Lesbók Morgunblaðsins

Ulloq
Ataaseq assigiiaat ilaat
Saqqummersitaq pingaarneq:

Lesbók Morgunblaðsins - 20.03.1982, Qupperneq 3

Lesbók Morgunblaðsins - 20.03.1982, Qupperneq 3
fá aó þakka mér meö handabandi. Ég fann hlýju og kraft, sem streymdi til mín frá þessum gömlu og sinaberu höndum. Vegna þess sem ég hafði skrifaö, til dæmis í Tímaritið Morgunn og eins vegna þátta í ríkisútvarpinu, fór allskonar fólk aö leita til mín meö persónuleg vandamál. Oft voru þau sálfræðilegs eðlis og vandinn haföi skapazt af röngum hugsunarhætti. Viö þetta fólk sagöi ég oft: Líttu á mótlætið eins og próf, sem lagt er fyrir þig og á aö vera til aö stækka þig. Sé mótlætiö mikið , er prófiö þungt og prófdómarinn hlýtur þá aö líta á þig sem mikilvægan nemanda. Meö því versta sem ég veit, er aö vera fæddur meö silfurskeið i munninum og vera síöan hjálpaö gegnum lífiö eins og oft hendir börn efnaöra foreldra.,, “Viö vorum komnir þar í sam- bandi viö lækningarnar, aö Hvíta Ör- in sneri sér til konu þinnar eftir aö þú hafðir samþykkt. Hvaö svo?“ „Siðan komu fleiri sömu erinda: Rússn- eskur læknir, Þjóöverji, Englendingur, Kínverji og tveir íslendingar. Allir höföu þeir veriö læknar í lifanda lífi, nema annar Isiendingurinn, sem hafði veriö mjög sál- rænn maöur og haföi i kyrrþey hjálpaö mörgum. Hann bjó yfir gtfurlegum hæfileik- um. Þessir tveir islendingar komu síöastir. Annan þeirra þekkti ég vel; hann haföi ver- iö barnalæknir. Þessi hópur skiptir meö sér verkum, eöa þá aö þeir vinna saman. Ég veit aldrei hver þeirra er á feröinni í hvert skipti; mér er ekki ætlaö aö vita þaö, en ég viröist vera nauösynlegur liöur eöa farvegur eöa miöill á milli læknanna og sjúklinganna." „Hvernig gerist þaö, aö þú kemur þessu sambandi á?“ „Ég hef sérstakan stól á skrifstofu minni; ég sezt í hann, alltaf einn og í algerri ró. Oft tek ég meö mér lista af sjúklingum, sem ég hef verið beöinn aö hjálpa. Ég biö fyrst fyrir þessu fólki á venjulegan, trúariegan hátt: Biö til Guös í nafni kærleikans og mis- kunnseminnar. Síöan sný ég máli mínu til þessara starfsmanna, eöa lækna; ávarpa þá og biö þá um aö vitja þessara sjúklinga, skoða þá og gera allt, sem í þeirra valdi standi til aö lækning geti átt sér stað, — losa þá aö minnsta kosti viö þjáningar, andlegar sem líkamleaar." „Þarf einhverjum skilyröum að vera fullnægt til þess aö þú takir sjúkling aö þér á þennan hátt?“ „Já. Þegar fólk leitar til mín, geng ég alltaf úr skugga um, aö sjúklingurinn hafi fengiö alla þá hjálp, sem læknar geta veitt. Sjúklingar veröa fyrst aö leita til heilbrigö- isþjónustunnar og lækna á venjulegan hátt; ella get ég ekki oröiö aö liði. En hafi þaö veriö reynt og jafnvel margreynt án sýni- legs árangurs og þjáningarnar halda áfram, eöa sjúkdómurinn úrskuröaður ólæknandi, þá get ég komiö til sögunnar, biö fyrir lækningu og stuöla aö sambandi samkvæmt því sem ég hef áöur lýst." „Fréttir þú eitthvað af árangrin- um; hvort lækning á sér staö?“ „Stundum fréttir maöur ekkert af þessu fólki meira. Þaö lætur aldrei í sér heyra aftur og ég hef tilhneigingu til að halda, aö þá hafi einhver árangur oröiö. Þaö er nú einu sinni svo, að fólk er fljótt aö gleyma og sumir telja ugglaust aö eitthvaö annað en þetta hafi stuölaö aö bata. Þegar litiö er á árangurinn eftir þeim upplýsingum, sem ég hef fengiö, þá eru ótrúlega margir sem finna, aö þeim líöur betur á eftir, bæði andlega og líkamlega. Sumir viröast fá fulikominn bata, aörir um tíma. Lækningin sjálf er þó komin, undir lögmáli, sem ég þekki ekki. Þó grunar mig, aö lögmál, sem geti skipt miklu máli, sé Karmalögmáliö: Lögmál orsaka og afleiö- inga. Ekkert er tilviljun, ég er hættur aö nota þaö orð. Allt sem fyrir mann kemur, hefur maöur skapað sér sjálfur á einhvern hátt. Þjáningar eru augljóslega afleiöingar, — en afleiðingar hvers? Og getur hugsast, aö einhver tilgangur sé meö þjáningum? Jú, þaö kann að vera svo, aö þjáningar séu til komnar vegna skilningsleysis viökomandi á Framhald á bls. 15 Ljósm. Emilía Björnsdóttir. „Ég sezt í stólinn minn í ró og kyrrð og bið fyrir þessu fólki í nafni kærleikans og miskunnsem- innar.“ 3

x

Lesbók Morgunblaðsins

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.