Morgunblaðið - 02.10.1964, Page 25

Morgunblaðið - 02.10.1964, Page 25
Föstudagur 2. okt. Í9SÍ Gunnar F. 30. sept. 1885-D. 23. júní 1964 Gunnar Brynjólfsson var fædd ur að Kirkjuvogi í Höfnum, og voru foreldrar lians Helga Ketils dióttir Ketilssonar í Kotvogi Höfnum, og séra Brynjólfur Gunnarsson Halldórssonar í Kirkjuvogi, en séra Brynjólfur var þá aðstoðarpreistur móður- bróður síns, séra Sigurðar B. Sivertsen á Útskálum. Árið 1894 fékk séra Brynj- ólfur Stað í Grindavík, og flyt ur þangað með fjölskyldu sína í ág'úst það ár. Þjónaði hann því brauði tii dauðadags 19. febr. 1910. Eftir lát séra .Brynjólfs fliuitt- ist Helga ekkja hans með böm ®ín til Reykjavíkur, og 1912 kaupir hún húsið Hverfisgata 55, en bjó þar til dauðadags 2. febr. 1942, og þar átti Gunnar Brynjólfsson heima síðan. Gunnar Brynjólfsson kvæntist árið 1914, og var kona hans Ingibjörg Einarsdóttir frá Lág- holti í Reykjavík, Einarssonar og Margrétar Þorláksdóttur, en þau hjón Gunnar og Ingibjörg, voru fjórmenningar. Ketill Jóns son í Kotvogi, afi Helgu móður Gunnars, og Bjarni Jónsson frá Hausastöðuim á Álftanesi, afi Margréfcar móður Ingibjangar, voru bræóur. ' Þau Gunnar og Ingibjörg eign uðust þrjú börn, Helgu, Brynjólf og Margréti, en Brynjólfur léat uppkominn 1949. Konu sána missti Gunmar í nóvember 1959. Gunnar Brynjólfsson stundaði nám í Flensborg, en hélt ekki áfram á þeirri braut, og sikorti þo ekki námshæfileika. Hann var um skeið útgerðarmaður og for maður í Grindavík, og síðar naeturvörður í Reykjavík, en var skamma hríð í því starfi. Varð hann starfsmaður vitamála stjóra árið 1916, og gegndi efn- isvarðarstöðu, eða var vitagagna vörður, eins og það var nefnt, og því starfi gegndi hann til •trsins 1968. Gunnar Brynjólfs- eon var heilsuhraustur alla tíð, þar til fyrir rösku ári, að hann kenndi sjúkdóms þess, sem dró þann til dauða. Það hefur verið hljótt um lát Gunnars Brynjólfssonar, og er það reyndar í nokkru samræmi við liif hans, að svo miklu leyti, *em ég þekkti tiL Mér kom það ©ft í hng, að Gunnar lifði sam- kvæmt hinu foma spakmseli ©pikúrista: Bengqui lafcuit, bene vixit (sá lifir vel, sem lifir ó- þekkfcur), því að fáa menn hefi ég þekkt, sem var eins fjarri skapi og Gunnari að trana sér á nokkurn hátt fram. Eins og títt er um mann með Junderni Gunnars .Brynj ólfs- sonar, mun ýmsum hafa komið þefcta fyrir sjónir eins og skap- leysi eða feimni. Eðlislægð hóg- vaerð og hlédrægni er oft mis- ekilið. Þannig var og um mig er ég kynntist Gunnar fyrst, en hann var seirm til kynningar, ©g má enda vera að aidursmunur okkar hafi nokkru valdið. En ég komst að raun um það, að Gunnar ivar skapmikill og þétfcur fyrir þegar honum þótti taka því. Því fór og fjarri að hann vaeri feiminn, öðru nær, Ég minnist þess alveg sérstak- lega við eitt taekifæri, að ég næstum öfundaði þennan hæg- láta og yfirlætislausa mann af því, hve feimnislaus, háttvís og höfðingleg öll framkoma hans var, og sá að þetta var honum eðlilegt og meðfætt. En þegar þefcta var hafði ég þó þekkt Gunnar í röskan áratug. Sann- •ðist þar eins og oftar, að oft er í lygnu vatni langt t*l bofcns. Annars stóðu kynni okkar Gunn •rs nærfellt aldaifjórðung, þótt ekki væru þau að vísu sa,m£©lld •Uan þann tima. En ég var ftlHaí að finna eitfchtvað, mér ligigur við að segja óvænt, í fari Gunnars. Hann talaði aldrei um sjálfan sig, og þvá réði hending hvað um harm var vitað. T.d. hafði ég enga hugmynd u*n það, að hann hefði verið fer- maður í Grindavik, og lent þar í aióiuakningum 24. marz 191ö» M0RGUNBLAÐ1Ð 25 fyrr en óg las um það í bók- inni „Brirn og boðar“, sem út kom 1949. Éig vissi hinsvegar snemma að Gunnar var hagur vel, en ekkí mun hann hafa lært til þess og ekki notað að marki a.m.k. ekki eftir að ég vissi til. Hitt var miklu síðar, seim ég komst að því, að Gunnar var músikalskur, og hafði hann m.a. verið organisti við Grindavík- urkirkju. Gunnar var mikill áhugamað- ur — dýrkandi — stangveið- innar, og notaði öll tækifæri, sem buðust til þess að komast á veiðistað, þar sem hann gat notið næðis og einveru veiði- mannsins og jafnframt veiðigleð innar. Annað hugðarefni hans var hið kyrrláta en þó persónu- leiga manntafl, og á því sviði átfcum við samleið. Gunnar var hófsmaður um flesta hluti, nema h>vað hann reykti. Þar kom þó hófsemi hans og fastbeldni líka fram, því að hann notaði eingöngu pípu, og lengst af sömu tóbaks- tegund meðan hún var fáanleg. Það kann að þykja fáfengi- leigt að tíunda slika hluti í grein sem þessari, en oft lýsir það manni hvað bezt, að segja frá ytri háttsemi ha,ns, betur en t.d. þokuleg hugtök eins og ,jgóður“ og „gáfaður", sem enginn veit í raun og veru hvað merkja, að ekki sé talað um þegar látnum mönnum eru gerð ar upp hugrenningar og lífsvið horf, venjulega eins og höfundur kýs sjálfur, og án þess að hinn dauði geti borið hönd fyrir höf- uð sér. Gunnar Brynjólfsson var ekki ágengur maður né áleitinn, þótt hann færi að jafnaði sínu fram með hæigð þegar hann hafði ráðið eitthvað við sig. Hann var otrðvar og svo lastvar, að ég minnist þess ekki að ég heyrði hann leggja öðrum ill orð, jafn- vel þótt hægt væri að finna and- úð hans óbeinlínis. Ekki ætla ég að Gunnar hafi verið vinmargur, en hann var vinur vina sinna. Að útliti var hann stórleitur nokkuð og svipmikill, með hærri mönnum, grannur alla tíð, og mun hafa verið hraustmenni. Ég varð af hendingu eitt sinn samtíða skozkum lávarði um fimm vikna skeið, og heyrði hann tæpast segja orð fyrstu vikuna. Úr þessu rættist þó, oig þegar ég kynntist þessum manni betur rann það upp fyrir mér, að þar færi maður steyptur í svipað mót ag Guenar Brynj- ólfsson. Ég held að ég geti ekki látið í ljós álit mitt á Gunnari Brynjólfssyni með heppi'legri hætti en þeim, að segja að hann hafi verið aðalsmaður að eðlis- fari. Oft hefur mér komið í hug hvort hinu íslenzka þjóðfélaigi væri ekki hagur í þvá að eiga fleiri slíka. Nú virðist um sinn sem allt þjóðlífið sé gegnsýrt og spillt af kapphlaupi um ytri gæði, fé, \öld og finatr stöður. Væri ekki hoMt að minnast þess, sem hinn spaki rithöfundur, Henry David Thoreau, sagði: „Lifðu þínu lífi, stundaðu þitt starf, og taktu síðan hatt þinn“ (þ.e. kveddu lífið umbúða- og umbrofcalaust). Vera má að Gunnar Brynjólfis son hafi ekki þekkt þessa hugs- un beinlínis, en ég held að hann hafi breytt nokkuð vel í sam- ræmi við hana. Slíkir menn eru hollir þjóðfélagi sínu og um- hverfi, þótt þeim sé sjaldan reistir varðar. Ég vil að lokum þakka Gunnari Brynjólfssyni heilshugar fyrir kynninguna. Isafirði, í iseptember 1964. Bárður Jakobsson. Samkvæmiskjólar Vetrartízkan 1064 MARKAÐURINN Laugavegi 89. óskast til símavörzlu og vélritunarstarfa — Upplýsingar á skrifstofunni, Grettisgötu 8. Skógrækt ríkisins. Stúlka óskast til símavörzlu og vélritunar. M. Benediktsson hf. Suðurlandsbraut 4. Bollelskóli Katiínoi Gttðjónsdóltui Lindargötu 9 — tekur til starfa 5. október. 4 Kennt verður: ballet í barna- og unglingaflokkum. Einnig dömuflokkar fyrir konur á öllum aldri. Síðasti innritunardagur í dag frá kl. 3—7 e.h. — Sími 1-88-42. Afgreiðslustúlku vantar okkur í veitingastofu. CUlUUSUi, Aðalstræti. Til sölu íbúðir í smíðum í Kópavogi. 120 ferm. jarðhæð í tvíbýlishúsi , tilbúin undir tré- verk. 5 herb. íbúð 136 ferm. í tvíbýlishúsi, stór bflskúr, tilbúin undir tréverk. Tvær 4r* herb. íbúðir 110 ferm. í tvíbýlishúsi, — seljast fokheldar, bílskúrsréttur. Tvær S herb. íbúðir 170 ferm. í þribýlishúsi. —■ Seljast fokheldar, bílskúrsréttur. Oflafur Þorgrímsson hæstaréttarlögmaður. Austurst.ræti 14 — Sími 21785. Konur athugið Er byrjuð aftur að sauma. ANNA EINARSDÓTTiR Framnesvegi 24B (áður Skólavörðust. 41). BALLETSKÓR Allar stærðir. Æfingaskór úr leðri. Táskór úr satini. Balletbúningar (Leotards) Allar stærðir. DANS-BELTI Dömu og herra. LEIKFIMIS-BOLIR E RZLUNfN BR/EÐRAB0RGARSTI6 22

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.