Lesbók Morgunblaðsins - 11.02.1945, Side 16

Lesbók Morgunblaðsins - 11.02.1945, Side 16
8S LESBÓK MORGUNBLAÐST!ÍS með aldrinum. Bindur s.jer ekki fjötra með föstum kennisetningum um aukaatriði, eða blindum játn- ingum. Kristseðlið, kærleiksstarfið, þjónslundin, lifandi breytni. Allt þetta verða aðalatriðin hjá prestun- um og hverjum kristnum manni. Minningar tómlætis, iðrunar, af- skiptaleysi verða margar hjá þeim sem langt æviskeið hafa að baki. En minningar um einlæga trú, trún- aðartraust, barnslega gleöi eru líka rnargar. Við eigum ekki að jafnæ metin, heldur guð, og það er skylda iikkar að leita hins góða, gleðjast við það sem gott er og gleyma því aldrei. Þessi heiðríkja þarf að 'drottna alls staðar. Arngr. Fr. Bjarnason. * Framhald af bls. 84. rjettur einstaklingsins leiddur hjer til öndvegis. Lýsi jeg svo yfir því, að Vinnuheimili S.I.S.B. tekur til starfa í dag: hinn 1. febrúar 1945. Heill fylgi þessari stofnun og störfum öllum, sem h.jer verða unn- in. Hugsjónir rætast þá mun aftur morgna. ★ MYNHIRNAR, sem fylgja grein- inni um vinnuheimili berklasjúkl- inga eru af meðlimum miðstjórnar S.Í.B.S. — Forseti sambandsins er Andrjes Straumland, Maríus Helga son, varaforseti, Oddur Ólafsson, meðstjórnandi og yfirlæknir heim- ilisins, Ólafur Björnsson, gjaldkeri, Árni Einarsson, ritari og Eiríkur Albersson og Sæmundur Einarsson, meðst.jórnendur. FJAÐRAFOK Maður nokkur ferðaðist með konu sinni og syni í svefnvagni og var strákur látinn vera í efra rúminu. Honum var ekki um sel, þegar ljós- in voru slökkt og kallaði: „Pabbi, ertu hjerna,“ „Já, jeg er hjerna“, svaraði faðirinn, „en farðu nú að sofa„. Eftir dálitla stund spyr strák ur: „Mamma, ertu hjerna líka“. „Já“, svaraði móðirin, ,,en vertu ekki að þessu, farðu bara að sofa“. Ekki var strákur ánægður að held- ur, og eftir stutta stund byrjar hann að spyrja á nýjan leik. Maður nokkur, sem var í sama vagni, missti nú þolinmæðina og hrópaði til stráksins: ,,.íá, faðir þinn er hjerna, móðir þín er h.jerna og all- ir ættingjar þínir eru hjerna. Farðu nú að sofa, og vertu ekki með þessa vitleysu“. Það leið samt ekki á löngu, þar til strákur l.jet til sín heyra að nýju og nú var hann al- varlega hræddur: „Mamma“, sagði hann, „var það guð, sem var að tala?“ ★ Jurtin Selagurella í Suður-Ame- ríku hefir einkennilega hæfileika lil þess að sjá fyrir sjer. Ef jarðvegur- inn, þar sem hún vex, verður of þurr, kippir hún rótum sínum upp, vindur sig upp í kuðung og lætur vindinn bera sig á hentugri stað. Þar festir hún rætur. Og ef jarð- vegurinn hentar henni ekki enn, flytur hún sig aftur úr stað með sama hætti. ★ George B. McClellan var einn af hershöfðingjum Norður-ríkjanna í ameríkska þrælastríðinu. Eitt sinn hafði hann beðið alllengi með her sinn eftir tækifæri til sóknar. t til- efni af því skrifaði Abraham Lin- coln honum brjef og sagði: — Kæri McClellan, ef þjer þurf- ið ekki að nota herinn, þætti mjer vænt um, ef jeg gæti fengið hann lánaðan nokkurn tíma. A. Lincoln. ★ Á sínum yngri árum sendi George Burns rósir til Gracie Allen, sem lá veik. En vegna jiess. að hann átti ekki næga' peninga, gat hann ekki kevpt nema 11 rósir. Hann sendi því svohljóðandi br.jef með blórnunum: — Kæra Gracie, sendi þjer 11 rósir. Þú ert sú tólfta. - Torfhildur Hólm Framh. af bls. 79. ka-rleika og guöhræðslu þessa mikil- mennis. En sjerstaklega nefndi hann eina fátæka og umkomulausa ungl- ingsstúlku, Friðriku að nafni, sem greifinn ljet mennta og upp fræða á sinn kostnað, og sem hann auk þess hefði ánat'naö talsverða pen- ingaupphæð að sjer látnum. „Og það má nú seg.ja um þann mann, að vinstra hönd hans viti ekki, hvað hin hægri gjörir, hjelt veitingamaðurinn áfram, „því ef einhver dáist að þessu mikla góð- verki hans, kannast hann ekki við, að það s.je nokkurs vert, og um þakklæti vill hann aldrei heyra tal- að. Það er sem honum finnist hann skulda miklu meira“. Jeg hafði gaman af að hlusta á ræðu þessa, því að jeg kannaðist við hver stúlka þessi var, og jeg var líka sannfærður um með sjálfum m.jer, að stafrófslestur sakleysisins hefði hrundið þeim nrisskilningi, og slitið þau ógæfubönd, er margra ára veraldarviska og lærdómur hnýtti, eða að minnsta kosti orkaði ekki að levsa.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.