Lesbók Morgunblaðsins - 14.05.1988, Side 21

Lesbók Morgunblaðsins - 14.05.1988, Side 21
Ferðatryggingar Kápan í skjóðunni Margt verðmætt leynist í ferðatösku ferðamannsins og nota- gildi kemur kannski fyrst í ljós, þegar hlutur eða flík er endan- lega glötuð úti í hinum stóra heim. Lítil óhöpp geta leitt til eignatjóns, sem erfitt er að bæta. Ferðablaðið mun í næstu blöðum rekja nokkrar ferðasögur, sem tengjast eignatapi og óhöppum á ferðalögum. Fróðlegt er að gera sér grein fyrir af hveiju óhappið stafaði. Gat ferðamaðurinn gert eitthvað til að koma í veg fyrir það? Brást hann rétt við aðstæðum? Siðast en ekki sist — var viðkomandi ferðamaður að fullu tryggður og náði ferðatrygging að bæta honum eignatjónið að fullu? Við skulum gefa fyrsta ferðamanninum orðið! Lestarferð Eg kom mér vel fyrir lestar- klefanum. Stóra ferðataskan mín stóð fyrir framan sætið og minnti vel á sig, þar sem ekki var hægt að komast fram hjá henni, án þess að sneiða hjá eða hnjóta um hana. Hlýtt var í veðri og ég fór úr ferðakápunni, braut hana vandlega saman og lagði í ferðaskjóðuna. Ferðaskjóða, sem hægt er að kuðla saman í lófa sér og leggja ofan í stærri tösku — er handhæg í ferðalögum. Hún er hentug til að leggja í blöð, fatnað, nesti og það sem til fell- ur, til dæmis í lestarferðum. Núna setti ég hana upp á farang- ursrekkann til að fá betra pláss í 'sætinu. Það fór vel um mig og ég gleymdi mér. Skyndilega varð ég þess vör að lestin hafði sam- næmst á brautarpalli — á fyrir- heitna staðnum — og ég ekki í viðbragðsstöðu — klefinn á miðj- um gangi — brautarstöðin lítil og stutt stopp. Að sjálfsögðu hentist ég upp úr sætinu, með töskuna, þungu og stóru. Það stóðst á endum, að þegar ég var búin að drösla henni niður á brautarpallinn — rann lestin af stað. „Kápan mín — góða ferða- kápan mín,“ hrópaði ég — of seint. Skjóðan með kápunni góðu lá ennþá uppi á farangursgrind- inni. í leiftursýn sá ég kápuna, sem ég hafði nýlega keypt. Ég hafði rekist á hana erlendis og vissi um leið að einmitt þessa kápu vildi ég eiga, þó að hún væri kannski of dýr fyrir budd- una. Kápan var sérstæð í stíl — heppilegur litur — krumpaðist ekki — sameinaði regn- og skjólflík — í stuttu máli sérlega góð ferðakápa. En þama hvarf hún frá mér út í buskann. Viðbrögð ferðamannsins ~S. _ Hvað á ferðamaður í framandi landi að gera, sem horfir á lest renna á brott með hluta af eign- Fljúgandi ferðataskan um sínum? Viðkomandi ferða- maður fór á skrifstofu brautar- varðar og skýrði frá málavöxt- um. Brautarvörður hringdi á næstu brautarstöð og leitað var í lestinni, en skjóðan fannst ekki. Haft var sambandi við „tapað — fundið“ á öllum brautarstöðum lestarinnar og týnda hlutnum lýst, en án árangurs. Hvað gerði ferðamaðurinn rangt? 1. Var ekki með lestarkort, sem sýnir leiðina og nöfn braut- arstöðva. 2. Setti ekki á sig tímalengd ferðarinnar. 3. Var ekki nægilega meðvit- aður um farangur. 4. Lét umhverfi trafla sig. 5. Var með of dýra flík til að ferðast með og leggja frá sér. Málalyktir Skýrsla var fengin frá braut- arstöðinni, stimpluð í bak og fyrir — henni skilað ásamt upp- lýsingabréfí er greindi frá tjón- inu til tryggingafélags, sem sá um farangurstryggingu. í ljós kom að viðkomandi ferðamaður var „heppinn" í óheppninni. Flík, skilin eftir í sæti — hefði aldrei verið bætt. Aðeins týnd ferða- taska fæst bætt. SJÁLFS- ÁBYRGÐ ferðamanns er alltaf að minnsta kosti 4.000 krónur. Síðan er tjónið metið í hlutfalli við heildarapphæð farangurs- tryggingar. NIÐURSTAÐA: Kápan fékkst bætt, en ekki að fullu. Ódýrari flík var keypt. Aðeins minningin lifír um flík, sem aldrei fæst aftur. BAKPOKAR Bakpokar era mismunandi, bæði að stærð og gerð, og veltur gerðin á því hvernig á að nota hann. Strangt til tekið skal ekki nota sama poka í lengri og skemmri ferðir, ekki sama pok- ann í klifur og göngu, og oft ekki sama pokann í göngu sem í skíðagöngu. Mannslíkaminn er ekki gerður til burðar um langa vegu. Þegar málið er kannað líffræðilega kemur í ljós að mjaðmimar era sá hluti líkamans sem best getur borið aukaþyngd. Með því að girða belti um mjaðmimar og festa beltið við grind bakpokans er nokkuð góðum aðstæðum náð. Mjaðmirnar bera þannig megin- hlutá byrðarinnar. Þeir vita, sem reynt hafa, hversu sárt það getur verið til lengdar að láta þyngdina hvíla á öxlunum. Slíkt er einung- is hægt ef um er að ræða léttan dagspoka. I bakpokann á allur farangur- inn að komast. Reglan er sú að meginþunginn hvílir á mjöðmun- um með hjálp breiðs beltis. Axl- arólamar eiga ekki að bera mikla þyngd. Þær era fyrst og fremst til þess að halda bakpokanum uppréttum og stöðugum. Fyrir vikið reynir nokkuð á þær en í staðinn er hægt að slaka og spenna á ólunum eftir þörf og líðan göngumannsins. Bakpokinn á að vera flatur, Dagpoki með mittisól. liggja þétt upp bakinu svo að náttúraleg lögun líkamans breyt- ist sem minnst. Að öðram kosti verður að beita meiri áreynslu við burðinn og hætta er á að viðkomandi meiðist. Bakpoka skal velja af kost- gæfni, nauðsynlegt er að máta hann vel, spenna mjaðmabeltið, muna eftir að spenna það yfír mjaðmimar en ekki mittið. Oft vantar grind í dagspoka, en flest- um þeirra fylgir mjaðmabelti og skulu þeir pokar undanteknmg- arlaust valdir. Stærð bakpoka er yfírleitt mæld í lítram. í langferðir era 50 til 70 Iítra pokar hagkvæmir, en minni í styttri ferðir. Margir reyndir ferðalangar kjósa frekar stóran poka en lítinn í dags- ferðir. Eigin þyngd pokans skipt- ir litlu máli, meira skiptir að geta komið öllum farangri fyrir í pokanum án þess að troða hann út. LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 14. MAl 1988 21

x

Lesbók Morgunblaðsins

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.