Eimreiðin


Eimreiðin - 01.05.1903, Side 67

Eimreiðin - 01.05.1903, Side 67
147 skin var og bjart veður. Hann sér þá Hafliða standa öðrumegin við skálagluggann og leggja eyrað við glugganum eins og hann væri að hlera eftir, hvað gerðist þar inni. G. P. færir sig þá nær honum, en Hafliði fer undan, og svona halda þeir fram með bæjarkömpunum. En við bæjarhornið hverfur Hafliði alt í einu. G. P. hugkvæmdist að gæta í snjóinn, þar sem Hafliði hafði farið. Hann sá engin spor eftir hann. Svo fór G. P. að hugsa um, hvernig honum hafði sýnst Hafliði búinn — í síðri úlpu í stað stutttreyjunnar, sem hann hafði verið í, þegar hann lagði á stað frá Mýrartungu«. G. P. fær síðan að vita hjá Guðfinni að Hafliði hafði fengið lánaða síða úlpu utan yfir sig á bæ, sem þeir komu við á undir fjallinu. »G. P. leit æfinlega svoá, sem úlpan væri aðalatriðið í sög- unni. »Ef þessi sjón hefir ekkert verið annað en hugarburður«, sagði hann við mig, »þá hefði ég ekki farið að ímynda mér, að ég hefði séð manninn öðru vísi klæddan en ég sá hann áður. Imyndunaraflið gat naumast klætt hann í úlpuna, sem hann var í, þegar hann lézt, en ég hafði enga hugmynd um««. Sannleikurinn í þessari sögu mundi nú ef til vill geta verið eitthvað á þessa leið og virðist sagan ekki að neinu leyti geta styrkt trúna á afturgöngur, heldur þvert á móti: Pegar Hafliði er sofnaður, sígur líka blundur á Guðfinn og er geigur í honum út af orðum Hafliða. í*á dreymir hann, að Hafliði rísi upp o. s. frv. eins og áður er sagt. Hann hrekkur upp með andfælum og rýkur út í bylinn örvita af skelfingu. — Hér mætti ef til vill geta þess, að draumar hafa einatt verið hinn mesti frömuður allrar trúar og hjátrúar; draumar hafa t. a. m. verið teknir fyrir vitranir frá guði um heilagleik manna, og vitrir menn hafa jafnvel talið svo, að öll trú á sjálfstæða sál ætti rót sína að rekja til drauma. Menn hefir dreymt ættingja sína og vini, sem vóru löngu dánir, og af því hefir æxlast sú trú, að þeir lifðu enn ein- hvers konar lífi; eins hefir þá dreymt, að þeir færu sjálfir láð °g lög, þar sem aðrir gátu sagt þeim, að þeir á sama tíma hefðu legið grafkyrrir. Af því hefir risið sú trú, að menn væru tvö- faldir í roðinu og sálin gæti farið um víða veröld, þó að líkaminn væri kyr á sama stað. En þar að auk ber þess að gæta, að io'

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.