Morgunblaðið - 19.11.1977, Page 38

Morgunblaðið - 19.11.1977, Page 38
38 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 19. NÖVEMBER 1977 + Eiginmaður minn, faðir okkar og sonur, SIGURÐUR SIGMUNDSSON fulltrúi, Miðbraut 1, Seltjarnarnesi. andaðist fimmtudaginn 1 7 þessa mánaðar Rakel Sigriður Gisladóttir, Sigmundur Sigmundsson, Sigurður Sigurðsson, Eygló Egilsdóttir, Jón Sigurðsson. Sigurðína Þorgrimsdóttir, Magnea S. Sigurðardóttir, Ólafur Eiríksson. + Móðir okkar, tengdamóðir, amma og langamma SIGRIÐUR GUÐMUNDÍNA INGVADÓTTIR, Hverfisgötu 121 frá Snæfoksstöðum, Grímsnesi, andaðist í Landspítalanum 1 7 þ m F.h. dætra, tengdasona og barnabarna Ingibjörg og Þórdís Gestsdætur. + Eiginkona mín SVEINSfNA PÁLÍNA BERGSVEINSDÓTTIR, Laugarnesveg 94, andaðist 18 þ.m. Þorkell Guðjónsson. Faðir okkar HANNESJÓNSSON fyrrverandi alþingismaður Þórormstungu, Vatnsdal andaðist í Reykjavik 1 7. nóvember. Jarðarförin auglýst siðar Ásta Hannesdóttir, Jón Hannesson, Þorbjörg Hannesdóttir, Auður Hannesdóttir, Benný Hannesdóttir. Haukur Hannesson. + Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir og afi, _ RAGNARD THORARENSEN verður jarðsunginn frá Dómkrikjunni mánudaginn 21. nóvember kl Ingibjörg Thorarensen, Ebba Thorarensen, Pétur H. Thorarensen, Sigrún Thorarensen, Bjarni P. Thorarensen. Anna Ragnheiður Thorarensen. tengdabörn, barnabörn og systur hins látna. Móðir okkar. HELGA SIGURJÓNSDÓTTIR, Lyngholti 1, Akureyri, verður jarðsungin frá Kapellu Akureyrarkirkju, mánudaginn 21 nóv kl. 1 30 e h Ólöf Sveinsdóttir Sigurbjörn Sveinsson, Hanna Sveinsdóttir, Kristín Sveinsdóttir, Birgitta Reinaldsdóttir. + Þökkum innilega auðsýnda samúð og vinarhug við andlát og jarðarför JÓNÍNU JÓNSDÓTTUR Smyrlahrauni 2, Hafnarfirði Hanna Valdimarsdóttir. Guðrún Andrásdóttir. + Innilegar þakkir fyrir hlýhug og auðsýnda samúð við andlát og jarðarför, JÓHANNS BJARNASONAR, Skeiðarvogi 79. Þórunn Guðjónsdóttir, Einar Jóhannsson, Erla Sigurðardóttir, Jóna Sigurðardóttir, Kristinn Auðunsson og barnaborn + Alúðarþakkir til allra er auðsýndu okkur vináttu og samúð við andlát bróður okkar, GEORGS JÚLÍUSSONAR frá Keflavík Sérstakar þakkir faerum við leeknum og hjúkrunarfólki á Kleppsspítalan- um fyrir hjúkrun og umönnun við Georg um langt árabil. Ástríður S. Júiíusdóttir Sverrir Júliusson Maria D. Júliusdóttir Lára S. Júliusdóttir og Einar Júliusson. Fanney Jóhannes- dóttir fyrrum bœjar- stjórafrú — Minning Þann 4. nóv. sl. andaðist hér á Borgarspítalanum frú Fanney Jó- hannesdóttir, kona Jóns heitins Sveinssonar, bæjarstjóra og hér- aðsdómslögmanns á Akureyri. Hún missti mann sinn sumarið 1957, en bjó áfram í húsi þeirra hjóna, Aðalstræti 82 á Akureyri, nema rétt síðustu árin, sem hún dvaldi með systir sinni frú Soffíu. Hús þeirra systra standa svo til hlið við hlið á einum fegursta stað í Fjörunni, svo umskiptin voru ekki mikil. Þegar leiðarlokin nálguðust flutti frú Fanney til dóttur sinnar, Sigríðar og manns hennar Jóns G. Halldórssonar, að þeirra ágæta heimili hér i Reykja- vik og naut þar ástríkrar umönn- unar. Sigríður Fanney Jóhannesdótt- ir var fædd á ísafirði 19. nóv. árið 1890, dóttir hjónanna Jóhannesar verzlunarmanns Guðmundssonar og Sigríðar Bjarnadóttur. Faðir hennar var kominn af merkum bændaættum úr Djúpi, sonur Guðmundar Guðmundssonar, hreppsstjóra á Eyri í Mjóafirði, sem um skeið var og settur sýslu- maður í ísafjarðarsýslu. Merkur athafnamaður. Sigríður móðir hennar, dóttir Bjarna Jónssonar timburmeistara á Akureyri og Soffíu Jónsdóttur, var annáluð dugnaðar- og merkiskona. Má því segja, að Fanney hafi ekki átt langt að sækja mannkostina, sem einkenndu hana og prýddu allt hennar lif — og aðrir nutu i svo ríkum mæli. Fimmtán ára að aldri fór Fann- ey til Akureyrar og var þar í Gagnfræðaskólanum, en hvarf síðan aftur til heimastöðvanna og hélt þar áfram námi, eftir því sem föng voru á. Hún las allt, sem hún komst yfir, og hélt því áfram, þrátt fyrir mikið annríki við heimilisstörf. Síðan vann hún á Vestfjörðum á vegum Landssím- ans, var um skeið símstjóri í Bol- ungarvik. Þaðan lá svo leiðin til heimkynna móðurættarinnar, höfuðstaðar Norðurlands, og þar starfaði hún einnig hjá Landssím- anum. Árið 1920 giftist hún Jóni Sveinssyni, lögfræðingi og bæjar- stjóra á Akureyri. Þau hjónin eignuðust þrjú börn, Sigríði, sem áður er getið, Svavar, sem lést 37 ára gamall í móðurgarði, og Bryn- hildi, sem starfað hefir í utanrík- isráðuneytinu. Systkini Fanneyjar voru: Jó- hannes, stundaði sjómennsku, Soffía, kunn athafnakona í við- skiptalífinu á ísafirði og í Reykja- vík, Svava, sem starfaði við verzl- un systur sinnar á ísafirði, Agúst, verzlunarm. og Brynhildur, sím- ritari. Þær systur áttu samleið og voru öðrum í einu og öllu til fyrir- myndar í lífsbaráttunni. Bjarni, bróðir minn, var þeirra heimilis- læknir á Akureyri, og taldi hann þær eina af sínum beztu vinum. Stundirnar á heimilum þeirra systra í Aðalstræti gleymast þeim ekki, er þeirra nutu. í ýmsu voru þær ólíkar, er að var gætt, en sama reisnin, trygglyndið og alúð- in einkenndi þær allar. Um það leyti, er Fanney Jó- hannesdóttir kom frá Vestfjörð- um til Akureyrar, voru augljós tímamót í bæjarlífinu. Utgerðin hafði stórum fært út kvíarnar og iðnaðurinn var þar óðum að festa rætur. Akureyri var þá ekki leng- ur „höndlunarstaður“ fyrir sveit- ir og sjávarpláss Eyjafjarðar. Þar var nú smám saman komið fast og öruggt aðsetur fyrir framleiðslu- greinar, t.d. ullariðnaður, síldar- verkun, og margvísleg þjónustu og öflugt skólahald. í menningar- málum voru örar framfarir. Kaupstaðarbúar og sveitafólkið naut nærveru og leiðsagnar mætra kunnáttumanna á ýmsum sviðum. Má t.d. nefna þjóðskáldið, séra Matthías og Stefán, skóla- meistara. 1 öllum þessum umsvif- um gerðist frú Fanney virkur þátttakandi við hlið eiginmanns síns, Jóns Sveinssonar, sem var fyrsti bæjarstjóri staðarins, sem nú var í svo miklum vexti. Jón gegndi því margþætta starfi óslit- ið í ein 15 ár. Á þeim árum varð bæjarstjórinn sjálfur að sinna flestum ef ekki öllum málum, auk þess aö hafa forustu í nefndum bæjarfélagsins. Á þessu tímabili, og jafnan síðar, var frú Fanney manni sínum góði förunauturinn, sem allir dáðu og treystu. Frú Fanney var prýðilega greind kona og vel að sér um flesta hluti. Hún var með afbrigð- um góð húsmóðir og gestrisin eins og bezt gerist. Hún hafði óvenju fágaða framkomu, var hlédræg að eðlisfari, en hispurslaus og ákveð- in vel, er hún taldi máli skipta. í veislusölum átti hún heima og ut- an þeirra var hún ekki síðri. Að öllum verkum gekk hún með hátt- prýði og festu. Hún unni bók- menntum og listum og rithönd hennar var ein sú fegursta, sem ég hefi séð. Ég minnist nú frú Fanneyjar fyrst og fremst sem ungur dreng- ur, er hún bjó með fjölskyldu sinni í næsta húsi við foreldra mína í Brekkugötunni á Akur- eyri. Okkur krökkunum þótti innilega vænt um hana, og einnig um sjálfan bæjarstjórann, sem ég síðar meir fékk rækilega staðfest- ingu á að væri i röðum hinna „barngóðu“ þ.e.a.s. þeirra, sem skilja vilja og gleðj’a ungviði. Þeg- ar ég lít aftur í tímann kemst ég ekki hjá því að ætla, að Brekku- gatan á árunum upp úr 1920 hafi verið eins konar „Útopia“. Þar áttu heima fjölskyldur, sem tengdust svo nánum vináttubönd- um, að ættartengsl hefðu ekki verið sterkari. Frú Fanney, Ingi- björg, móðir mín, og frú Hólm- friður Jónsdóttir frá Nautabúi, kona Axels Kristjánssonar, voru vinkonur — og auðvitað fylgdum við börnin með. Súkkulaðidrykkj- ur með tilheyrandi fjallháum rjómatertum, fylgdu öllum stór- hátíðum og afmælum, án nokk- urra undantekninga. Það var þvi oft glatt á hjalla í Brekkugötu. Vegna ýmissa atvika var þar ekki dvalið til frambúðar. Frú Hólm- friður andaðist á bezta aldri, öll- um harmdauði, eftir að misst sinn góða mann, sem lést í flugslysi, og foreldrar mínir fluttu í Kristnes. Ég var einn af vinum Jóns Sveinssonar og hefi oft minnst þess, bæði í gamni og alvöru, er hann kallaði „Fanney mín“, er á einhverju stóð, eins og t.d. skó- hlifum, staf eða hatti. Nefnum ekki ósköpin, er meira var i húfi, eins og að veita gestum súrsaða bringukolla, svið og hangikjöt, að sjálfsögðu með öllu tilheyrandi, en slíkt góðmeti var ætið til reiðu á heimili þeirra hjóna. Frú Fanney var alvörukona, en gat oft verið glettin. Síðasta skipt- ið, sem ég sá hana sitja hjá föður rhínurn öldruðum mælti hún bros- andi með sínum hlýja rómi: „Þá erum við nú víst orðin tvö ein eftir af gamla aristókratíinu á Ak- ureyri, Jónas minn“ og strauk honum blíðlega um vangann. Fanney Jóhannesdóttir var góð kona, sem saknað er af öllum, er henni kynntust. Hún reyndist öll- um vel. Minningarnar um hana eru því bjartar og hreinar. Gömlu viriirnir þakka henni samfylgd- ina. Ég og öll mín fjölskylda vottum dætrum hennar og öllu venzla- fólki innilegustu samúð. Jónas G. Rafnar. Eitthvert vorið, þegar rósfingr- aður morgunninn hefir stundum saman farið höndum um glugga og þil, stendur Jón Sveinsson allt I einu snöggklæddur við höfðalag unglingsins og flytur af munni fram Bjarkamál hin fornu. Síðan reyni ég jafnan í svefnrofunum að seiða fram ferskleika þessarar stundar, sem stendur feti framar öðrum morgnum til þessa. Ekki löngu seinna berast um húsið þau tvö orð, sem eru stef allra morgna í munni þessa ógleymanlega manns: Fanney mín. En tíminn þumlungar sig áfram. Utför hennar fer fram á Akureyri í dag, á 87. afmælisdegi hennar. Hún fæddist á ísafirði 1890, dóttir hjónanna Jóhannesar Guö- mundssonar verkstjóra og verzl- unarmanns og Sigríðar Bjarna- dóttur eyfirzkrar ættar. Börn þeirra hjóna voru 6, og er Soffía nú ein á lífi þeirra systkina, á tíræðisaldri. Árið 1918 fluttist Fanney til Akureyrar og gjörðist einn af hornsteinum farsæls mannlífs í höfuðstaó Norðurlands. Hún gift- ist Jóni Sveinssyni bæjarstjóra og síðar rannsóknardómara í skatta- málum 25. nóv. 1920. Mann sinn missti hún 18. júlí 1957. Þeim hjónum farð auðið 3 barna. Svav- ar sonur þeirra lézt 1960 og var jarðsunginn þennan dag fyrir 17 árum. Dætur þeirra Sigríður og Brynhildur búa í Reykjavík. Jón Sveinsson var bæjarstjóri á Akureyri í hálfa annan áratug, 1919—1934. Hann var þeirrar gerðar, að um hann hlaut jafnan að standa nokkur gustur, enda kunni hann því ekki illa, að gjálp- aði í sjóinn. En þess háttar mönn- um er ekki síður en öðrum nauð- syn öruggs athvarfs, og Fanney bjó manni sinum það heimili, sem var gróðurvin í lífi hans. Fanney var mikil húsmóðir, sí- starfandi og hyggin, og heimili hennar angaði af hógværð og festu, óskeikulli reglusemi og um- hyggju. Og þessar næmu og við- kvæmu húsmóðurhendur, sem kunnu góð skil á svo sundurleit- um hlutum sem ræstingu, mat- reiðslu, hannyrðum og hljóðfæra- leik, undu sér líka sumarlangan dag í moldinni, við að hlúa að gróðri og uppræta illgresi. Kannski var sú voryrkja hennar lika táknræn um lífsviðhorf henn- ar og gildismat. Meðan maður hennar gegndi störfum bæjarstjóra, hvíldu á henni margvislegar skyldur, sem sú staða hafði i för með sér. Það var áður en mönnum lærðist hér á landi að afgreiða góða gesti riieð hanastjeli. Fyrirmannlegt fas hennar, mildi hennar og hjarta- hlýja vakti undir eins virðingu þeirra, sem henni kynntust. Frá þessum árum minnast rosknir Akureyringar góðra gesta, sem fengu þær viðtökur, að bærinn hafði sóma af. Eðlilega + Irmilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og vinarhug við andlát og jarðarför, HANSÍNU SCHEVING HALLGRÍMSDÓTTUR. Jóhanna Scheving Guðmundur Steindórsson Sigurrós Scheving Hallgrímur Scheving

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.