Morgunblaðið - 23.01.1954, Side 14

Morgunblaðið - 23.01.1954, Side 14
14 MORGVNBLAÐIÐ Laugardagur 23. janúar 1954 * 1 SÆ€M FORSYTHNNR - RÍKI MAÐURINN - Eftir John Galsworthy — Magnus Magnússon íslenzkaði -irr -ag -arr-—3rr je.. -tr jatr-- ~JfCL-ac Framhaldssagan 34 „Því ertu að afþakka þetta?“ spurði hann. Hún gat hagað sér við ættingja sína eins og henni sýndist, en hann gat ekki sætt sig við, að hún hefði ættingja har.s að ginn- ingarfíflum. Hún hafði litið fast á hann, rifið bréfið í tætlur og sagt: „Eins og þú vilt“. Svo fór hún að skrifa annað hréf. Hann renndi augunum yfir það, og sá, að það var til Bos- iuneys. „Hvað ertu að skrifa honum?“ spurði hann. Irena leit aftur fast á hann og sagði rólega: „Um dálítið, sem hann langaði til þess, að ég gerði fyrir hann“. „Ha, umboðsmaður, þú munt liú fá nóg að sýsla, ef þú ætlar að fara að gefa þig að þesshátt- ar“. Annað sagði hann ekki. •Swithin rak upp stór augu, þegar minnst var á Rakin Hill. ÞaS var löng leið fyrir hestana og hann mataðist alltaf klukkan hálf átta, áður en straumurinn höfst í klúbbinn.Nýi framreiðzlu- maðurinn lagði sig alltaf meira fram við þá er fyrst komu. Það var nú ljóti silakeppurinn. En hann mundi nú hafa gaman af því að sjá húsið. Allir For- sytarnir höfðu áhuga fyrir hús- inu, og þó einkum sá, er sjálfur hafði fengist við fasteignasölu. Þegar að væri gáð, væri nú ekki svo langt þangað, sagði hann, og á yngri árum sínum hafði hann búið mörg ár í Richmond, haft hesta og vagn og ekið fram og aftur til skrifstofunnar. „Fer- eykis-Forsyte“ hafði hann þá ver itj' kallaður. Fallega, litla vagn- ií|n og hestana hans höfðu allir }.ékkt frá Hyde Park Corner til Tþe Star and Garter. jStærilátum hátignarsvip brá fjfrir á hinu nauðrakaða og díáttamikla andliti gamla manns ius. Hann hreyfði höfuðið með erfiðismunum, því að flibbinn vgr svo hár, en hreyfingin var diembileg eins og hjá kalkún- hana. Vissulega var hún töfrandi kona. Seinna fór hann mörgum ofðum um kjólinn hennar hjá JÚley frænku, sem féll í stafi yfir því, hvernig hann talaði um hj&na. ] „Hann féll alveg að henni. Þ?annig vil ég hafa kjólana. Ekki eins og ykkar — þið líkist einna lóelzt fuglahræðum". * Hann starði á frú Septimus Small, sem var mjög lík James 4- álíka há og þvenggrönn eins og hann. í „Það er eitthvað töfrandi og ^érkennilegt við hana“, hélt hann áfram. „Hún er sköpuð til þess að vera drottning. Og svo láetur hún svo lítig á því bera“. [1 „Hún hefur að minnsta kosti cíáleitt þig“, kom hægt og draf- andi úr horninu frá Hester frænku. Swithin heyrði mætavel, þeg- ar einhver andmælti honum. „Hvað áttu við? Ég ber nú gott skyn á það, hvort kona er fögur eða ekki. Og því einu get ég bætt við, að ég veit ekki hvar sá ungi maður er, sem væri henni samboðinn". „Jæja“, tautaði Hester frænka, „spurðu Juley“. Löngu áður en komið var til Rokin Hill hafði hin langa ferð dasað hann svo, að hann gat naumast haldið sér vakandi. Bosinney, sem var á varðbergi, kom út til þess að taka á móti þeim. Þau gengu þrjú inn í hús- ið. Swithin á undan og sveiflaði gildum Malaga-staf með gull- handfangi, sem Adolf hafði feng- ið honum, því að hann var orð- inn dálítið stirður í hnjáliðun- um af því að sitja svo lengi kyrr. Hann hafði farig í loðfrakkann sinn. Svo að honum yrði ekki kalt í hálfbyggðu húsinu. Hann sagði að tröppurnar væru fallegar. Herragarðsstíll! Þarna ætti að sitja myndastytt- ur. Hann nam staðar milli súln- anna í dyragættinni og benti spyrjandi með stofnum. „Hvað var þetta? Forsalur — eða hvað það var nú kallað“. En þegar hann tók eftir ljósinu, sem streymdi ofanfrá, fann hann ráðninguna. „Ó, knattborðssalur!“ Er honum var sagt, að þetta ætti að vera hellulagður garður meg blómum í miðjunni, sneri hann sér að Irenu. „Spilla garðinum með blóm- um. Nei, fylgdu mínum ráðum og hafðu það fyrir knattborðs- sal“. Irena brosti. Hún hafði dregið slæðuna frá andlitinu upp á enn- ið, og Swithin fannst, að aldrei hefði hún verið jafntöfrandi. — Hann kinnkaði kolli. Hann sá það að hún mundi fylgja ráðum hans. Hann hafði fátt eitt að segja um setu- og dagstofuna, sem hann sagði, að væru „rúmgóðar", en þegar hann sá vínkjallarann varð hann eins frá sér numinn og maður, sem hefur á sér höfð- ingjabrag, getur leyft sér að verða. „Hér er rúm fyrir sex eða sjö hundruð tylf tir“, sagði hann. „Þetta má nú kalla, laglegan, lít- inn kjallara“. Er Bosinney hafði orð á því, að hann vildi sýna þeim, hvernig húsið liti út frá skóginum, kaus Swithin ekki að fara með þeim þangað. „Það er fagurt útsýni héðan“, sagði hann. „En gætuð þér lánað mér stól?“ Hann fékk stól úr tjaldi Bos- inneys. „Farið þið tvö þangað“, sagði hann vingjarnlega. „Ég verð kyrr og nýt útsýnisins". Hann settist í sólskininu hjá eikinni. Beinvaxinn og þrekinn hvíldi hann aðra hendina útrétta á handfangi stafsins en hin lá á hné hans. Loðfrakkinn var frá- hnepptur, hatturinn með hinum stóra flata kolli slútti eins og þak fram yfir fölt, breiðleitt and- litið. Hann horfði út yfir sveit- ina sljóum, starandi augum. Hann kinnkaði kolli til þeirra j þegar þau gengu frá honum. — i Honum þótti vænt um að geta verið einn með hugsanir sínar. j Loftið var svalt og hressandi, þrátt fyrir sólskinið. — Útsýnið var skínandi, höfuðið hallaðist dálítið út á aðra öxlina. Hann hóf það upp, svo að það sat rétt. Þetta var þó einkennilegt, hugs- aði hann. Þau eru að veifa til mín. Hann veifaði til þeirra. Þau voru svo áköf. Höfuðið hans hall- aðist út á vinstri öxlina, hann rykkti því upp, þá hné það niður á hægri öxlina og þar hvíldi það. Hann var sofnaður. Og þegar hann sat þarna og svaf eins og vörður upp á hæð- inni, var það sem hann réði yfir þessu útsýni, væri einskonar tákn allra forfeðra sinna, bænd- anna, sem á sunnudögum stóðu með hendurnar á síðum og horfðu yfir land sitt. En á meðan hann sat þarna og blundaði, fylgdist hin afbrýðis- sama Forsyte-sál hans með hin- um tveim ungu, sem voru horfin út í kjarrið, þar sem vorið vafði þau að sér með moldar og blóma- angan, söng frá þúsundum fugla, ilmandi blómabreiðu og geisla- | gliti á toppum trjánna. — Hún fylgdist með þeim, þar sem þau 1 gengu svo fast saman eftir þröng J um troðningum, að þau strukust hvort við annað. Og hún sá hvernig augu Irenu eins og svart ir aðgætnir þjófar stálu öllum unaði vorsins og létu hann geisla Sagan af Bauka-Stebba i Einu sinni var karl og kerling í koti sínu. Áttu þau sér tvo syni, og er ekki getið um nafn eldra sonarins, en sá yngri hét Stefán, en var ávallt kallaður Stebbi. Hann var svo greiðugur, að hann gaf allt. sem hann komst yfir. Bróðir hans var aftur á móti svo nískur, að hann tímdi ekki að sjá.af fiskvirði, hvað þá heldur meira. — Þennan son þótti foreldrunum vænt um, en höfðu hinn útundan vegna þessa annmarka hans, sem þau nefndu svo. Og sein- ast ráku þau hann burt. Sögðust þau hreint ekki geta haldið hann, þar sem hann gæfi allt frá sér, hvort sem hann ætti það eða ekki. Koma þau karl og kerling og eldri sonur þeirra ekki meira við þessa sögu. Stebbi var talsvert hagur og lifði á því að smíða bauka. Hann var því nefndur Bauka-Stebbi. Seldi hann suma bauk- ana fyrir mjög lítið verð, en flesta gaf hann börnum. Launuðu þau þetta með því að fara með hann heim til sín, og þar var honum gefið að borða, og oft voru honum gefin föt og flíkur. Einu sinni þegar Stebbi var að úthluta börnum baukum sínum, kom þangað gamall maður. Fór hann að skoða bauk- ana, og spurði hver það væri, sem smíðaði svona fallega bauka. Börnin sögðu þá, að það gerði hann Stebbi, og bentu um leið á hann. — Gaf maðurinn sig þá á tal við Stebba og bað hann smíða bauk fyrir sig. kæliskápar Ný sending af KELVINATOR 7 cub. feta kæliskápum ■ komin. — Verð kr. 6.350.00 og kr. 6.195.00. Fimm ára ábyrgð á frystikerfi. Mjög hagkvæmir greiðsluskilmálar. i«3 * I dag IMý sending Tjull kjólar MAIMSIOIM gólfbón I CHERRV BLOSSOIH f skóáburður 5 Fyrirliggjandi ^ Heildverzlun Björgvins Schram \ Hafnarhvoli — Símar 8-27-80 og 1653 ■ ■ m m ■ ■ ■ Húsgagnabólstrari óskast « ■ « ■ • Tilboð merkt: „Húsgagnabólstrari — 203“, sendist blað- ■ ■ ■ ■ ■ • inu fyrir 27. þ. m. » ■ ■ ■ ■ ■ .st ^■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■aa■■«■■>■■■■■■■■•■*■■'■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■«a*i

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.