elsku þakkir ástvinanna orðávöreitúlkaðfær er stíga hljótt í himna hæðir helgum bænar vængjum á. Við biðjum góðan Guð að launa gæðin öll og þína tryggð þeim ástkær minning um þig lifi aldrei gleymsku hjúpi skyggð. Falin sértu frelsaranum frjáls í náðarörmum hans hýótir þú um eilífð alla ástargjafir kærleikans. Hann sem gaf þér styrk að stríða stranga gegnum sjúkdóms raun veiti þér á ijóssins landi lífsins dýrð og sigurlaun. Við minninganna yl skal ég oma huga minn og alltaf mun þar hátt bera glaða svipinn þinn. Þú hefur staðist prófið og sigrað hættur og hel á himinbrautum lífsins. Ég kveð þig, farðu vel. Elsku mamma mín, far þú í friði, frið- ur Guðs þig blessi. Ég þakka þér fyr- ir allt og allt. Þín einlæg og elskandi dóttir, Vilborg Guðrún. Þú varst sterk og heil í öllu til síð- ustu stundar. Dugnað þinn man ég frá yngri árum þegar við áttum heima á Eskifirði. Það voru hlýir dag- ar og minningarríkir. Þau voru ekki margbreytileg leikföngin okkai- en af þeim var hlúð og þau notuð veL Ég man þegar við mættumst í skólanum okkar, sungum saman og vorum vin- ir. Þau tryggðabönd héldust alla stundir síðan. Leiðir skildu. Þú fórst á Norðfjörð og reistir bú þar en ég fór til Stykkis- hólms. Við vissum alltaf hvert af öðru. Reynslutími þinn á Norðfirði var erfiður, beiskur og blandinn, en þú hófst þig yfir alla erfiðleika hversu sárir sem þeir voni. Þá kom best í ljós hvem mann þú hafðir að geyma og ég dáðist af dugnaði þínum. Svo eignað- ist þú dóttur sem fylgdi þér alla tíma síðan og fékk að hjúkra þér og launa umhyggju þína alla. Guð blessaði ykkur ríkulega. Vinátta okkar hefur haldist, gjöf sem hugurinn verndar. Með þessum fáu hugleiðingum vil ég þakka þér allt frá liðnum áram. Ég veit að nú hefur þú hlotið laun dyggða og þjónustu. Guð blessi þig og varð- veiti og gefi þér gæði sín margföld. Ámi Helgason, Stykkishólmi. SIGURLIN KRIST- MUNDSDÓTTIR Formáli > minningar- greina ÆSKILEGT er að minningar- greinum fylgi á sérblaði upp- lýsingar um hvar og hvenær sá, sem fjallað er um, er fæddur, hvar og hvenær dáinn, um for- eldra hans, systkini, maka og börn, skólagöngu og störf og loks hvaðan útför hans fer fram. Ætlast er til að þessar upplýsingar komi aðeins fram í formálanum, sem er feitletrað- ur, en ekki í greinunum sjálf- um. erktar í/EKUR afgreiðsla ósúistinn 1960 stlistinn.is Gróðrarstööin ^ Hús blómanna Blómaskreytingar við öll tækifæri. Dalvcg 32 Kópavogi sfmi: 564 24S0 KARL VALGARÐSSON JOHANNA LINNET Karl Valgarðs- son fæddist í Reykjavík 10. des- ember 1939. Hann lést í Reykjavík 18. desember síðastlið- inn. Foreldrar hans voru Guðrún Helga- dóttir, f. 24.6. 1910, d. 2.3. 1996 og Valgarður Klemens- son, f. 2.11. 1913, d. 20.9. 1994. Systkini Karls sammæðra: Eðvarð Hjaltason og Hjördís Benjamíns- dóttir. Bræður Karls samfeðra: Sæmund- ur, Flosi og Rafn Valgarðssynir. Börn Karls: Iris og Lúðvfk Karls- börn, búsett í Bandaríkjunum, móðir Hrefna Lúðvíksdóttir. Þau skildu. Belinda og Þorfinnur Karls- börn, búsett í Reykjavík, móðir Kristrún Gunniaugsdóttir, þau skildu. Útför Karls fór fram frá Foss- vogskapellu 30. desember. „Þegar þú ert sorgmæddur skoð- aðu þá aftur hug þinn, þú munt sjá, að þú grætur vegna þess, sem var gleði þín.“ Kahlil Gibran. Þegar ég var lítil fannst mér ég eiga sætasta pabba í heimi. Ég fylgdist dolfallin með honum og hló að öllu sem hann sagði. Nú þegar hann pabbi minn er horfinn á braut rifjast upp minningar um okkar samverustundir, sem margar vora ljúfar. Pabbi sótti sjóinn þegar ég var lít- il stelpa. Hann var á togara og gat því verið fjarverandi nokkurn tíma í senn. Ég tók alltaf nærri mér þegar hann þurfti að fara, hugsaði sífellt til hans og bað góðan Guð að vemda hann þegar vont var í veðri. Þegar pabbi hringdi heim af sjónum varð ég himinlifandi, það var svo gott að heyra röddina hans og ég beið eftir því að hann kæmi í land. Þegar hann kom aftur heim á Aðalból, sem var gjarnan snemma morguns, vora flestir fjölskyldumeðlimir ennþá í fasta svefni. Þegar ég vaknaði við að rödd hans barst neðan úr eldhúsi, varð ég svo spennt að ég stökk hálfsofandi niður stigann í faðm hans - og mikil mildi að ekki hlaust slys af við þessi læti. Þegar pabbi var í landi vora dekurstund- ir. Hann fór með okkur systkinin á rúntinn á gamla Cometinum, keyrði niður á höfn til að skoða skipin og æv- inlega var keypt pylsa og kók á línuna - sem var mömmu ekki alveg að skapi svona rétt fyr- ir kvöldmat. Pabbi minn var sérlega handlaginn, sem kom sér oft vel því ýmsu þurfti að dytta að heima fyrir. Hann var ein- stakt snyrtimenni sem vildi hafa reglu á hlutunum. Það sem mér fannst ómetanlegt þá, var að hann gaf sér alltaf tíma til að fara með mér í gegnum dúkkusafnið mitt mikla. Við stilltum þeim öllum snyrtilega upp og töldum þær svo saman. Ég var svo stolt af þér, elsku pabbi minn og ég er það enn. Við Þorfinnur bróðir vildum óska að lífið hefði leikið þig ljúfar og að sam- verustundir okkar hefðu verið fleiri hin síðustu ár. Okkur þykir leitt að hafa ekki fengið að kveðja þig en verðum ætíð þakklát fyrir minning- arnar sem við eigum um góðan mann. Þín dóttir, Belinda. Ó, blessuð stund, er burtu þokan líður, sem blindar þessi dauðleg augu vor, en æðri dagur, dýrðarskær og blíður, með Drottins ljósi skín á öll vor spor. (Matthías Joch.) Með þessum ljóðlínum kveðjum við góðan dreng. Við þökkum þér, Kalli minn, fyrir þann tíma sem við áttum saman. Þrátt fyrir að leiðir okkar hafi skilið þá gleymdist þú ekki, því okkur þótti vænt um þig. Hvíl í friði. Þuríður og fjölskylda. + Jóhanna Linnet fæddist í Reykja- vík 24. júní 1962. Hún lést í Sydney í Ástralíu hinn 5. jan- úar siðastliðinn. For- eldrar hennar eru Hans Ragnar Linnet, f. 31. maí 1924, að- algjaldkeri Olíufé- lagsins hf., og Guðlín Þorvaldsdóttir, f. 30. júlí 1935. Foreldrar Hans voru Kristján Linnet, sýslumaður og síðar bæjarfógeti, og kona hans, Jó- hanna Júlíusdóttir Linnet. For- eldrar Guðlínar voru Þorvaldur Brynjólfsson, járnsmiður og verk- stjóri, og kona hans, Sigurást Guðvarðardóttir. Alsystur Jó- hönnu eru Elísabet og Ylja og hálfsystkini, sammæðra, eru Þor- valdur og Ásta. Eftirlifandi eiginmaður Jó- hönnu er Michael Attridge. Útfór Jóhönnu fór fram í Sydn- ey- Frænka mín og jafnaldra er látin eftir erfiða sjúkdómsbaráttu sem hún háði með jafnaðargeði og æðra- leysi. Þannig var Jóhanna eins og ég man eftir henni þegar ég átti hana að vinkonu er við voram litla stelpur og lékum okkur saman úti í vorinu, í snjónum á veturna, heima hjá mér í Garðabænum eða í stóra fallega húsinu hennar í Bakkagerðinu. Ég minnist frænku minnar sem einstaklega ljúfrar og hjartahreinn- ar stúlku sem gaman var að vera með. Það slettist aldrei upp á vin- skapinn eins og svo oft gerist hjá krökkum, við vorum einhuga í því sem við tókum okkur fyrir hendur, enda náskyldar. Þetta er mér mjög minnisstætt og því hef ég ætíð hugs- að til hennar með hlýju. En svo kom að því að hún fluttí til Ástralíu með fjölskyldu sinni og ég saknaði hennar og allra þeirra stunda sem ég ætlaði að við ættum eftir að eiga saman. Ævintýraþrá og löngun til að takast á við ný verkefni hefur líklega valdið því að fjölskyld- an hvarf frá því öryggi sem hún hafði hér á landi og kvaddi bæði ættingja og vini til að setjast að annars staðar. Það þekkja allir sem flust hafa búferlum til fram- andi lands að það reyn- ist oft erfitt að dvelja fjarri ástvinum sínum, einkum þegar erfið- leikar steðja að. Það hefur fjölskyldan feng- ið að reyna síðustu misserin. Á níunda áratugnum kom Jóhanna til Is- lands ásamt eigin- manni sínum á ferðalagi þeirra um heiminn. Frænka mín hafði lítið breyst, sama ljúfmennskan, ein- lægnin og fallega framkoman sem hafði einkennt hana sem barn var enn svo áberandi í fari hennar. Það var líka ánægjulegt að kynnast manni hennar og sjá hve samhent þau voru. En svo barði vágesturinn dyra, birtist sem smá blettur á húðinni sem breiddist út um líkama hennar þar til hann varð að láta undan. En Jóhanna var full bjartsýni og sinnti störfum sínum meðan hún hafði krafta til. Það átti ekki að gefast upp. Hún starfaði á vegum Undir- búningsnefndar Ólympíuleikanna sem verða á þessu ári í Ástralíu og hafði mikla ánægju af því starfi. Elsku frænka, ég þakka þér fyrir stundirnar sem við áttum saman og þær góðu minningar sem ég á um þig. Þú kvaddir alltof snemma en við sem trúum á líf eftir þetta líf vitum að það hefur verið vel tekið á móti þér í nýjum heimkynnum; það er gott til þess að vita. í Spámanninum í þýðingu Gunn- ars Dal stendur: Skoðaðu hug þinn vel, þegar þú ert glaður og þú munt sjá, að aðeins það, sem valdið hefur hryggð þinni, gerir þig glaðan. Þeg- ar þú ert sorgmæddur, skoðaðu þá aftur huga þinn, og þú munt sjá, að þú grætur vegna þess, sem var gleði þín. Ég bið góðan Guð að styrkja eig- inmann hennar, foreldra og systkini í sorginni. Ragnheiður Linnct.

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.