Lesbók Morgunblaðsins - 11.02.1945, Side 4

Lesbók Morgunblaðsins - 11.02.1945, Side 4
7G r* (»g óska'ði hjeraðshiuim til hamingju ineð brúna. Þá talaði Benedikt Sveinsson sýslumaður, þakkaði Tryggva og öðrum, sem að þessu nauðsvnjamáli hefðu unnið og ljet í Ijósi gleði sína og annara yfir þess- ari miklu samgöngubót. Að vísu fannst honum brúin full mjó og tók dæmi þess að hestur með hrísbagga gæti ekki farið um hana, en þó mundi þetta ekki koma að sök. Ekki man jeg eftir fleiri ræðumönn um og voru þó þarna fleiri hjer- aðshöfðingjar -svo sem sjera Bene- dikt í Múla og Einar í Nesi, en . ekki man jeg eftir að .Tón á Gaut- löndum væri þar. Einhverjir Akur- eyrarbúar vooru þarna og sem sagt menn úr -öþum áttum. Tryggvi Gunnarsson sló botninn vir brenni- vínstunnunni, er hann hafði látið flytja á staðinn, bað hann menn að gera sjer glaðan dag. Aðrar veiting- ar hygg jeg að ekki hafi verið. I blaðinu „Fróði“, sem kom út nokkrú síðar stóð meðal annars: „Brýr yfir Skjálfandafljót eru nú fullgerðar áð kalla. Þær eru tvær, önnur vfir meginfljótið og mun hún vera um 160 fet að lengd en hin vf- ir kvíslina og er sú brúin nálega hálfu styttri en þó viðameiri og rammgerari með því að hún hvílir aðeins á undirstöðunum undir brú- arsporðunnm. Brúin vfir megin- fljótið héfir aftur stvttri lot því hún liggur milli endanna á tveimur stöppluYn, sem hlaðnir eru á kletta svo lengsta lótið er aðeins 60 fet. Ilæðin frá. vatninu — eins og það er jafnaðarlegast — og upp að brúnnf er 20 fet. Brymar liggja nálægt þjóðveginum, eins og hann hefir verið lagður úr Ljósn- vatnsskarði austur á Fl.jótRheiði. Kvdslarbrúin er r.jett við veginn, en s.jálf Fíjótsbrúin er nokkru ofar eða suimar— ea. 1/10 úr danskri mílu og lengir það veginn nokkuð. LESBÓK MORGUNBLAÐSTNS Nú nauðsvn að breyta * veginum nokkuð vegna brúnna og legg.ja nýjan veg eigi aðeins yfir Ilrútey, brúnna á milli, heldur og skáhalt upp á Fljótsheiði nálægt Tng.jalds- stöðum. Aður liefir vegnrinn legið þvert upp frá bænum Fljótsbakka, en þar er all bratt. Á hinum nýja vegi út og upp heiðina yrði þar á< móti lítill halli en talsvert hlýtur það að kosta að gera þennan vegar- kaffla greiðfærann og varanlegan“. Menn röbbuðu saman um brúna og framtíð hennar. Kristján á Ulfsbæ og fleiri fannst hvin vera enn helst til lág enda varð sú raun á síðar því stundum var hún hætt komin í vatnavöxtum og ruðningum og einhvem tíma skekktist hún eitt- hvað á austari stöplunum við á- hlaup ís.jaka. Silkiband var strengt. vfir brúna áður athöfnin byrjaði. en ekki man jeg hver klinnti það sundur áður gengið var.yfir brúna. Engar skemmtanir, íþróttir n.je söngur, en ýrnsir urðu góðglaðir ogáttu eitthvað í pelum til heimferð arinnar. Einn var reiddur heim ó- sjálfbjarga. en ekkert slys varð og vfirleitt fór þessi samkoma vel fram. menn voru glaðir og ánægðir og fóru að tínast r burtu þegar skvgg.ja tók. Einar í Nesi og fleiri h.jeldu heim að Ljósavatni og mun einhver fundur hafa verið haldinn daginn eftir, fól hann mig forsjái nafna síns. en hann þurfti þá líka að fara einhvern útúrlcrók með vinum sinum líklega hitt eiuhverja skólabræður sína og langað til' að vaka með þeim litla stund, hann vildi því líka losna við mig — barn ið. sem þurfti að komast sem fyrst, heim og fara að sofa. bað hann bróð nr sinn, B.jörn Friðgeirsson fvrir mig. B.jörn er nú góður bóndi í Ameríku. Fór jeg með honum, syfj- aður. þreyttur og svangur heini að Garði og gisti þar um nóttina. Morg uninn eftir var jeg hinn hressasti, þótt ,jeg fengi ekki nfitt úr brenni- vínstunnunni .hans Tryggva. Reið jeg nú stutta bæarleið heim jtil mín og sagði systkinum mínum ferða- söguna. Nú er kominn ný skrautleg brú á fljótið, beint uppi yfir hinni. I fyrra er.jeg fór þarna yfir minntist jeg brúarvígslunnar fyrir 60 árum og fannst einkennilegt að s.já litlu gömlu brúna niðri í gljúfrinu lík- ast því sem hún væri prjónastokkur eða leikfang bergbúanna, sem þeir mundu ekki vilja missa í ána fyrir nokkurn mun. ¥ Smælki Ein skýringin á þvi, hvers vegna menn segja „Guð h.jálpi mjer“, þegar menn hnerra. er á þessa leið: — Fyrir langa löngu var það trú manna, að þegar maður hnerraði farni sálin úr líkamanum út um nas- irnar SA-otia um stundarsakir. Sá illi sá sjer þá leik á borði og skaust upp t nasirnar og hugðist varna sál inni inngöngu, þegar hún leitaði aftur til sinna fyrri heimkynna. Með því að biðja guð um hjálp, komst djöfsi ekki inn í nasirnar. ★ '— Má jeg spvrja yður um leynd- ardóm velgengni yðar, sagði ungur kaupsýslumaður við gamlan og reyndan kaupmann. — Það er ekkert leyndarmál, svaraði kaupmaðurinn. Þjer verðið að stökkva, þegar tækifærið býðst. — En hvenær á .jeg að vita, hve- nær tækifærið býðst? — Það er ekki hægt að sjá það. Þú verður stöðugt að vera á hlaup- um.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.