Morgunblaðið - 03.12.1963, Side 3

Morgunblaðið - 03.12.1963, Side 3
Jriðjuclagtir 3. des. 1963 MORGUNBLAÐIÐ 3 i l SÍÐASTLIÐINN sunnudag voru í Reykjavík háðar um- svifamestu prestkosningar, sem sögur fara af á íslandi Kosið var í 6 prescaköl! um samtímis. I>að orð hefur yf- irleitt farið af prestkosning- um, að þær væru harðskeytt-' airi en grimmustu alþingis- eða bæjarstjórnarkosningar. Ekkert verður fuilyrt um það hvort þessar voru þannig, en til marks um það, hve óþægi- lega aðstöðu velviljaðir menn Magnús Jónsson, alþingisniaður, og kona hans, ásamt GísU J ónassyni fyrrv. skólastjóra, Ein- ari Magnússyni, menntaskóla kennara, í anddyri Langholtssk óla. Prestskosningar geta komizt í við slík tæki- færi, skal sögð etfirfarandi saga: Maður nokkur tók að sér að veira í kjörnefnd fyrir kunningja sinn, sem var um- sækjandi um prestakall í ná- grenni Reykjavíkur. Reri hann einnig í mönnum og vildi hafa nokkur ánrif á gang kosningarinnar. Sagði hann kjósendum meðal annars, að hinir umsækjendurnir, væru hinir verstu menn. Nú kom að því, að hann varð reyks þurfi og brá sér út undir vegg sam- Blaðamaður og ljósmyndari Morgunblaðsms óku skömmu eftir hádegi á sunnudag m.dli kjörstaða og hittu embættis- menn og kjósenciur að máli. Fyrst varð á vegi þeirra Breiðagerðisskóti, þar sem kos ið var í Bustaða- og Grens ásprestakalli Kjórsókn var dræm í báðum kjördei'.dum. Hafði blaðamaður tal af einum kjósenda, Þorleiii Guð- mundssyni. — Hvað styðjizt þér aðal- lega við, þegar þér verðið að nefndar. „Eruð þér harður í kosn- ingabaráttunni, Helgi?“ „Nei, það held ég' varla" segir Helgi og brosir. „ég tek mér í munn orð gömJu kon- unnar, sem sagði við mig í morgun, þegar hún kom að kjósa: Helzt vildi ég fá báða umsækj endurna." „En eru ekki margir með áróður?“ „Jú, eitthvað er víst um það. Það, sem ég kann verst við, er að oftar er bent á ó- kosti hins aðilans. en kosti þess, sem mælt er með.“ I ganginum fyrir framan kjördeildirnar sátu tvær ung- ar stúlkur. „Það veit ég nú ekki,“ svar aði önnur, „við gefum starfs- mönnunum inni í kjördeiidun um að drekka. ‘ „Dr°i.'ita þeir í kjördeild- unumí'1 Helgi Þorláksson, skólastjori C Embættiskonurnar Hrund Hjaltadóttir og Kristrúa Erlings- dóttlr, í Yogaskóla. „Ek d svoleiðis Bara kók.“ í Lang toUsskóla. Sjómanna skóla og Melaskóla er tals- vert mnrgt um manninn. Mest er þó af eldra. fólki, og féir undir þrítugu. Virðist svo sem unga íóiKtð hafi rmnni áliuga á því, hver verður sálusorg- ari a h ’erj í n stað en lurir eldrL • Nú um skeið hefur starfað á vegum Heimdallar FUS. mál- fundaklúbbur, er einkum hefur verið ætlaður til þjálfunar félags manna í ræðumennsku og mál- flutningL Til þess að auðvelda byrjend- um að yfirstíga örðugasta hjallan hefur verið haft svokallað hring- borðssijið á fundunum, þar sem þáttakendur sita í hring í fundar- sal og umræður látnar fara fram óformlega undir leiðsögn stjórn- andan úr hópi fundarmanna sjálf ra. Hefur þetta fyrirkomulag gefist rnjög vel og orðið mönnum til hvatningar að taka til máls. Málfundaklúbburinn kemur saman vikulega, nánar tiltekið þriðjudagskvöld kl. 20.30 í Val- höll við Suðurgötu. Umræðuefni í kvöld verður: ÁFENGI OG BJÓR. Einnig verða flutt af hljómplötum brot . úr nokkrum ræðum er Kennedy, fyrrv.' BandaríkjaforsetL hefur haldið. Heimdellingum er bent á, að klúbburinn er ávallt opinn nýj- um þáttakendum og þarf ekki að i tilkynna þáttöku íyrirfram. Jóhann Gísla-son, fulltrúi hjá Flugfélagi íslands, og Birgir Þorvaldsson, framkvæmdastjóri ásamt frúm sínum að lokinni kosnineu i Melaskólanum. komuhússins, þar sem kosn- ing fbr fram. Hitti hann þar bezta vin sinn frá mennta- skólaárunum og sessunaut um árabil. „Hvað ert þú að gera hér, Nonni minn?“ spurði söguhetja okkar. „Ég er í framboði“, sagði séra Nonni. Það var eins og söguhetjunni hefði verið gefið á glannann, enda hefur hún ekki tekið neinn virkan þátt í prest- kosningum siðan. velja milli umsækjendanna? — Ég fer nú sjaldan í kirkju, svo að predikanir, trú arskoðanir og hvgfnig menn tóna er léttvægt á metskálun- um, en ég vil að prestarnir séu natnir og aðgætnir við unglingana. 1 Vogaskóla er fleira fólk. í anddyrinu stóð skólastjór- inn, Helgi Þorláksson, sem einnig er formaður sóknar Þorleifur Guffmundsson kem ur út úr kjördeildinni. SIAKSTEISMAR Reyna að spilla samningum Þaff mun lengi verða í minnum haft, að blað Framsóknarflokks- ins hefur gert ítrekaðar tilraunir til að spilla fyrir þeim samning- um, sem nú standa y fir um launa- kjör. Framsóknarmenn hafa tekið þann kost að koma ekki nœrri þessum samkomulagsumleitun- um, en reyna þess í stað á allan hátt að spilla fyrir þeim meff áróðri, dylgjum og ósanniadum. Þessari iðju heldur Tíminn áfram sl. sunnudag. Þá segir m.a. í rit- stjórnargrein: „Þessi ósveigjanlega aðstaða beggja (launþega og vinnuveit- enda) byggist á því, að rikis- stjórnin hefur enn engu svarað þessum aðilum um þær fyrir- greiðslur, sem þeir hafa farið fram á. Hún hefur ekki gefið launþegum nein teljandi fyrir- heit um kjarabætur, er gætu gert þeim mögulegt að draga úr kaupkröfunum. Hún hefur held- ur ekki gefið atvinnurekendum fyrirheit um aðgerðir, sem gætu gert atvinnuvegunum mögulegt að rísa undir hækkuðu kaup- gjaldi“. Hannibal á öðru máli Hannibal Valdimarsson svarar Tímaniim sama daginn og hann birti það, sem að framan getur. Hannibal segir í grein í „Þjóð- viljanum“: „Það voru röng yinnubrögð hjá atvinnurekendum að eyða samn- ingafundi eftir samningafund án þess að fást til að taka nokkra af- stöðu til framlagðra krafna, en skjóta sér á bak við það, að þeir yrðu FYRST að fá vitneskju um, hvað ríkisstjórnin hyggðist gera. Þeir mega ekki gleyma því, að um KAUPGJALDSSAMNINGA er að ræða. Þeir eiga að gera það sem fyrst »pp við sig, hversu langt þeir geta ýtrast teygt sig í kauphækkunarátt. Jafnframt ber að þrautkanna, hverjar séu alger- ar lágmarkskröfur verkalýðsfélag anna. Þá og þá fyrst er réttmætt að krefjast þess, að ríkisstjórnin leggi sitt lóð á vogarskálina, freisti þess með löggjafaraðgerð- um að ná endunum saman til þess að afstýra þjóðarvoða víð- tækra atvinnu- og framleiðslu- stöðvana". Eru kommúnistar raunsærri? Hannibal Valdimarsson mót- mælir Jiannig harðlega þeirri skoðun Tímans, að rikisstjórnin hafi brugðizt skyldu sinni. Þvert á móti segir hann, að eðlilegt hafl verið að tillögur hennar biðu með an launþegar og vinnuveitendur ræddust við. Sannleikurinn er auðvitað sá, að í jafn viðkvæmu vandamáli og ■þvL sem hér er við að etja, verða menn að fikra sig áfram. Ríkisstjórnin verður að fylgjast með aðgerðum launþega og vinnuveitenda, reyna að hafa góð áhrif á báða aðila og rann- saka jafnframt hvað hún geti gert af sinni hálfu. En auðvitað hefði verið óskynsamlegt, eins og Hannibal Valdimarsson bendir á, að ríkisstjórnin hefði boðað sínar aðgerffir löngu áður en reyndi á samkomulagsvilja samningsaðila og án tililts til þess, hvað laun- þegar og vinnuveitendur gerðu og hvort líkur væru til sátta þeirra í milli. Aðgerðir af hálfu ríkisvalds ins byggjast auðvitað á því, að þær nái tilætluðum árangri, ann- ars verða þær ekki gerðar. Það er þess vegna ljóst, að fyrir Timan- um vakir það eitt að spilla fyrir samningum og er það í samræmi við ábyrgðarleysi Frams'óknar- foringjanna, allt frá því að þeir ultu úr ráðherrastólunum.

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.