Fréttablaðið


Fréttablaðið - 21.07.2007, Qupperneq 16

Fréttablaðið - 21.07.2007, Qupperneq 16
Eftir hlýindin í Tyrklandi er hitastigið á Íslandi afskaplega notalegt. Hér hefur verið gott næði til vinnu því að heimilisfólkið eyddi helginni austur í Bolholti við að mála og sparsla og gera húsinu til góða. Össur og Birta komu við hjá mér í dag og svo eldaði ég kvöld- mat handa fólkinu sem var á heim- leið. Í kvöld horfði ég á Brasilíu og Argentínu spila úrslitaleik um Ameríkubikarinn í knattspyrnu. Brassarnir unnu 3:0. Fyrri hálf- leiknum lýsti kínverskur sjón- varpsþulur, seinni hálfleikinn horfði ég á undir handleiðslu arab- ísks íþróttafréttamanns. Fyrir 500-kall getur maður keypt sér aðgang að tölvuútsend- ingum á öllum heimsins knatt- spyrnuleikjum. Það var merkilegt að sjá að Argentínumenn virðast hafa sams konar minnimáttar- kennd gagnvart þessum nágrönn- um sínum og við höfum fyrir Dönum og Svíum. Það var greini- legt frá fyrstu byrjun að Argent- ínumenn höfðu enga trú á því að þeir gætu sigrað granna sína og því fór sem fór. Slóðin á vefsíðuna sem býður upp á alla þessa knattspyrnu er www.free-football.tv. – og ég vona að viðskiptasiðferðið sé í lagi hjá því fyrirtæki. Ef þetta er ræn- ingjakompaní er það þó alla vega ekki að ræna viðskiptavini með himinháum afnotagjöldum. Frú Sólveig er haldin flökkueðli. Nú er hún komin í sumarbústað austur við Laugarvatn með litlu Sól með sér. Reyndar er það ekki bara flökkueðlið sem rekur hana að heiman heldur líka til- litssemi. Henni er annt um að ég hafi sem best næði til að klára bókina mína. Andri minn er hins vegar í bænum. Hann fer út um borg og bý með vinum sínum, Elí og litla Villa og stóra Villa. Þeir koma svo við og láta vita af sér þegar þeir eru svangir svo að óþarfi er að kaupa á þá staðsetning- artæki en það mun vera nýj- asta nýtt í uppeldismálum að festa staðsetningartæki á afkvæmin til að vita hvar þau eru stödd hverju sinni. Í sumarfríinu mínu las ég merkilega bók eftir breskan höfund sem heitir Simon Sebag Montefiore. Hún var um æsku og uppvöxt Jósefs Stal- íns, heilmikill doðrantur, en mér fannst bókin svo athyglisverð að ég pantaði mér á amazon.co.uk aðra bók eftir sama höfund. Sú ber titilinn „Stalin – The Court of the Red Tsar“ eða „Stalín – hirð rauða keisarans“. Þetta er svakaleg lesning. Í venjulegum reyfara þykir gott ef höfundur lætur myrða þrjár eða fjórar persónur og í bíó fer mannfallið sjaldan yfir hundr- að. Stalín drap milljónir. Hin háa dánartíðni í afþreying- ariðnaðinum hefur leitt til þess að margir spyrja hvort blóðsúthell- ingar geri ekki neytendur blóð- þyrsta. Hvað þá um raunveruleikann? Engin glæpamynd eða -saga kemst í hálfkvisti við það sem raunverulega hefur gerst. Ill- mennin Blofeld, Iago og Vold- emort eru eins og fermingar- drengir við hliðina á alvöru glæpamönnum eins og Hitler, Stal- ín og Maó. Við þennan lestur um blóðugan feril Stalíns fer ekki hjá því að maður velti því fyrir sér hvort illskan eigi sér engin takmörk. Fyrir utan að fyllast viðbjóði yfir vonsku og morðfýsn þessa ein- staklings hlýtur maður einnig að spyrja: Hvernig komast fjölda- morðingjar upp með ógnarverk sín? Það drepur enginn milljón manns með eigin hendi. Það þarf fleiri til aðstoðar. Það þarf sam- þykki margra. Og hvar endar illskan? Getur einn vits- tola harðstjóri smitað heilar þjóðir af geðveiki sinni? Og aðrar þjóðir, sbr. Bush og fylgisveina hans og innrásina í Írak? Tuttugasta öldin er án vafa mesta framfaraskeið í sögu Evr- ópu og jafnframt blóðugasta tíma- bil í sögu Vesturlanda. Af því má til dæmis þá ályktun draga að lýð- ræðið sem við búum við sé óend- anlega dýrmætt og brothætt. Nútímafólki hættir til að líta á lýð- ræði og borgaraleg réttindi sem sjálfsagðan hlut en því fer fjarri. Lýðræðið er nýfengið og kostaði miklar fórnir. Á eftir lífinu sjálfu er það dýrmætasta eign okkar og við eigum að virða það og gæta þess í samræmi við það. Á visir.is er að finna alveg dás- amlega frétt: „Karlmaður var í Héraðsdómi Norðurlands eystra í gær dæmdur til að greiða 20.000 króna sekt í ríkissjóð fyrir brot gegn vald- stjórninni.“ Í gúrkutíðinni les maður spennt- ur áfram og vill komast að því hvers konar uppreisnarstarfsemi þessi Norðlendingur hafði í frammi andspænis vald- stjórn- inni. Enda kemur á daginn að það er ekkert smáræði sem mað- urinn hefur á samviskunni. Fréttin heldur áfram: „Aðfaranótt sunnudagsins 29. apríl síðastliðinn klæddist maður- inn einkennisskyrtu lögreglu á veitingastaðnum Kaffi Akureyri og taldi dómurinn að hann hafi með því brotið gegn valdstjórn- inni. Maðurinn var einnig ákærður fyrir ranga skýrslugjöf með því að hafa skýrt rangt frá nafni sínu og kennitölu er lögreglan hafði afskipti af honum í skyrtunni. Hann var þó sýknaður af þeirri ákæru þar sem ekkert kom fram í gögnum málsins um að búið hafi verið að greina honum frá réttindum sakbornings. Eins var litið til þess að maðurinn hefur ekki sætt refsingu áður.“ Þetta er óborganlegt: Þegar löggan var búin að hand- sama manninn í skyrtunni sem ógnaði valdstjórninni var maður- inn spurður að heiti og maðurinn laug að löggunni. Svo er hann sýknaður af lyginni vegna þess að löggan gleymdi að skýra honum frá réttindum sakbornings áður en hún spurði hann að heiti. Hins vegar er hann sakfelldur fyrir að vera í einkennis- skyrtu lög- reglu á veit- ingastað. Það er ekki mikið að gera hjá þeim dóm- stólum sem standa í svona gríni. Dómstólar landsins halda áfram að stytta manni stundir. Í dag var Geiri í Goldfinger sýknaður í Hér- aðsdómi Reykjaness af ákæru um að hafa staðið fyrir nektardans- sýningu „í lokuðu rými“. „Að mati dómsins þótti ekki sýnt að dansinn hafi farið fram „í lok- uðu rými“ líkt og bannað er sam- kvæmt lögreglusamþykkt. Fyrir dómi lá fyrir viðurkenn- ing sakborninga að dansinn hafi farið fram í rými með fasta veggi á þrjár hliðar og tjald fyrir þeirri fjórðu. Hins vegar taldi Ásgeir ekki um lokað rými að ræða þar sem auðvelt væri að hafa eftirlit með því hvað fram færi inni í einkadansklefanum með því að svipta tjaldinu frá.“ Á mínu heimili og flestum öðrum heitir það að loka að sér ef einhver lokar herbergisdyrum til marks um að vilja vera í næði. Auðvitað getur hver sem er opnað dyrnar því að engin þörf er á að læsa með lykli þótt maður vilji loka að sér. Enda merkir „að loka“ ekki „að víggirða“. Að vera í lok- uðu rými er einfaldlega andstæð- an við að vera á almannafæri. Nú held ég að dómstólar í land- inu séu orðnir viðskila við þjóðina og farnir að stíga sinn einkadans í lokuðu rými. Getur hvaða glæpamaður sem er haft þá að fíflum með útúrsnún- ingum ef hann er með nógu harð- an lögfræðing? Dómstólar í lokuðu rými? Í Dagbók Þráins Bertelssonar er fjallað um hungur sem staðsetningartæki. Ennfremur er rætt um fjöldamorðingja og glæpamenn, sagt frá skyrtu sem braut gegn valdstjórninni og einkadansi dómstóla í lokuðu rými. Auglýsingasími – Mest lesið
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64

x

Fréttablaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.