Lesbók Morgunblaðsins

Ulloq
Ataaseq assigiiaat ilaat
Saqqummersitaq pingaarneq:

Lesbók Morgunblaðsins - 19.02.1967, Qupperneq 12

Lesbók Morgunblaðsins - 19.02.1967, Qupperneq 12
Samstúdentar. Við Vatnsnes heldur Hvítserkur vörð. SIG. NORLAND Framhald af bls. 8 isvík. (Vert er að vekja athygli á því, að ekkert sagnorð er í vísunni). Jó- hannes í Hindisvik var bæði maður framtaks og fjárafla. Hann var útvegs- bóndi og kaupmaður, hafði verzlunar- leyfi (borgarabréf) pantaði vörur „gegn um Gunnlögsen“, flutti á skipi sínu heim frá Blönduósi og rak verzlun í Hindisvík. Jörðin var að hálfu eign Þingeyraklausturs, hinn helminginn átti Vesturhópsskólakirkja. Klaustur- hiutann keypti Jóhannes mest fyrir fé, sem hann hafði fyrir hvali tvo sem rak í Hindisvík Löngu seinna keypti ekkja Jóhannesar part Hólakirkju. En Jóhannes í Hindisvík var meira en umsvifamikill útvegsbóndi. Hann var músíkalskur menningarmaður, sem lærði ungur á fíólín, keypti orgel og lét sonu sína ganga langskólaveg. Bærinn í Hindisvík. og maður skyldi halda. Hann langaði til að sjá, sig um, fékk lánaðar 400 krónur hjá foreldrum sínum og sigldi út í heim. „Því sá ég ekki eftir. Það hefði sjálfsagt aldrei orðið af neinni utanför, hefði ég ekki drifið mig þetta þegar ég var ungur á þessum vega- mótum.“ Hann hélt til Skotlands og dvaldi þar um hríð. Þeirrar dvalar minntist hann löngu síðar í ljóði: I have seen with game and glee, Glasgow University, Kelvin river falling free from above the grass-green lea. At Dunbarton on the Clide Anchorage is deep and wide And delight on either side. In that town. I would abide Þann veg gengu þeir bræður lengst aí utanskóla fram að stúdentsprófi. Sr Sigurður lærði undir skóla hjá sr. Hálfdáni Guðjónssyni á Breiðaból- stað í Vesturhópi. Síðan tók hann próf upp í 2. bekk og sat í honum næsta vetur, 1902-3. Eftir það las hann heima vetur hvern en fór suður á vorin til að taka próf. „Það er alveg óþarfi að vera í skóla. Það er enginn vandi að læra, ef mað- ur hefur nógar bækur.“ 'Hann sleppti 5. bekkjarprófinu, lét það bíða til stúdentsársins — 1907. Af samstúdentum hans er nú aðeins einn á lífi. Það er Sigfús Johnsen. Jafnframt námi sínu kenndi sr. Sig- urður Jóni bróður sínum, æfði hann í latnesku grammatíkinni þegar þeir voru að rifja töðuna í Víkurtúni Eftir stúdentsprófið lá leið sr. Sig- urðar ekki beint í Prestaskólann eins 12 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS As the vessel is to leave, Ocean waves we have to cleave, Other shores will us recieve In the West. Why should we grieve? Síðan sigldi hann vestur um haf og hélt til íslendinga-byggða þar sem vestur-íslenzkir Húnvetningar ruddu skóg og brutu land. Ekki hafði hann hug á að setjast þar að, þótt hann ætti þess kost (Röm er sú taug . . .) Sr. Jón Bjarnason bauðst til að útvega honum guðfræðikennslu svo að hann gæti tekið vigslu og orðið prestur landa sinna vestra. Hann fýsti ekki að taka því góða boði Að vörmu spori hélt hann aftur heim og settist í Presta- skólann. - SMÁSAGAN Framhald af bls. 9 ur var ég. Ekki fyrr en um seinan. — Viltu ekki vera svo góður að tala svolítið skýrar, ég skil hvorki upp né niður, sagði ég, og aftur gagntók mig þreytan, sem ég hafði fundið til þegar ég drakk með honum kaffið að lokinni smíði skápsins. — Morðingi, sagði hann. — Morðingi. — Hvað ertu að rugla? sagði ég, hvort tveggja í senn, reiður og ráðþrota. — Hún var að ganga upp Barónsstíg- inn, var á leiðinni til mín. Hún kemur bara til mín. Talar ekki við annað fólk. Elskar mig, skilurðu? — Og hvað svo? — Láltu ekki sem þú vitir það ekki. Þegar hún er komin á móts við Sund- höllina — ja, þú veizt hvernig það gekk til. — Ég veit minna en ekki neitt. Haltu áfram. — Augun, þessi grimmu, gráu augu, sem þú skapaðir þér til gamans, þau fylgdust með ferðum hennar. Og allt í einu smugu þau í gegnum hana og drápu barnið. Drápu drenginn okkar. Hún fékk sáran verk, datt snöggvast niður, en tókst að standa upp og snúa við, heim til sín. Og þetta mátti ég horfa á án þess að geta veitt viðnám. Hvernig heldurðu að mér líði? Ertu ekki ánægð- ur með verk þitt? Finnst þér það ekki harla gott? Morðingi! — Þú ert genginn af vitinu, sagði ég, og meinti það af öllu hjarta. — Þú ert ekki laus allra mála, það skaltu ek'ki ímynda þér. Fyrr eða seinna næ ég valdi yfir þessum augum, og þá verður betra fyrir þig að biðja fyrir sálu þinni. Ég mun ekki gefa þér lang- an frest. — Ég er að velta því fyrir mér hvernig þú gazt séð þetta án þess að vera viðstaddur — Þykistu ekki skilja svo einfalt mál, vesalings maður? Þykistu ekki vita að ég sé þessi augu hvar sem þau eru, og allt sem þau aðhafast? Og bráðum tekst mér að ná valdi yfir þeim. Það verður fyrr en þig grunar. Núna einhvern dag- inn. — Farðu, sagði ég og gerði mig byrst- an. Það var kominn í mig einhver ó- notalegur hrollur. Ég átti enga ósk heit- ári en að losna við þennan mann, seni bersýnilega var svo illa farinn á taug- um að ekki yrði úr bætt nema læknir kæmi til. En læknishjálpar mundi hann, ekki leita; fremur kæmi hann til mín, hvenær sem honum þóknaðist, á hvaða tíma sem var. Gott ef þetta endaði ekki á því að ég smitaðist af að hlusta á þennan endalausa þvætting. Það var nú þegar svo langt gengið að ég leyfði mér alls ekki að mála andlitsmyndir, til þess að komast hjá því að mála augu. _ — Farðu, endurtók ég og ýtti honum út fyrir dyrnar og læsti. Fór svo að dunda við hálfunna mynd, því ég fann að ég mundi ekki sofna aftur. Það var ekki fyrr en undir morgun að ég lagð- ist til svefns. Það liðu þrír dagar án þess að kunningi minn kæmi. Kannski var hann Framhald á bls. 14 19. febrúar 1967

x

Lesbók Morgunblaðsins

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.