Morgunblaðið - 05.11.1994, Side 36

Morgunblaðið - 05.11.1994, Side 36
tB.6 LAUGARDAGUR 5. NÓVEMBER 1994 MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ INGIBJÖRG K. > KRISTINSDÓTTIR + Ingibjörg Kristinsdóttir fæddist á Skarði á Skarðsströnd 7. desember 1924. Hún lést á heimili sínu á Skarði 29. október síðastlið- inn. Foreldrar hennar voru Krist- inn Indriðason og Elínborg Bogadótt- ir. Ingibjörg var jTjngst þriggja syst.ra, elst var Boga, sem búsett er á Skarði II, og í miðið Guðborg, sem lést ung að árum. Eftirlif- andi eiginmaður Ingibjargar er Jón G. Jónsson. Þau eignuðust tvö börn, soninn Kristin, f. 1944, sem er bóndi á Skarði og er kvæntur Þórunni Hilmarsdótt- ur, og dóttur sem dó í fæðingu 1954. Bamabörn Ingibjargar, börn Kristins, eru þrjú og langömmubörnin fimm. Útför Ingibjargar fer fram frá Skarðskirkju í dag. •■(P/EÐJA til ástkærrar móður, tengdamóður og ömmu sem varð bráðkvödd á heimili sínu 29. okt. sl. Með henni hverfur mikill og sterk- ur persónuleiki af heimilinu, því aldr- ei var nein lognmolla í kringum hana. Áhugamálin voru mörg, þó músík og handmennt stæðu efst af þessu, enda lék hún alla tíð listavel á harmoníku, og oft var nikkan tek- in upp þegar gesti bar að garði, og var þá mikið sungið. Fjölskyidan var henni mikils virði, venda var hún alltaf fyrst til að vilja hjálpa ef einhvers þurfti með, og gekk allt út á að allir í fjölskyldunni stæðu sa,man, hvað sem kom fyrir, sem sannast best á því að hér á Skarði hafa búið fleiri fjölskyldur saman árum saman og aldrei borið skugga á sambúðina. Mesta lán Ingu var þegar hún kynntist eftirlifandi eiginmanni sín- um Jóni G. Jónssyni frá Ási í Stykk- ishólmi, þar sem þeirra sambúð var mjög farsæl. Inga náði sér aldrei fullkomlega eftir að hún missti dótt- ur í fæðingu. Hún var alltaf frekar heilsulítil en bar sig vel. Æðsta ósk Ingu var að fá að vera alla tíð með fjölskylduna hjá sér, og var sonurinn henni mikils virði, og ' slðan þegar bamabömin þijú komu þá snerist allt um þau, og var hún sífellt að spyija um þau eftir áð þau fóru að fara að heiman. Inga eignað- ist fimm barnabamabörn og fannst hennr hún vera ríkust allra að eiga þetta allt. Ingu er sárt saknað af heimilinu hér á Skarði og þá sérstak- lega af ungu nöfnunni hennar sem var hjá henni öllum stundum að mála og föndra í skúrnum þar sem Inga sinnti störfum sínum seinni árin. Við viljum kveðja Ingu og þakka henni samfylgdina og allt það sem hún var okk- ur, alla umhyggjuna fyrir okkur, öll árin sem við vorum saman hér á heimilinu. Við biðjum góðan Guð að vernda hana á nýjum stað og einnig að styrkja eiginmann hennar í hans miklu sorg. Af bamanna munni þú bjóst þér til hrós og búið þér loforð hefur þú drottinn er skaptir líf og ljós og líkn þína’ oss öllum gefur. Þú græddir oss marga gleðirós og geislum oss björtum vefur. Ó, skyldum við bömin þegja þá og þakka ekki dásemd slíka hve blessar þú vel þín bömin smá og blómin á jörðu líka. Því skulum við hrós og heiður tjá um hjartað þitt elskurika. (V. Briem) Kristinn, Stella og Inga Dögg. Elsku amma, tengdaamma og langamma. Nú er allt í einu komið að kveðjustund, allt of fljótt finnst okkur. Inga amma á Skarði, þó að erfið- leikar og veikindi höfðu sett sitt mark á þig áttir þú svo mikið að gefa öðrum og styrk þinn sóttir þú til þeirra sem farnir voru og guðs- trú þína. Þú skilur svo mikið eftir þig, all- ar dýrmætu minningarnar sem við eigum. Þú varst svo hreykin af langömmustelpunum þínum, sem þú varst sífellt að gleðja með gjöfum og kossum. Þegar við settumst nið- ur til þess að skrifa þessa minning- argrein vissum við ekki hvar við áttum að byija, en efst í huga okk- ar er samt þakklæti, þakklæti fyrir allar þær ánægjustundir sem við áttum saman er þú varst að rifja upp þínar gömlu og skemmtilegu minningar frá því þegar þú varst að spila með hljómsveitinni Frost- rósum og öllum þeim ættingjum og forfeðrum frá Skarði þar sem Skarðið og Skarðsættin var þitt stolt. t ELSA MARÍA HERTERVIG lést þann 28. október sl. Útförin hefur farið fram. Kjartan Jónsson. Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, ÞORGEIR SIGURÐSSON, trósmiður, frá Hólmavík, lést á St. Jósefsspítala í Hafnarfirði föstudaginn 4. nóvember. Börn, tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn. t Systir okkar, ANNA RAGNHEIÐUR SVEINSDÓTTIR, Elli- og hjúkrunarheimilinu Grund, lést í Borgarspítalanum fimmtudaginn 3. nóvember. Þorgerður Sveinsdóttir, Sigurður Sveinsson, Hallsteinn Sveinsson. Elsku amma, söknuður okkar er mikill, það gladdi þig ekkert eins mikið eins og það að geta gert eitt- hvað fyrir aðra eða gleðja aðra. Biðjum við þig góði guð að varð- veita ömmu okkar þar sem hún var kölluð á þinn fund, þar sem við trú- um því að henni sé ætlað æðra og meira verk. Biðjum við þig góði guð að styrkja afa í hans miklu sorg við svo skyndilegt fráfall Ingu ömmu. Er sárasta sorg okkur mætir og söknuður huga vom grætir þá líður sem leiftur af skýjum Ijósgeisli af minninpm hlýjum. (H.I.H) Hilmar Jón, Hrefna og langömmustelpurnar. Þær vov.eiflegu fréttir bárust mér fyrir nokkrum dögum að náfrænka mín, Ingibjörg Kristinsdóttir frá Skarði á Skarðsströnd, væri látin og gerðist þetta eins og hendi væri veifað án nokkurra fyrirboða eins og slökkt hefði verið á kerti. Segja má að þétta sé í rauninni óskadauði allra sem skilað hafa lífs- starfi og orðnir eru saddir lífdaga. Þessu var ekki þannig farið hjá Ingu frænku. Hún var enn á besta aldri, sífeilt starfandi og full af lífskrafti og andiát hennar mjög svo ótíma- bært. Þegar ég rifja upp kynni mín af Ingu frænku þá kynntist ég henni fyrst þrettán ára gamall er ég kom í heimsókn að Skarði í fyrsta skipti með föðum mínum heitnum, Jónasi Sveinssyni lækni. í þá daga voru húsbændur á Skarði merkishjónin Kristinn Indriðason óðalsbóndi og kona hans Elínborg Bogadóttir Magnussen en hún og faðir minn voru systrabörn. Börn Kristins og Eiínborgar voru Boga Kristín ekkja Eggerts Ólafssonar á Skarði, Guð- borg sem kvænt var Þorsteini Karls- syni í Búðardal á Skarðsströnd en Guðborg lést á besta aldri, og yngsta dóttirin var Ingibjörg heitin eða Inga á Skarði eins og hún var nefnd inn- an fjölskyldunnar og meðal vina og kunninga. Ekki óraði mig fyrir því í þessari fyrstu ferð minni að Skarði hversu nánum vináttuböndum ég átti eftir að tengjast þessum ættingjum mín- um í föðurættt og ættarsetrinu Skarði. Sannað er að sama ættin hefur búið á Skarði frá því skömmu fyrir aldamótin 1100 en margt bendir til. að rekja megi ættir til Geirmundar heljarskinns sem fyrstur manna nam land á Skarðsströnd um árið 990. Næsti bær neðan við Skarð er Geir- mundarstaðir en talið er af mörgum fræðimönnum að Geirmundur hafi aðeins dvalið þar vetrarlangt en síð- an flutt aðsetur sitt að þeim stað þar sem Skarð stendur nú. Það er einsdæmi að sama ættin hafi búið óslitið á sömu jörð frá landnámstíð og haldið þar að auki kirkju í einka- eign með öllum þeim merku gripum og sögu sem henni fylgja. Skömmu eftir mín fyrstu kynni af Ingu frænku kom hún heim til mín á Sólvallagötu þar sem ég bjó ásamt systkinum mínum og móður Sylvíu Siggeirsdóttur heitinni. Inga var þá komin til að kynna sinn heitt- elskaða unnusta, Jón G. Jónsson frá Stykkishólmi. Að mig minnir var Inga þá tvítug. í kjölfarið voru Inga og Jón gefin saman og eignuðust þau dreng sem skírður var í höfuðið á afa sínum, Kristni. Kristinn Jóns- son núverandi óðalsbóndi á Skarði er kvæntur Þórunni Hilmarsdóttur og eiga þau þrjú mannvænleg börn, ARNÞRÚÐUR HALLDÓRSDÓTTIR +Arnþrúður Halldórsdóttir var fædd á Gilhaga í Öxarfirði 2. októ- ber 1936. Hún lést á Fjórðungssjúkra- húsinu á Akureyri fimmtudaginn 27. október síðastlið- inn. Foreldrar hennar voru Hall- dór Sigvaldason, f. 27. nóvember 1902, d. 27. september 1988, bóndi á Gil- haga í Öxarfirði, og kona hans Laufey Guðbjörnsdóttir, f. 4. maí 1913, frá Syðra-Álandi í Þistilfirði. Bróðir Arnþrúðar er Brynjar, f. 16. febrúar 1934, bóndi á Gilhaga 2. Arnþrúður stundaði nám í Laugaskóla á árunum 1952-1953, en vann síðan heima hjá foreldrum sínum í nokkur ár. Hinn 20. júlí 1957 giftist hún Einari Þorbergs- syni, f. 25. október 1934, frá Hraunbæ í Álftaveri, og bjuggu þau fyrstu árin í Reykjavík. Einar og Arnþrúður hófu bý- skap á Gilsbakka í Öxarfirði árið 1960, og byggðu upp hús á jörðinni en hún hafði þá ver- ið nytjuð frá Gilhaga um nokk- urra ára skeið. Þau bjuggu á Gilsbakka til ársins 1989 en ANDLAT Arnþrúðar kom ekki á óvart þeim sem fylgst höfðu með veikindum hennar síðustu árin. Hug- rekki hennar og bjartsýni fyllti menn aðdáun á andlegum styrk hennar, meðan hinn líkamlegi styrkur lét undan síga í baráttunni við óvæginn sjúkdóm. Arnþrúður var sívinnandi svo lengi sem kraftar leyfðu. Hún sleppti aldrei pijónum eða útsaumi og á ótrúlega skömmum tíma vann hún verkin hvert öðru fallegra, sem bera vott um dugnað hennar og handlagni. Síðustu vikurnar fyrir andlátið var Arnþrúður á Fjórðungs- sjúkrahúsinu á Akureyri og naut þar góðrar aðhlynningar, auk stöðugrar umönnunar eiginmanns, móður og fluttu þá í nýtt einbýlishús, sem þau höfðu byggt sér annars staðar á landareigninni og nefndu bústað- inn Kinn. Þau fóru bæði að starfa hjá fisk- eldisstöðinni Silf- urstjörnunni hf. þegar þau hættu búskap og var Arnþrúður þar í starfi þar til hún varð að hætta vegna veikinda. Einar og Arnþrúður eignuðust fjögur börn. Þau eru Einar Halldór, f. 13. október 1958, símsmiður, búsettur á Húsavík, kvæntur Ingunni Halldórsdótt- ur, f. 29. mars 1961 á Húsavík, og eiga þau eitt barn; Þorberg- ur Arnar, f. 3- febrúar 1961, búfræðingur og bóndi á Gils- bakka, hann á eitt barn; Óli Björn, f. 4. nóvember 1963, smiður á Kópaskeri, kvæntur Kristbjörgu Sigurðardóttur, f. 22. október 1968 frá Núpskötlu á Sléttu og eiga þau tvö börn; Laufey Marta, f. 5. september 1969, verslunarkona, búsett á Húsavík og á hún tvö börn. Jarðarför Arnþrúðar fer fram frá Skinnastaðakirkju í dag. annarra ástvina, sem voru samhent við að gera henni baráttuna léttari. Arnþrúður eða Lillý eins og við kölluðum hana jafnan, átti því láni að fagna að alast upp í fögru um- hverfi í skjóli góðra og duglegra foreldra og eldra bróður. Þó bústörfin og uppeldi barnanna hafi notið stærsta hlutans af starfs- orku foreldranna á Gilhaga, voru alltaf aðkomubörn hjá þeim í sveit á sumrin, sem kölluðu á aukna umönnun og aðgæslu. Þessir sumargestir undu sér ætíð vel í glaðværum félagsskap heima- fólksins auk þess sem þeir fengu að taka þátt í fjölbreyttum störfum þess. Hilmar Jón, Boga Magnussen og Ingibjörgu Dögg. Ég þekkti Ingu og fjölskyldu hennar mjög náið þau þijátíu ár sem ég hef starfað sem læknir. Segja má að ég hafi vanið komur mínar að Skarði svo til árlega í allan þenn- an tíma. Mér er það mjög kærkomið að sonur minn, Jónas Sveinn, dvald- ist á Skarði nokkur sumur og kynnt- ist föðurættfólki sínu vel. Það er eitthvað seiðmagnað að- dráttarafl sem dregur mann vestur. Að missa af réttum í Skarðsrétt er hið versta mál. Þar hefur maður kynnst mörgu afbragsfólki og með árunum hefur myndast óijúfanleg vinátta við margt þetta fólk. Inga var af mörgu leyti stórbrot- inn og litríkur persónuleiki. Hún tók ekki öllum enda skapstór kona. Hún átti ekki langt að sækja það. For- móðir hennar Ólöf ríka á Skarði sagði þau fleygu orð „eigi skal gráta Björn bónda heldur safna liði og hefna“. Inga sagði sína meiningu hreint út hvort sem mönnum líkaði betur eða ver. Hún hafði sterka til- finningu til Skarðs, eiginmanns síns, sonar síns, tengdadóttur, barna- barna og nánustu skyldmenna. Hún átti einnig ómældan fjölda vina sem hún hafði kynnst í gegnum árin og haldið tryggð við. Inga var listræn kona. Tónlist, málaralist, vefnaður og útsaumur lék í höndum hennar. Hún var ein af stofnendum hljóm- sveitarinnar Frostrósa sem lék á dansleikjum víða um land, einkum þó fyrir vestan. í stórum dráttum lýsir þetta mjög svo hæfileikaríkri konu á öllum sviðum mannlífsins. Ég vona Jón minn, Kiddi, Stella og nánustu ættingar, að æðri mátt- arvöld veiti ykkur styrk í sorg ykkar sem skall á svo óvænt. Haukur Jónasson. Þeir eru orðnir fjölmargir, búsett- ir víða um land og nú komnir á fuil- orðinsár, sem minnast með mikilli ánægju þeirra stunda sem þeir áttu í sveit á ,Gilhaga. Ættingjar og vinir húsráðenda nutu gestrisni þeirra í ríkum mæli og oft var þar þröngt setið í hlýleg- um húsakynnum. Lillý var því vel undir það búin að takast á við umsýslu á stóru heim- ili þegar hún giftist Einari Þorbergs- syni og þau hófu að byggja upp á jörðinni Gilsbakka, sem hafði verið í eyði um nokkurt skeið. Það var mikil vinna fólgin í því að byggja upp íbúðarhús og útihús og rækta land fyrir þann mikla bú- rekstur sem þau Einar og Lillý komu á fót á Gilsbakka. Þau voru samhent í störfum sínum og börnin þeirra íjögur nutu þess að alast upp á umsvifamiklu heimili þar sem nóg var að starfa og gleðin ríkti. Lillý hélt þeim góða sið foreldra sinna að lofa börnum ættingja og vina að dvelja á Gilsbakka á sumrin. Þessi börn sem nú eru orðin fulltíða fólk minnast þessara sumra með ánægju og þökk. Þegar þau Einar og Lillý hættu búrekstrinum byggðu þau sér hús á fallegum stað í landareigninni, þar sem þau hafa saman notið síðustu fimm ára. Við sem þessar línur skrifum átt- um því láni að fagna að njóta oft gestrisni og hjálpsemi þeirra Lillýar og Einars. Til þeirra var ætíð gott að koma og kynnast fórnfýsi þeirra og dugnaði. Þó söknuður fylli hug okkar á þessari stundu minnumst við einnig með þakklæti fjölmargra ánægjustunda sem við áttum á heim- ili þeirra um leið og við minnumst með aðdáun og djúpri virðingu æðru- leysis vinkonu okkar og frænku í miklum veikindum sem hún sjálf vissi hvert leiða myndu; henni var mikið gefið. Megi minningin um góða eigin- konu, móður, ömmu, dóttur, systur og vin, sem ætíð var tilbúin til fórna ef það mætti létta öðrum lífsbarátt- una, veita ölium ástvinum hennar huggun og líkn. Við biðjum almátt- ugan Guð að blessa þessa kveðju- stund í björtu ljósi minninganna um Lillý. Við sendum eftirlifandi maka, börnum og öðrum ástvinum innileg- ar og einlægar samúðarkveðjur. Laufey og Sigurður.

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.