Skírnir

Årgang

Skírnir - 01.04.1907, Side 25

Skírnir - 01.04.1907, Side 25
Frá Róm til Napoli. 12f ekki eins skrafhreifin, en þó líka geðug; hún var fyrir ekki löngií gift í þriðja sinn og var maður hennar yngri, eineygður, nokkuð' vígalegur og frísklegur. Hver talaði það sem honum bjó í skapi með miklu frómlyndi og hreinskilni; bæði stjórnin og trúarbrögðitr komu til umtals, þó einna hættulegast só að láta þar um marg- rætt er nienn ekki þekkjast; gerði [hinn eineygði] meðal annars þessa athugasemd um páfann, að sér ekki þætti hanu vera vel- búinn að því, að ganga á öxlum annara, er með hann vreri farið í kirkjuna, þar eð Kristur og postularnir, sem haun hefði sér að fyrirmynd, hefðu lengst af fariö ferða sinna fótgangandi og án viðhafnar. Undir hádegið var vagninn tilbúinn, sem eg átti að fara með; við héldum út af suðurhliðinu hjá Jóhannesar-kirkjunni, sem veg- legust er allra kirkna í Róm, að Péturs-kirkjunni einni frátekinni, Yegurinn liggur svo suður eftir rómversku völlunum að stetna vestan með Alba-fjallinu. Þessi vegur liggur svo sem á millr höfuðveganna og hefir því orðið utan hjá, og þó eg ekki hefði farið hann fyr, kom mór þar ekkert það fyrir sjónir, er aðgætni væri vert, að undanteknum fáeinum vatnsrennubrotum. Þegar dregur að fjallsrótunum kemur hann til hægri á Appíaveginn [o: Via Appia]r sem vestastur er allra þeirra vega, er Hggja suður frá Róm; er hann og þeirra viðhafnarmestur og veglegastur, því um hann fórtt sigurhrósin hin miklu inn til borgar og við hatin beggja vegna vildu flestir Rómverjar hafa leiði, sem mannsmót var á; eru þar þvt,. svo mörgum mílum skiftir, einlægar rústir. Eftir að vegirnir erut komnir saman, fer að liggja upp í móti, og víðsvnið veröur meira. Maður fer enn vestan í Alba fjalliuu í miðjum hlíðum. Róm sýnist nú liggja norður frá, þar sem lægðitt er mest á flötunum og yfir hana bera við himinn langt norður hálsarnir, er ganga austan lir Appennínafjöllum og fara vestur til sjávar; í austri er jafnan Appennínafjallgarðurinn, en Alba-fjallið, sem liggur einstakt vestur þaöan á rómversku völlunum 3 mílur undan, í hádegisstað frá Róm, ber snart á milli til vesturs, svo hans gætir ei síðan. Til vesturs, eða til hægrt handar, er einlægur flatur aflíðandi uiður að sjó svo sem þrjár mílur að lengd; var það áður lönd Latínanna og Rútúl- anna, en nú er það að kalla í eyði; ganga þar nú hjarðir hesta og nauta, en mönnum er þar varla líft. Með öllum sjónum eru héðan af og útriorður frá Tiberfljóti einlægir flóar, hinar illa ræmdu pont- isku forir; hagar því svo til, að lattdið er svo lágt, að vatnið, setu kenmr austan úr fjöllunum, ekki nær afrás, svo þar verður dammttr

x

Skírnir

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Skírnir
https://timarit.is/publication/59

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.