Lesbók Morgunblaðsins

Ulloq
Ataaseq assigiiaat ilaat
Saqqummersitaq pingaarneq:

Lesbók Morgunblaðsins - 18.09.1927, Qupperneq 1

Lesbók Morgunblaðsins - 18.09.1927, Qupperneq 1
jUm BreiðamerkurjökuL Ferðamenn með liesta h Breiðamerkurjökli. Hið sorglega og óvenjulega slys á Breiðamerkurjökli á dögunum, hefir vakið geysimikla athygli. — Menn sem aldrei hafi um Skafta- fellssýslur farið, eiga erfitt með að átta sig á þeim samgönguerfið- leikum sem þar eru. Það er þjóðkunnugt, hve Skaft- fellingar eru vaskir ferðamenn, og krnijia á því glögg skil, að koinast yfir störár, sem engir aðrir en þaulvanir menn gætu farið. Jök- ulsá á Breiðamerkursandi er þeim þó svo ítæk, að oftast nær er hjá því komist að fara yfir ána, held- ur er krækt upp á jökulinn. Áin er örstutt iy2 km. á lengd. Fellur hún í einum stokk undan skriðjökulsporðinum, með gevsi flugi og rennur í einu lagi til sjáv- ar, kvíslast alls ekki á þessari stuttu leið. Bggert Olafsson segir í Ferða- bók sinni, að hún sje allra vatns- falla verst yfirferðar á landi hjer. Segir hann að fje og jafnvel naut- gripir sjeu tíðast reknir á jökul- inn, því áin sje þeim skepnum ill- fær eða ófær, en hestar komisi með naumindum eða alls ekki jök- ulleiðina, vegna þess hve jökull- inn sje sprunginn. Á dögum Egg- ers hafa menn eigi verið farnir að nota íshögg og aðrar tilfæringar til þess að koma hestum klakk- laust jyfir jökulinn, og hafa því að jafnaði þurft að ríða ána. Þorvaldur Thoroddsen lætur ekki mjög illa af því að fara jök- ulinn. Segir að vísu, að það sje stundum tafsamt að komast þar leiðar sinnar, og það komi fyrir, að menn hafi mist hesta uiður í spnmgur, og hafi þá oi’ðið að skera þá þar sem þeir voru komn- ir. — Um jökulleiðina hefir Benedikt Stefánsson stúdent frá Skaftafelii sagt Mbl. eftirfarandi: Það mun eigi hafa orðið alment fyrri en fyrir einum 60 árum, að menn færu með hesta yfir Breiða- merkurjökul. Til þess að korna liestum þá leið þurfa menn að hafa íshögg til þess að höggva spor eða tröppur fyrir liesta þar sem þarf að fara um svo brattar jÖkulbrekkur, að hestar geta ekki fótað sig í þeim. — En útbúnað Jökulsprunga. þenna höfðu menn ekki fyr meir. Svo iná að orði komast, að í hvert sinn, sem menn fara yfir jökuJinn, þá þurfi þeir að gera sjer veg, ýmist höggva spor upp eða niður brekkur, ryðja skörð gegnum ísruðninga eða hryggi og brúa sprungur með flekum, sem hafðir eru á jöklinum. Svo mikl- um breytingum tekur vfir borð jökulsins, að allar slíkar „vega- gerðir“ eru að jafnaði ónýtar með öllu eftir 1—2 daga, bæði vegna þess, að jökullinn er á sífeldri hreyfingu, og eins vegna hins, að vfirborð hans bráðnar þegar frost- laust er, svo tröppur og ójöfnur (Framh. á öftustu síðu).

x

Lesbók Morgunblaðsins

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.