Morgunblaðið - 02.11.1985, Síða 50

Morgunblaðið - 02.11.1985, Síða 50
50 MORGUNBLADIÐ, LAUGARDAGUR 2. NÓVEMBER1985 HCEAAttft hö-fum lítib -f&rib Cit 6\6or. hann mciddi sig í bak/'nu." * Ast er... .. ,aö þekkja ilminn henn- ar. TM Rm. U.S. Pat Off.-all rlghts resarvad «1985 Los Angeles Tlmes Syndicate Þökkum ykkur fyrir brúðar- gjöfina — borðlampann ægilega sæta ... Með morgunkaffinu Velkomnir á fætur útvarps- hlustendur góðir. Nú tökum við á honum stóra okkar. Samtaka nú ...! HÖGNI HREKKVISI „ LlKLE'OA HOLA I HOCÓGI- - Aðilar í sjávarút- vegi stofni útvarp Velvakandi. Samband fiskvinnslustöðva hélt aðalfund sinn 25. október síðastlið- inn. Aðalmál fundarins var sí- versnandi afkoma viðkomandi atvinnugreinar í þjóðfélaginu og hvað væri helst til úrbóta. Meðal leiða sem til greina komu var áróð- ursherferð og í ályktun þess efnis sagði m.a.: „Ætti að leggja til sameiginlegrar áróðursherferðar fyrir sjávarútveginn með LÍÚ og starfsfólki?". Það er vonum seinna sem þessi hugmynd kemur fram frá ráða- mönnum sjávarútvegsins, sem árum saman hefur barist i bökkum og nálgast nú óðfluga allsherjar gjaldþrot að óbreyttu ástandi. Innflutningsverslun og embætt- ismennska hafa átt sín áróðurs- blöð í áratugi og bændastéttin nokkru skemur en sjávarútvegur- inn, sem aflaði til skamms tfma 95% af gjaldeyri þjóðarinnar, hefur aldrei átt svo framsýna for- ystumenn sem hafa komið sér upp slíku fagblaði. Nú er loksins vakið máls á þessu, en hikandi þó alvitað sé að á siðustu árum hafi margir milljarðar króna horfið frá þessum undirstöðuatvinnuvegi til annarra stétta í landinu og þá mest á höfuð- borgarsvæðinu. Vafalaust hefðu þessir milljarðar verið færri ef hugmyndaflug og samtök útgerð- armanna hefði verið betri í þessum efnum. Nú á ekki að hika lengur heldur taka strax til hendinni og stofna til öflugrar blaðaútgáfu og út- Ef til vill ættu þessir kappar a stofna útvarp? varps, sem útgerð, fiskkaupendur, sjómenn og fiskvinnslufólk stend- ur sameiginlega að. Staða þessara undirstöðuatvinnuvegar væri ábyggilega betri í dag ef málgagn til sóknar og varnar hefði orðið til á eðlilegum tíma, en betra er seint en aldrei. Ólafur Á. Kristjánsson. Þokuljós til öryggis ef notuð eru rétt Hringhentur læknaleikur Er að þæfa þrýstinginn þjóðin gæfuríka. Búið að svæfa sjúklinginn og svo til kæfann líka. Hákur. f Velvakanda s.l. föstudag spurði Elsa Gísladóttir hvort Bifreiðaeft- irlit ríkisins ætlaði ekki að banna rauð þokuljós aftan á bifreiðum. Rökin fyrir að óska eftir banninu virtust vera þau að ökumenn kynnu ekki að nota þessi ljós. Svar: Þessi ljós geta verið til öryggis ef þau eru rétt notuð. Bifreiðaeftir- litið hefur því ekki gert áætlanir um að banna þau. Þau á aðeins að nota í þoka eða mjög slæmu skyggni utan þéttbýlis. Það virðist hins vegar vera sá misskilningur ríkjandi hjá nokkr- um hópi ökumanna, að því fleiri ljós sem loga utan á eða ofan á bílnum í öllum akstri, því meira umferðaröryggi. Hvert ljós eða ljósmerki á að þjóna ákveðnum tilgangi og notast í samræmi við það. Fyrir hönd Bifreiðaeftirlits ríkis- ins, Guðni Karlsson. Víkverji skrifar Ottalega er dapurlegt að koma að Borgarbókasafninu við Þingholtsstræti. Batnar að vísu strax þá inn er komið þar sem mætir manni birta og notalegt viðmót. En húsið er smánarlega illa farið að utan og þörf skjótra viðbragða ef ekki á að fara illa. Þetta er samt ekkert nýtt i bú- skap okkar íslendinga því er nú verr: að láta sameiginlegar eigur okkar drabbast svona niður. Venjulega er fjárskorti borið við og er þá auðvitað ekki við fólkið að sakast sem starfar í þessum húsakynnum. Það er jafn angrað og vegfarandinn. En stundum grunar mann aftur á móti að þetta sé bara venjulegt íslenskt kæru- leysi með í bland sem byggir á bannsettri tuggunni: Flýtur á meðan ekki sekkur. XXX Umrætt hús hét Esjuberg, ef Víkverja misminnir ekki, og heitir það kannski enn; þar var um langt skeið heimili ólafs John- son stórkaupmanns og Guðrúnar konu hans. Stórglæsileg bygging og sannkölluð bæjarprýði og gæti vitanlega verið það ennþá. En raunar er þetta fjarri þvi að vera einsdæmi, eins og fyrr segir, né verra dæmi en gengur og gerist um opinbert sinnuleysi. Stundum gengur mei« ið segja slóðaskap- urinn svo langt að húsin deyja bara drottni sínum, eins og lognast útaf. Þannig er Víkverja kunnugt um vandaðan embættisbústað nyrðra sem stóð mannlaus í nokk- ur ár. Þegar til átti svo að taka var húsið að heita ónýtt. Menn höfðu kært sig kollótta og enginn sýnist núna hafa verið ábyrgur. Hvað munar svona milla eins og okkur um þrjár, fjórar milljón- ir? Ekki mikið. Það er alltaf hægt að rusla upp öðrum kofa. XXX Nýlega gerði Víkverji þjónustu greiðslukortafyrirtækj anna að umræðuefni. Þar var frá því skýrt að nokkur mismunur væri á þjónustunni, t.d. veitti Eurocard viðskiptavinum sínum tóm til þess að greiða úttektir hinn 5. hvers mánaðar en VISA krefðist greiðslu 2. hvers mánaðar. Gjalddagi Eurocard hefur því tvímælalaust verið hagkvæmari þeim, sem fá laun sín greidd um mánaðamót, því að þá hefur gefist meiri tími til þess að standa í skilum. Séu ekki gerð skil koma strax dráttar- vextir. Nú í vikunni tilkynnti Eurocard hinsvegar að fyrirtækið tæki upp sama háttinn og VISA, þ.e. að gjalddaginn yrði 2. hvers mánaðar. Er þá kominn sami grautur í sömu skál. Geta nú kort- hafar allt eins skipt við VISA eins og Eurocard, auk þess sem það getur verið mun þægilegra, þar sem fleiri viðskiptabankar eru í VISA-viðskiptum en Eurocard- viðskiptum. XXX Er ekki Sambandið eina stórfyr- irtækið íslenska sem notar forstjórann sinn í auglýsingar? Víkverji minnist þess til dæmis ekki að hafa séð Hörð forstjóra Eimskipafélagsins tróna í stafni einhvers Fossanna í auglýsingu frá félaginu né heldur þá banka- stjórana Höskuld og Kristján vera að gera sig til fyrir sparifjáreig- endur í auglýsingum Verslunar- bankans. Það er líka hæpið að myndir af þessu tagi hafi mHdð aðdráttarafl ef svo mætti orða það. Á þeirri nýjustu sem borið hefur fyrir augu Víkverja er bens- ínafgreiðslumaður að mjatla bens- íni á bíl, náungi að klóra ávísun í kjörbúð, kvenfólk með brugðna hnífa og i gljáandi svuntum að snyrta þorskflök og svo hann Er- lendur Sambandsforstjóri að flytja ávarp í hljóðnema ofan úr gljáandi ræðustóli. Víkverja fannst myndasafnið ekkert eftirminnilegt eins og myndasyrpur í auglýsingum eiga samt helst að vera. Ef konurnar hefðu aftur á móti verið að snyrta Erlend ...

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.